Badania w kulturze » projekt badawczy http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl Badania w kulturze Thu, 25 Jan 2018 13:07:09 +0000 pl-PL hourly 1 http://wordpress.org/?v=4.0.22 Rozpoczynamy pierwszy moduł badawczy projektu „Cyfrowe praktyki i strategie upowszechniania i odbioru dziedzictwa kulturowego w Polsce w latach 2004-2014”! http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2015/06/23/rozpoczynamy-pierwszy-modul-badawczy/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2015/06/23/rozpoczynamy-pierwszy-modul-badawczy/#comments Tue, 23 Jun 2015 13:41:08 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=5502 czytaj więcej]]>  

Po długim i bardzo intensywnym okresie przygotowawczym – obejmującym stworzenie raportu metodologicznego, trzech narzędzi badawczych, pilotaż badań, zrekrutowanie dziesięcioosobowego zespołu badawczego składającego się ze studentów trzech krakowskich uczelni (Uniwersytetu Pedagogicznego, Akademii Górniczo-Hutniczej oraz Uniwersytetu Jagiellońskiego) i przeprowadzeniu dwuetapowego szkolenia – ruszyliśmy z jakościowymi i ilościowymi analizami danych zastanych.

 

W ramach pierwszego modułu badawczego zespół badaczy dokona analizy:

– 450 cyfrowych repozytoriów, archiwów i portali internetowych gromadzących zdigitalizowane zasoby dziedzictwa kulturowego, tj.: muzea i publiczne instytucje kultury, archiwa społeczne i oddolne inicjatywy upowszechniania dziedzictwa, portale znalezione poprzez popularne internetowe wyszukiwarki za pomocą słów kluczowych;

– 200 prac magisterskich autorstwa absolwentów Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz Uniwersytetu Pedagogicznego kierunków Etnologia, Socjologia, Kulturoznawstwo, Grafika i Historia w okresie 2004–2014;

– 100 aktów prawnych (dyrektywy, ustawy, rozporządzenia) na szczeblu unijnym i krajowym w latach 2004–2014. Ponadto w bazie znajdą się takie dokumenty, jak: rządowe strategie, priorytety, statuty instytucji publicznych zawierające wytyczne dotyczące digitalizacji i upowszechniania dziedzictwa kulturowego w formie cyfrowej.

 

Analizy materiału planujemy zakończyć w pierwszej połowie lipca. Następnie zespół projektowy – składający się z pracowników Instytutu Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie – rozpocznie przygotowywanie pierwszego raportu cząstkowego.

 

Tymczasem zapraszamy do zapoznania się z raportem metodologicznym, który zostanie opublikowany jeszcze w tym tygodniu!

 

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2015/06/23/rozpoczynamy-pierwszy-modul-badawczy/feed/ 0
Raport z pierwszego etapu badań: „Animacja/Edukacja.Możliwości i ograniczenia edukacji i animacji kulturowej w Polsce” http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2013/11/05/raport-badawczy-animacjaedukacja/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2013/11/05/raport-badawczy-animacjaedukacja/#comments Tue, 05 Nov 2013 15:21:20 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=4974 czytaj więcej]]> Szanowni Państwo, prezentujemy raport przedstawiający portret animacji i edukacji kulturowej w Polsce. Tekst jest materiałem podsumowującym pierwszy moduł badawczy zrealizowany w ramach projektu „Animacja/Edukacja. Możliwości i ograniczenia edukacji i animacji kulturowej w Polsce” dofinansowanego ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Publikacja powstała na podstawie wyników pogłębionych analiz wniosków grantowych składanych w ramach programu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego „Edukacja kulturalna i diagnoza kultury” z 2012 roku, priorytet „Edukacja kulturalna”.

Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z tekstem, zwłaszcza osoby zainteresowane tematyką animacji i edukacji kulturalnej, w tym animatorów kultury.

Rezultaty naszych badań zostaną zaprezentowane przez członków zespołu projektowego podczas NieKongresu Animatorów Kultury, który odbędzie się w 2014 roku w Warszawie.

W przyszłym roku powstanie raport końcowy zawierający wyniki wszystkich trzech modułów badawczych.

Miłej lektury!

Publikacja w formacie PDF>>

MKIDN_2

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2013/11/05/raport-badawczy-animacjaedukacja/feed/ 0
TEDxKraków. Kultura miejska – węzły i przepływy http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2013/10/11/tedxkrakow-kultura-miejska-wezly-i-przeplywy/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2013/10/11/tedxkrakow-kultura-miejska-wezly-i-przeplywy/#comments Fri, 11 Oct 2013 10:57:04 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=4932 czytaj więcej]]> Zapraszamy (szczęśliwców, którym udało się wykoncypować wstęp) do udziału w konferencji TEDxKraków. Wydarzenie odbędzie się 25 października 2013 w Krakowie, w Starej Zajezdni (Św Wawrzyńca 12). Start o 9.00. Dziś ostatni dzień aby wykupić bilety!

W konferencji jako prelegentka weźmie udział dr Anna Nacher prezentując projekt Małopolskiego Instytutu Kultury Kultura miejska – węzły i przepływy:

O Krakowie mówi się często, że to miasto, w którym wszyscy się znają. Jeśli tak jest, to dlaczego niektóre inicjatywy zyskują wielką popularność właściwie bez żadnej promocji, a inne upadają mimo dużego rozgłosu w mediach? Anna Nacher jest adiunktem w Instytucie Sztuk Audiowizualnych Uniwersytetu Jagiellońskiego i współautorką projektu badawczego „Kultura miejska – węzły i przepływy”, w ramach którego w 2012 roku badała przepływ informacji w ekosystemie społecznym Krakowa. W swoim wystąpieniu zaproponuje nowe spojrzenie na komunikację: zamiast patrzeć na odbiorców jak na rozproszone jednostki, które może łączyć jedynie podobny wiek, wykształcenie czy tożsamość kulturowa, warto pomyśleć o żywych znajomościach pomiędzy ludźmi, o grupach i grupkach, naturalnych “węzłach komunikacyjnych”, które tworzą niezwykle złożoną sieć wzajemnych relacji. (źródło: TEDxKraków)

Tegoroczne spotkanie porządkuje hasło „Działaj w Krakowie!”

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2013/10/11/tedxkrakow-kultura-miejska-wezly-i-przeplywy/feed/ 0
Nowy projekt badawczy MIK-u: Animacja/edukacja. Możliwości i ograniczenia edukacji i animacji kulturowej w Polsce http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2013/05/31/nowy-projekt-badawczy-mik-u-animacjaedukacja-mozliwosci-i-ograniczenia-edukacji-i-animacji-kulturowej-w-polsce/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2013/05/31/nowy-projekt-badawczy-mik-u-animacjaedukacja-mozliwosci-i-ograniczenia-edukacji-i-animacji-kulturowej-w-polsce/#comments Fri, 31 May 2013 12:16:08 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=4790 czytaj więcej]]> Jest nam niezmiernie miło poinformować, że Małopolski Instytut Kultury otrzymał grant MKiDN, w ramach programu Obserwatorium kultury, na zrealizowanie projektu badawczego Animacja/edukacja. Możliwości i ograniczenia edukacji i animacji kulturowej w Polsce. Badania potrwają do grudnia 2014 roku. Będzie to piąty z kolei projekt realizowany w ramach programu Obserwatorium Kultury, poprzednie to:

W ramach projektu badawczego zamierzamy stworzyć kompleksowy portret animacji i edukacji kulturowej w Polsce. Badania zostaną przeprowadzone w trzech modułach: będziemy przypatrywać się tego rodzaju działaniom z perspektywy wniosków składanych w ramach programu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego “Edukacja kulturalna”; prowadząc wywiady z animatorami, zaangażowanymi w ich tworzenie; tworząc 6 studiów przypadków funkcjonowania programów animacji kulturowej w Polsce. W rezultacie chcemy dostarczyć empirycznie ugruntowanych podstaw dla działań z zakresu polityki kulturalnej w odniesieniu do animacji/ edukacji kulturowej, w tym dla określania w kolejnych latach priorytetów programów MKiDN i innych programów dotacyjnych realizowanych na poziomie lokalnym. Podsumowaniem projektu będzie raport badawczy, seminarium eksperckie, a rezultaty badań zostaną szeroko rozpowszechnione wśród animatorów w Polsce. Prace merytoryczne poprowadzi zespół projektowy pod kierunkiem prof. Janusza Muchy oraz prof. Marka Krajewskiego.

Projekt będzie realizowany we współpracy Katedrą Socjologii Ogólnej i Antropologii Społecznej Wydziału Humanistycznego Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, Instytutem Socjologii Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz Zrzeszeniem Forum Kraków.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2013/05/31/nowy-projekt-badawczy-mik-u-animacjaedukacja-mozliwosci-i-ograniczenia-edukacji-i-animacji-kulturowej-w-polsce/feed/ 0
Nowy projekt badawczy MIK-u: Kompetencje kadr kultury a zmiana społeczna. Badania eksploracyjne małych miast i obszarów wiejskich. http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2013/02/14/nowy-projekt-badawczy-mik-u-kompetencje-kadr-kultury-a-zmiana-spoleczna-badania-eksploracyjne-malych-miast-i-obszarow-wiejskich/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2013/02/14/nowy-projekt-badawczy-mik-u-kompetencje-kadr-kultury-a-zmiana-spoleczna-badania-eksploracyjne-malych-miast-i-obszarow-wiejskich/#comments Thu, 14 Feb 2013 16:28:55 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=4566 czytaj więcej]]> Jest nam niezmiernie miło poinformować, że Małopolski Instytut Kultury otrzymał grant MKiDN, w ramach programu Obserwatorium kultury, na zrealizowanie projektu badawczego Kompetencje kadr kultury a zmiana społeczna. Badania eksploracyjne małych miast i obszarów wiejskich. Badania potrwają do grudnia 2013 roku. Będzie to czwarty z kolei projekt realizowany w ramach programu Obserwatorium Kultury, poprzednie to:

Celem projektu Kompetencje Kadr Kultury będzie ocena kompetencji kadr kultury dotyczących tworzenia programów kulturalnych, usług społecznych w obszarze kultury, wyznaczania celów społecznych odnoszących się do realizacji działań i przedsięwzięć w kulturze. Efektem projektu ma być pozyskanie wiedzy o kompetencjach kadr kultury (z instytucji kultury, organizacji kulturalnych, samorządów) w zakresie wydatkowania publicznych środków na kulturę (inwestycje kulturalne, budżety zadaniowe związane z realizacją strategii, planów rozwoju, programów kulturalnych, w tym tych nastawionych na edukację kulturalną). Badania terenowe zostaną przeprowadzone na obszarze dwóch makroregionów: południowego i wschodniego. W raporcie podsumowującym badania zostaną przedstawione rekomendacje dotyczące wdrażania SRKS na poziomie gmin wiejsko-miejskich, w tym w oparciu o programy ministra kultury i dziedzictwa narodowego skierowane na wsparcie edukacji i rozwój lokalnej infrastruktury kultury.

Projekt będzie realizowany we współpracy z Katedrą Gospodarki i Administracji Publicznej Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie oraz Związkiem Miast Polskich.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2013/02/14/nowy-projekt-badawczy-mik-u-kompetencje-kadr-kultury-a-zmiana-spoleczna-badania-eksploracyjne-malych-miast-i-obszarow-wiejskich/feed/ 0
Uczestnictwo w kulturze jako proces uspołeczniania http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2012/10/08/uczestnictwo-w-kulturze-jako-proces-uspoleczniania/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2012/10/08/uczestnictwo-w-kulturze-jako-proces-uspoleczniania/#comments Mon, 08 Oct 2012 15:16:45 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=4182 czytaj więcej]]> Serdecznie zapraszamy do przeczytania tekstu Piotra Knasia pt. „Uczestnictwo w kulturze jako proces uspołeczniania” zamieszczonego w czasopiśmie ES.o.ES wydawanym przez Regionalny Ośrodek Polityki Społecznej.

Czy małopolskie instytucje kultury tworzą szanse aktywnego uczestnictwa w kulturze? Dla większości badanych przypadków odpowiedź brzmi: niestety nie. Instytucje kultury poprzez swoje działania i program zagospodarowują czas wolny, zdecydowanie rzadziej integrują i pobudzają do aktywności społecznej.

ES.o.ES 2/2012 z artykułem „Uczestnictwo w kulturze jako proces uspołeczniania” do pobrania w formacie PDF>>

Artykuł został opracowany na podstawie raportów przygotowanych w ramach projektów badawczych Małopolskiego Instytutu Kultury.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2012/10/08/uczestnictwo-w-kulturze-jako-proces-uspoleczniania/feed/ 1
Wyniki naboru do Obserwatorium Kultury 2012 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2012/02/01/wyniki-naboru-do-obserwatorium-kultury-2012/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2012/02/01/wyniki-naboru-do-obserwatorium-kultury-2012/#comments Wed, 01 Feb 2012 11:31:34 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=3325 czytaj więcej]]> Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego ogłosiło dziś wyniki pierwszego naboru do Programu Obserwatorium Kultury. Program ten służy dofinansowaniu badań i analiz kultury. Wsparcie finansowe otrzyma 27 instytucji. Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z listą projektów.

W Małopolsce dofinansowanie uzyskały dwie instytucje:

  • Fundacja Korporacja Ha!Art z projektem „Restart zespołów filmowych” – projekt badawczy;
  • Małopolski Instytut Kultury (we współpracy z Instytutem Sztuk Audiowizualnych Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz Wydziałem Humanistycznym Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie) z projektem Kultura miejska – węzły i przepływy.

Polecamy dwie publikacje opracowane przez MIK w ramach Małopolskiego Obserwatorium Kultury (dzięki dofinansowaniu z programu Obserwatorium Kultury):

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2012/02/01/wyniki-naboru-do-obserwatorium-kultury-2012/feed/ 1
Raporty – Obserwatorium Kultury NCK 2011 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2012/01/20/raporty-obserwatorium-kultury-nck-2011/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2012/01/20/raporty-obserwatorium-kultury-nck-2011/#comments Fri, 20 Jan 2012 12:46:24 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=3205 czytaj więcej]]> Zapraszamy do zapoznania się z raportami z badań sektora kultury opracowanymi w ramach Programu Obserwatorium Kultury Narodowego Centrum Kultury. Pełna lista dofinansowanych projektów znajduje się tu.

  • Kultura lokalnie. Między uczestnictwem w kulturze a partycypacją w zarządzaniu (Małopolski Instytut Kultury)

Raport jest analizą poziomu partycypacji społecznej w wybranych instytucjach kultury w Małopolsce oraz jego wpływu na funkcjonowanie sektora kultury, a także na profile uczestnictwa w kulturze. Więcej o projekcie >>

Publikacja do pobrania w formacie PDF

  • Infrastruktura kultury: polityka spójności a atrakcyjność miast (Fundacja In situ)

Przedmiotem badania jest wpływ inwestycji w infrastrukturę kultury na rozwój miast. Są to często sztandarowe inwestycje, takie jak budowa teatrów, muzeów i filharmonii, jak i mniejsze projekty. Wszystkie, zarówno bardziej, jak i mniej widoczne, grają one znaczącą rolę w planach rozwoju miast. Są one z nich dumne, włączając je do swoich kampanii wizerunkowych. Oprócz znaczącego poszerzenia oferty kulturalnej i jej jakości, mają one również pośredni wpływ na rozwój całego miasta. Stymulują powstawanie nowych lokalnych centrów życia kulturalnego i społecznego, powstają wokół nich kawiarnie, galerie, miejsca spotkań. To badanie ma na celu uchwycenie powyższych procesów i opisanie ich. Wyniki badań przedstawiają wybrane studia przypadku w kontekście polityki przestrzennej i rozwojowej badanych ośrodków, ich strategii na najbliższe lata, oraz celów. W celu pogłębienia spójności projektu w badaniu wykorzystano zarówno analizy ilościowe, jak i jakościowe. (źródło: Fundacja In situ)

Publikacja do pobrania w formacie PDF

  • Stadion – Miasto – Kultura. EURO 2012 i przemiany kultury polskiej (Fundacja Obserwatorium)

Badania dotyczą m.in. tożsamości miejskiej (konstruowanej i rekonstruowanej w kontekście Euro 2012), symbolizacji przypisywanej nowym stadionom, możliwości kreowania przestrzeni publicznej i animowania różnorodnych form aktywności społecznej. Projekt realizowany jest w Gdańsku, Poznaniu, Warszawie oraz Wrocławiu i ma charakter interdyscyplinarny. Biorą w nim udział uznani antropolodzy, socjolodzy, kulturoznawcy, architekci, medioznawcy (związani głównie z Instytutem Badań Przestrzeni Publicznej). Badania „Stadion – Miasto – Kultura” potrwają 3 lata i zakończą się w 2013 r. (źródło: Fundacja Obserwatorium)

Publikacja do pobrania w formacie PDF

  • Partnerstwa kreatywne w Polsce (Fundacja ProCultura)

W ramach projektu planowane jest przeprowadzenie badania jakościowego w celu określenia istoty zjawiska partnerstw kreatywnych, wyłonienia przykładów dobrych praktyk oraz wskazania szans i zagrożeń dla wykorzystywania takich rozwiązań w Polsce. Rozpoznanie funkcjonowania partnerstw kreatywnych zostanie przeprowadzone w oparciu o istniejące podstawy teoretyczne, opracowane na potrzeby ekspertyzy pt. „Znaczenie kompetencji kulturowych dla budowania kreatywności i kapitału kulturalnego Europy” przygotowanej na zlecenie dla MKiDN przez współpracowników Fundacji ProCultura. Na podstawie przeprowadzonego badania zostanie opracowany raport końcowy zawierający rekomendacje dotyczące tworzenia, funkcjonowania i roli partnerstw kreatywnych w Polsce. (źródło: Fundacja ProCultura)

Publikacja do pobrania w formacie PDF

  • Rola instytucji kultury w społecznościach wiejskich, na przykładzie gminy Mielnik w województwie podlaskim (Gminny Ośrodek Kultury, Sportu i Rekreacji w Mielniku)

Celem tej publikacji jest próba odpowiedzi na prozaiczne pytanie jaka właściwie jest rola instytucji kultury w społecznościach lokalnych. Czym są, jakie spełniają funkcje… czy w ogóle są potrzebne? Ale również wskazanie problemów z jakimi borykają się w swojej codziennej pracy. Nie jest ambicją autorów to, aby uznawać tę niewielką w rzeczy samej książeczkę, za globalną analizę sytuacji. Tak naprawdę jest to tylko ich ocena rzeczywistości panującej na terenie jednej, niewielkiej gminy, w której przez lata działalność kulturalna przechodziła swoje wzloty i upadki. Jednak wnioski, które poczynione zostały na podstawie badań, rozmów z mieszkańcami, czy codziennej pracy, są pewnie w wielu przypadkach podobne do tych, które wyciągają ci, którzy związani z działalnością kulturalną funkcjonują w obrębie podobnej do tej mielnickiej, społeczności wiejskiej. Pewnie więc niejeden czytelnik, pracujący „w kulturze” na wsi, znajdzie niekiedy odbicie lustrzane swojej rzeczywistości… (źródło: Gminny Ośrodek Kultury, Sportu i Rekreacji w Mielniku)

Publikacja do pobrania w formacie PDF

  • Regionalny Kongres Kultury – Raport (Łódzki Dom Kultury)

W wydawnictwie można znaleźć zebrane teksty stanowiące część „debaty” internetowej rozpoczętej jeszcze przed Kongresem, a także wnioski i sugestie, które pojawiły się tuż po październikowym spotkaniu. Raport z RKK 2011 to pozycja zarówno dla tych, którzy na Kongresie byli i dla tych, którym się to nie udało. Jak zaznaczyli we wstępie Prezydent Hanna Zdanowska i Marszałek Witold Stępień, Kongres ma stać się inspiracją do innego myślenia o sektorze kultury, mamy nadzieję, że lektura tekstów skłoni wszystkich do ponownej refleksji i sprawi, że postulty, które narodziły się w październiku nie staną się martwe. (źródło: Łódzki Kongres Kultury)

Publikacja dostępna w formacie PDF

Tu warto jeszcze dodać, że również w ramach przygotowań Poznańskiego Kongresu Kultury zostały przeprowadzone badania i powstały ciekawe raporty:

Badania te nie były dofinansowane w ramach programu Obserwatorium Kultury.

  • Media-lab. Instrukcja obsługi (Fundacja Ortus)

Udostępniamy Wam książkę, która jest wprowadzeniem i zaproszeniem do tematu medialabów, hackerspace’ów, fablabów, itp. Udało nam się w niej zmieścić zarówno teksty teoretyczne, które przedstawiają kontekst i historię interdyscyplinarnych działań na przestrzeni technologii i sztuki, parę manifestów i tekstów „od praktyków”. Znajdziecie też krótki przewodnik jak zrobić fablab w 7 dni, opowiadanie Cory’e Doctorowa i propozycję sharismu, jako nowej koncepcji dzielenia się. Różnorodnie, tak jak i różnorodne jest zjawisko medialabów. (źródło: labkit.pl)

Publikacja do pobrania w formacie PDF

  • Obiegi kultury. Społeczna cyrkulacja treści (Centrum Cyfrowe)

Opublikowany przez Centrum Cyfrowe raport Obiegi kultury. Społeczna cyrkulacja treści jest poświęcony analizie zjawiska nieformalnej wymiany treści kultury w Polsce. Opisuje, jak książki, muzyka i filmy krążą wśród Polaków, którzy czasem je kupują, częściej jednak zdobywają wykorzystując internet, pożyczają od znajomych lub kopiują. Autorzy nie stawiają jednak wyraźnej granicy między obiegiem legalnym i nielegalnym – bo granice między nimi są rozmyte i często nieczytelne dla ich uczestników. Nie jest to więc raport o „piratach”, a po prostu o ludziach uczestniczących w praktykach nieformalnej wymiany treści. Projekt, którego efektem jest raport, miał charakter eksploracyjny – zamiast przyjęcia sztywnych założeń i ich późniejszej weryfikacji, postawiono na analizę ankietowych zapisów deklarowanych przez respondentów działań i postaw oraz wyrażanych opinii. Wszystko po to, by zrozumieć, jak często, w jaki sposób i z jakich powodów Polacy korzystają z nieformalnych obiegów kultury.

Publikacja do pobrania w formacie PDF

  • Rynek Audiowizualny w Polsce – diagnoza i perspektywy rozwoju

Celem projektu jest diagnoza rynku kinematografii (jako subrynku audiowizualnego) w Polsce, w tym opis źródeł i mechanizmów jego finansowania. Efektem badań jest określenie efektywności wydatkowania środków publicznych na kinematografię oraz odniesienie się do efektywnych i sprawdzonych praktyk w badanym obszarze przy uwzględnieniu uwarunkowań zakłócających linearne porównanie metod finansowania jest istotne dla rozwoju kinematografii w Polsce.

Publikacja do pobrania w formacie PDF

Część raportów nie jest jeszcze udostępniona w sieci. Jak tylko się pojawią, zostaną dodane do tego zestawienia. Życzymy przyjemnej lektury!

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2012/01/20/raporty-obserwatorium-kultury-nck-2011/feed/ 0
Nowa publikacja. Kultura lokalnie. Między uczestnictwem w kulturze a partycypacją w zarządzaniu http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2011/12/14/nowa-publikacja-kultura-lokalnie-miedzy-uczestnictwem-w-kulturze-a-partycypacja-w-zarzadzaniu/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2011/12/14/nowa-publikacja-kultura-lokalnie-miedzy-uczestnictwem-w-kulturze-a-partycypacja-w-zarzadzaniu/#comments Wed, 14 Dec 2011 16:16:18 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=2851 czytaj więcej]]> Prezentujemy Państwu publikację Kultura lokalnie. Między uczestnictwem w kulturze a partycypacją w zarządzaniu, powstałą w ramach zamykanego obecnie projektu „Partycypacyjne zarządzanie w lokalnych instytucjach kultury a profile uczestnictwa w kulturze”.

Gorąco zapraszamy do lektury i dyskusji wszystkie osoby zainteresowane badaniami sektora kultury, a w szczególności uczestnictwa w kulturze oraz zarządzania instytucjami tego sektora. Zapraszamy również samorządowców oraz osoby zarządzające instytucjami, dla których publikacja może okazać się wartościowym źródłem wiedzy o stosunkowo rzadko wdrażanym w Polsce nurcie zarządzania, jakim jest zarządzanie partycypacyjne.

Idea projektu powstała z przekonania, że udział obywateli w życiu publicznym i wzajemne budowanie relacji stanowią istotne elementy zarządzania w sektorze publicznym oraz życia każdej społeczności lokalnej. Chcemy też przyczynić się do promocji idei włączania w zarządzanie instytucjami kultury ich pracowników i użytkowników.

Publikacja dostępna jest jedynie w formie elektronicznej.

Publikacja do pobrania w formacie PDF

Publikacja do pobrania w formacie e-booka: MOBI oraz EPUB

Projekt zrealizowano ze środków Narodowego Centrum Kultury w ramach programu Obserwatorium Kultury (www.obserwatoriumkultury.nck.pl).

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2011/12/14/nowa-publikacja-kultura-lokalnie-miedzy-uczestnictwem-w-kulturze-a-partycypacja-w-zarzadzaniu/feed/ 2
Aktywność kulturowa młodzieży w małych miejscowościach oraz na wsi http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2011/12/02/aktywnosc-kulturowa-mlodziezy-z-malych-miejscowosci-oraz-ze-wsi/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2011/12/02/aktywnosc-kulturowa-mlodziezy-z-malych-miejscowosci-oraz-ze-wsi/#comments Fri, 02 Dec 2011 12:50:03 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=2746 czytaj więcej]]> Poniższy artykuł w całości został opracowany na podstawie raportu z badań „Młodzież na wsi”, przygotowanego przez Agnieszkę Strzemińską i Marię Wiśnicką. Publikacja powstała w Pracowni Badań i Innowacji Społecznych Stocznia. Wszystkie cytaty pochodzą z raportu.

Metodologią i próba zdefiniowania „młodzieży wiejskiej”
Podstawowym założeniem przeprowadzonego badania była próba odpowiedzenia na pytania dotyczące działań, aspiracji, możliwości młodych ludzi zamieszkujących tereny wiejskie. Badanie terenowe przeprowadzone zostało w pięciu gminach wiejskich i jednej miejsko – wiejskiej. Obejmowało ono dwa cykle. Pierwszy z nich odbył się w czasie wakacji, natomiast drugi w czasie roku szkolnego. Badacze przez tydzień obserwowali młodzież, poznawali ich świat w sytuacjach formalnych i nieformalnych. Ponadto, przeprowadzali wywiady z przedstawicielami instytucji, rodzicami oraz z samą młodzieżą.

Autorzy badania przyjęli własną definicję młodzieży : młodzież to ci, którzy dokonują jeszcze ważnych wyborów decydujących o ich przyszłym życiu, a zarazem nie odbiegają momentem ich podejmowania od przyjętej normy. Był to celowy zabieg, aby umożliwić sobie ewentualne dalsze porównania z tym jak młodzież definiują mieszkańcy badanych gmin. Już na samym początku badania, okazało się, że dla większości respondentów młodzież to osoby, które się uczą. W momencie, gdy wyjeżdżają np. do szkoły średniej lub przestają się uczyć, są już dorosłymi. W związku z tym, badacze przedefiniowali swoje postrzeganie młodzieży i postanowili badać osoby, które nie ukończyły 18 lat, cały czas się uczą, bądź niedawno podjęły pierwszą stałą pracę.

Kolejnym etapem badania była próba zdefiniowania kim jest młodzież wiejska. Najprostszym skojarzaniem definicyjnym wsi jest fakt, że to nie – miasto. Jednak autorki podkreślają, iż takie myślenie jest błędne. Obszary wiejskie są wewnętrznie bardzo różnorodne. Mogą dzielić się na małe/duże wsie, bogate/biedne etc. Najczęściej gminy wiejskie są scentralizowane wokół głównej, większej miejscowości, w której znajdują się wszelkie instytucje państwowe. Dla pozostałych mieszkańców, w tym przede wszystkim dla młodzieży, możliwości są mniejsze, a do tego dochodzi problem dojazdów do centrum gminy. W tym miejscy należy wspomnieć, że część młodzieży wiejskiej żyje jak jej rówieśnicy z miast. Są to przede wszystkim dzieci lokalnej elity, które z racji swojej statusu społecznego rodziców mają dużo większe możliwości rozwoju i korzystania z ofert proponowanych przez większe miasta. W dużo gorszej sytuacji są dzieci, których rodzice są niżej usytuowani na skali hierarchii społecznej. Dla nich wszelkie możliwości zamykają się już na etapie dojazdu do większych miast, ponieważ nie mają nikogo, kto mógłby im ten dojazd zapewnić tak, więc w dużym stopniu uzależnione są od autobusów bądź pociągów.

W trakcie badania wyróżniono następujące grupy wśród młodzieży wiejskiej :

  • Dzieci lokalnej elity
    (nauczycieli, pracowników urzędu, biblioteki, GOK, lekarza, dentysty, prosperujących przedsiębiorców). Stanowią bezapelacyjną elitę, od początku wiadomo, że im się uda. Nauczyciele często wożą swoje dzieci na zajęcia do innych miast, żeby nadrobić braki, które oferuje lokalny system edukacji. Dzieci nauczycieli zawsze uczestniczą w zajęciach dodatkowych odbywających się w szkole. Wyjątkiem są czarne owce — ci, którzy mimo bycia dzieckiem nauczycieli, nic nie osiągnęli. To jednak nie zdarza się często.
  • Dzieci bogatych rolników
    Często studiują, mają pełną świadomość tego, że z rolnictwa można dobrze żyć i że oni sami w przyszłości będą zarządzać przedsiębiorstwem, jakim jest gospodarstwo rolne ich rodziców. Kierunki, które wybierają przede wszystkim związane są z zarządzaniem i rolnictwem — to najbardziej racjonalny z możliwych wyborów. Doświadczenie w pracy w rodzinnym gospodarstwie jest bezcenne. Oni też często wracają lub następuje podział ról — jedno z dzieci po studiach wraca do rodzinnego gospodarstwa, reszta może wybrać inne ścieżki kariery.
  • Dzieci przeciętnych mieszkańców
    Mają ograniczony wybór przyszłości — żeby zostać w rodzinnych stronach trzeba znaleźć pracę, a o to bez kontaktów, których rodzice nie są w stanie im zapewnić, trudno. Wyjeżdżają więc przeważnie do średnich i dużych miast w regionie — Radomia, Rzeszowa, Piły, Białegostoku. Raczej nie do Warszawy czy Krakowa, to miejsca dla wykształconych i zaprawionych w boju.
  • Młodzi z bloków po PGR
    Budowane z latach świetności PGR-ów bloki w środku wsi współcześnie stanowią osady ludzi w zasadzie skazanych na porażkę. Powszechne jest przekonanie, że z bloków trzeba się wyrwać, że tam jest ciężko, a warunki nie sprzyjają nauce i pracy. Z infrastruktury rekreacyjnej bloków, która uzupełniana była o boiska sportowe, place zabaw, ogródki i świetlice dostępne dla wszystkich mieszkańców osiedla, nie zostało już w zasadzie nic.

Powyższe rozróżnienie, dodatkowo potwierdza fakt, że młodzież na wsi jej wewnętrznie zróżnicowana i to, również może wpływać na ich możliwości rozwoju, uczestnictwa w kulturze, edukacji.

Ze względu na bardzo rozległą tematykę badania, artykuł zawężony został tylko do aktywności kulturowej badanej młodzieży.

Czas wolny – różnice między młodzieżą wiejską a miejską
W pytaniu o tę kwestię wykorzystane zostały dane ilościowe. Dzięki takimi wynikom, łatwo można zauważyć, iż młodzi ludzie mieszkający na wsi i w mniejszych miasteczkach, częściej oglądają telewizję w czasie wolnym niż ich rówieśnicy z większych miast. Rzadziej chodzą do instytucji kulturalnych takich jak kino, teatr. Młodzież wiejska również rzadziej chodzi do restauracji, pubów. Takie przedstawienie wyników w żaden sposób nie jest zaskoczeniem, tym bardziej ich wytłumaczenie jest bardzo proste. Otóż, w małych miasteczkach i na wsiach nie ma kin, teatrów, rzadko kiedy odbywają się jakieś koncerty. Przez ten fakt młodzież z terenów wiejskich jest bardzo ograniczona w możliwościach wyboru, ponieważ w ich najbliższej okolicy nie ma miejsc, które mogłyby im zaoferować spędzenie czasu wolnego, w inny sposób niż oglądanie telewizji.

Jednak brak wszelkich różnicy między młodzieżą wiejską a miejską pojawia się w kwestii spotkań towarzyskich. Zarówno jedni i drudzy stosunkowo często uczestniczą w jakich przyjęciach (np. urodzinowych). Co ciekawe, młodzież wiejska ma nico większą liczbę przyjaciół niż jej miejscy rówieśnicy : Różnica nie leży zatem w postawach czy potrzebach młodych, ale w warunkach w jakich żyją — nie są mniej towarzyscy, po prostu nie mają gdzie wspólnie czegoś robić.

Kontekst życia na wsi
Jak wcześniej zostało wspomniane, gminy wiejskie bardzo często są dość mocno scentralizowane wokół jednego, większego miasteczka. W nim właśnie znajdują się wszelkie instytucje, w tym kulturowe. Aby móc z nich w pełni korzystać, młodzież mieszkająca w innym miejscowościach, większych bądź mniejszych, całkowicie uzależniona jest od transportu. Im mniejsze miejsca zamieszkania, tym ten dojazd staje się bardziej skomplikowany. Młodzież z takich miejscowości jest praktycznie na straconej pozycji, ponieważ nie jest w stanie korzystać z ofert szkoły bądź domu kultury. Wpływa to na ograniczenie ich możliwości rozwoju, a także na jakość ich edukacji, ponieważ w pełni nie są w stanie brać udziału w dodatkowych projektach realizowanych przez szkołę. Problem dojazdu jest jednym z podstawowych czynników wpływających na możliwości działania czy też uczestnictwa młodzieży wiejskiej.

Ponadto w wyniku centralizacji gminy, w miejscowościach peryferyjnych bardzo rzadko dochodzi do organizowania różnorodnych „imprez” przez urząd gminy bądź inne instytucje. Wiąże się to z przekonaniem, że w tym miejscowościach nie ma wystarczającej liczby potencjalnych odbiorców. W tym przypadku, wszelkie inicjatywy wychodzą tutaj bezpośrednio od mieszkańców.

Internet – nowy sposób rozwoju
W dzisiejszych czasach Internet jest jednym ze sposobów na ułatwienie dostępu do kultury, własnego rozwoju. Sieć może służyć podtrzymaniu bądź rozwijaniu swoich zainteresowań. Jednak w przypadku młodzieży wiejskiej jest on niedostatecznie wykorzystywany. Na tych terenach wciąż istnieje wyraźny podział na rzeczywistość „realną” i „wirtualną”. Rola tej drugiej, nie jest wykorzystywana w pełnym stopniu : Wyrazisty podział na „realne” i „wirtualne” ogranicza dostęp do inspiracji i pomysłów — to, co zobaczone w sieci, rzadko jest traktowane poważnie.

Ponadto niewykorzystanie Internetu, bezpośrednio wiąże się z brakiem osób, które mogłyby być swego rodzaju przewodnikami po sieci. Bez takich osób, młodzież wiejska pozostawiona sama sobie, jest tylko i wyłącznie biernymi użytkownikami medium, które daje bardzo szerokie możliwości rozwoju i dostępu.

Instytucje i ich relacje z młodymi
W zasadzie raport nie mówi o instytucjach tylko o jednej, jedynej instytucji, która ma monopol na działanie z młodzieżą. Jest to oczywiście szkoła:

Szkoła w gminach wiejskich ma monopol na działania z młodzieżą — nauczyciele mają stały kontakt z uczniami, a budynki szkolne są najwygodniejszą przestrzenią na realizację działań. Szkoła jest instytucją partnerską w wielu programach i projektach skierowanych do młodzieży, bo daje duże szanse na zakończenie i rozliczenie projektu.

Wszelkie instytucje podejmują działania, które mają mieć charakter prewencyjny, czyli taki, który ma zapobiegać demoralizacji młodzieży. Już na wstępie takie założenie, pokazuje brak zrozumienia młodzieży przez te instytucje. Działanie zakładają, że młodzież to grupa potencjalnie zagrożona przez wpływ środowiska, rówieśników etc. To wszystko prowadzi do tego, że młodzi nie mają zaufania do instytucji, które de facto mają im pomóc w samorozwoju, a nie ratować z opresji. Domy kultury, organizacje pozarządowe też pewnością podejmują się działań z młodzieżą. Ale wykazany w badaniach fakt ogromnego znaczenia szkoły pokazuje, że można je raczej określić jako instytucje wspierające rozwój młodzieży.

Dodatkowym, ale bardzo poważnym problemem jest to, że instytucje lokalne działają na zasadzie logiki wyników. Tak, więc na wszelkie zajęcia „dodatkowe” w domu kultury, szkołach młodzież dobierana jest na zasadzie „lepszych” i „gorszych”, co tworzy i uwypukla istniejące podziały społeczne. Bez głębszego przemyślenia konsekwencji instytucje pomagają tym „gorszym” ze względu na ich cechy, sytuację rodzinną etc., co dodatkowo utwierdza ich w przekonaniu, że są gorsi od rówieśników.

Instytucje interesują się również tymi, którzy wyróżniają się czymś na plus — mają talent, dobrze się uczą. Raczej nie myśli się o rozbudzaniu zainteresowań czy talentów „zwyczajnej, średniej” młodzieży. W rezultacie instytucje kultury przeważnie pracują z tzw. „dobrą młodzieżą” rekrutującą się spośród dzieci lokalnej elity lub dobrych uczniów wytypowanych przez nauczycieli.

Ponadto, pracownicy instytucji lokalnych nie rozumieją zapotrzebowań młodzieży. Nie rozumieją ich „zajawek”, które często mieszczą się w ich kręgu zainteresowań i fascynacji. Pracownicy instytucji mają wręcz zaprogramowane upowszechnianie tylko i wyłącznie kultury wysokiej. Dużym plusem jest to, że zdarzają się pracownicy, którzy są świadomi swoich własnych ograniczeń i niezrozumienia młodych ludzi. W miarę swoich możliwości chcą temu przeciwdziałać.

Działalność kulturowa, a raczej jej brak
Pod względem działalności kulturowej, raport „Młodzież na wsi” nie przedstawia nowych informacji. Młodzi, mieszkający na terenach wiejskich w dalszym ciągu mają bardzo ograniczony dostęp do wszelkich instytucji kulturowych. Wiąże się z to z tym, że nie ma takich w ich najbliższym otoczeniu. Ponadto, instytucje lokalne często nie są zainteresowane organizowaniem wydarzeń w mniejszych miastach bądź małych wsiach.
Jedyną możliwości na samorozwój młodzieży wiejskich i ich ewentualną działalność w obszarze kultury, oferuje szkoła. Jednak i w tym przypadku pojawiają się problemy z brakiem zrozumienia potrzeb młodzieży, angażowania ich w dodatkowe zajęcia ze względu na dobre oceny i dobre zachowanie. Również Internet nie jest dostatecznie wykorzystywany, a dobrze użyty mógłby ułatwić dostęp do kultury, poszerzyć zainteresowania młodzieży wiejskiej.

Na koniec warto dodać, że żadna z gmin, która podlegała badaniu nie była z Małopolski. Dość ciekawe mogłoby być sprawdzenie jak żyje i jak porusza się w obszarze kulturowym młodzież skupiona w gminach w Krakowie i w Małopolsce, czy można mówić o jakiejś ich regionalnej specyfice?

Raport Małopolskiego Instytutu Kultury „Sceny kulturowe a polityki kultury w Małopolsce” dokonuje następującej diagnozy (badania te nie były skupione na grupie młodzieży jako oddzielnej grupie społecznej):

Choć istotna większość aktorów kultury podkreśla, że najbardziej skoncentrowani są na działaniach animacyjnych dla młodzieży jako grupy najbardziej chłonnej i przeżywającej wydarzenia kulturalne, w niektórych z przebadanych miejscowości natrafiliśmy na istnienie scen pustych powstałych w wyniku braku odpowiednich przestrzeni dla aktywności młodzieży. Nie wynika to wprost z braku infrastruktury czy oferty, raczej z niedostosowania tej ostatniej do współczesnych realiów i potrzeb osób młodych, zwłaszcza w zakresie sposobów spędzania czasu wolnego. Co ciekawe, niewielu aktorów kultury w ogóle ma świadomość tego niedostosowania. (str.72)

Ustalenia tych badań nie odbiegają zatem znacząco od ustaleń autorek raportu „Młodzież na wsi”.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2011/12/02/aktywnosc-kulturowa-mlodziezy-z-malych-miejscowosci-oraz-ze-wsi/feed/ 0