Badania w kulturze » Forum Kraków http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl Badania w kulturze Thu, 25 Jan 2018 13:07:09 +0000 pl-PL hourly 1 http://wordpress.org/?v=4.0.22 NieKongres Animatorów Kultury. Strefa Forum Kraków – Łąko łącz! http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2016/06/17/niekongres-animatorow-kultury-strefa-forum-krakow-lako-lacz/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2016/06/17/niekongres-animatorow-kultury-strefa-forum-krakow-lako-lacz/#comments Fri, 17 Jun 2016 20:27:54 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=6005 czytaj więcej]]> Zapraszamy w ramach NieKongresu Animatorów Kultury do Strefy Forum Kraków – Łąko łącz!. To największe w Polsce spotkanie animatorów, które odbędzie się 7-9 lipca 2016 roku w Lubiążu. Rejestracja potrwa do 20 czerwca 2016, do końca dnia.

Nasza strefa będzie miejscem debaty o lokalnych instytucjach animacji kultury – o domach kultury, ich roli i przyszłości. Zapraszamy na spotkania z praktykami i teoretykami współpracującymi z forum, których będzie można „wypożyczyć” w ramach żywej biblioteki oraz na dyskusje w gronie ludzi zaangażowanych w rozwój domów kultury w Polsce.

7 lipca

  • Od 12:00 – Otwarte spotkanie – lunch z Forum Kraków
  • 15.00 – 16.30: Debata Mapa drogowa dla animacji kultury w Polsce, moderacja: Jacek Gralczyk, uczestnicy: Joanna Orlik – Małopolski Instytut Kultury; Filip Schmidt – Instytut Socjologii UAM w Poznaniu; Anna Michalak Pawłowska – Pełnomocnik Prezydenta m.st. Warszawy ds. edukacji kulturalnej; Edwin Bendyk – Obywatele Kultury. [Debata włączona w cykl spotkań poprzedzających październikowy Społeczny Kongres Kultury zwołany przez Obywateli Kultury]
  • Od 18:30 twórczość własna członków FK

8 lipca

  • 11.00 – 12.30: Debata Publiczne, społeczne, prywatne – modele instytucji / podmiotów animacji kultury, moderacja: Piotr Knaś, uczestnicy: Beata Kwiecińska i Maciej Dąbrowski – Dom Kultury INSPIRO; Tomasz Ignalski – Chorzowskie Centrum Kultury, CAL; Grzegorz Lewandowski – barStudio, Sławomir Księżniak – Dzielnicowy Dom Kultury Węglin w Lublinie, Maria Klaman – Krytyka Polityczna, Towarzystwo Inicjatyw Twórczych „ę”
  • 13.00 – 14.30: Żywa biblioteka
  • 15.00 – 16.30: Debata Otwarci na zmianę – proaktywni dyrektorzy / dyrektorzy reformatorzy, moderacja: Mariusz Wróbel, uczestnicy: Agnieszka Kołodyńska – Miejski Ośrodek Kultury w Olsztynie; Julia Kubica – Gminne Centrum Kultury i Ekologii w Cisnej; Wojciech Szuniewicz – Krotoszyński Ośrodek Kultury; Marcin Jasiński – Bemowskie Centrum Kultury
  • Od 18:30 twórczość własna członków FK

9 lipca

  • 11.00 – 12.30: Żywa biblioteka
  • 13.00 – 14.30: Żywa biblioteka
  • 15.00 – 16.30: Prezentacje projektów realizowanych w ramach programu Bardzo Młoda Kultura NCK pt. „Animacja podmiotów animacji”, moderacja Maciej Frąckowiak, uczestnicy: Józef Szkandera – EKDUS Zachodniopomorskiego Forum Kultury; Weronika Idzikowska – Synapsy Małopolskiego Instytutu Kultury w Krakowie; Joanna Ojdana – Edukacja Kulturowa Opolszczyzny – EDUKO; Marcela Kościańczuk – Centrum Praktyk Edukacyjnych Wielkopolskie

ŻYWA BIBLIOTEKA – PRZECZYTAJ, JAKIE KSIĄŻKI MOŻNA WYPOŻYCZYĆ >>

Serdecznie zapraszamy do naszego namiotu!

Ponadto członkowie Forum Kraków poprowadzą autorskie ścieżki uczestnictwa:

  • Paweł Gogołek – Przepis na aplikację mobilną
  • Aleksandra Zając – Ścieżka slotowa
  • Ewa Zbroja – Mosty dla zmiany

Małopolski Instytut Kultury w Krakowie będzie też reprezentować Dorota Leśniak-Rychlak, prowadząca autorską ścieżkę uczestnictwa pn. Transformacja.

Organizatorami II NieKongresu Animatorów Kultury są: Biuro Festiwalowe Impart 2016, Narodowe Centrum Kultury, Forum Kraków oraz Stowarzyszenie Lokalnych Ośrodków Twórczych.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2016/06/17/niekongres-animatorow-kultury-strefa-forum-krakow-lako-lacz/feed/ 0
XXVI Forum Kraków. NieKongres Animatorów Kultury na festiwalu Slot Art http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2016/03/02/xxvi-forum-krakow-niekongres-animatorow-kultury-na-festiwalu-slot-art/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2016/03/02/xxvi-forum-krakow-niekongres-animatorow-kultury-na-festiwalu-slot-art/#comments Wed, 02 Mar 2016 11:58:33 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=5854 czytaj więcej]]> W dniach 22–23 lutego 2016 roku w nowej siedzibie Małopolskiego Instytutu Kultury w Krakowie odbyło się XXVI spotkanie Forum Kraków. Uczestnicy kontynuowali temat z poprzedniego zebrania, dotyczący organizacji II NieKongresu Animatorów Kultury w czasie festiwalu Slot Art. Wydarzenie to będzie miało miejsce 7–9 lipca 2016 roku w Lubiążu niedaleko Wrocławia w ramach programu Europejskiej Stolicy Kultury. Organizatorem II NieKongresu będzie Biuro Festiwalowe Impart 2016, we współpracy ze Stowarzyszeniem Lokalnych Ośrodków Twórczych (Slot Art Festival), Narodowym Centrum Kultury i Zrzeszeniem Forum Kraków.

Członkowie FK pracowali nad ideą, hasłem przewodnim NieKongresu. Zaproponowano koncepcję „świadomość i powinności animatora”. Jaka jest współczesna – zbiorowa i osobista – świadomość animatorów, jak definiują swoją tożsamość, z czego wynika ich potrzeba działania i inicjowania zmiany społecznej? Czy jest to wewnętrzna powinność? Obowiązek zawodowy? Potrzeba bycia aktywnym? Marek Sztark zwrócił uwagę, że temat „świadomość i powinności” może wykraczać poza kongresowe strefy aktywności i być wspólną odpowiedzią animatorów kultury na wyzwania takie jak migracje, uchodźstwo, zmiany klimatu, stan środowiska, podziały społeczne i polityczne, odwrót od idei solidarności.

Dyskusje i warsztaty Forum Kraków koncentrowały się głównie na logistyce i koordynacji przygotowań wydarzenia, które odbędzie się już za pół roku. Program będzie się składał z wielu różnorodnych stref animowanych przez zaproszone do współpracy instytucje, organizacje, inicjatywy. Niezwykle istotnym wyzwaniem jest sprawienie, żeby taka „wioska animatorów” mogła sprawnie działać. Dodatkowo ustalono zakres naszych działań w związku z funkcjonowaniem strefy Forum Kraków na NieKongresie.

Rozmawialiśmy też o metodach uczestnictwa w NieKongresie, ponieważ struktura tego wydarzenia będzie poniekąd anarchiczna – każdy będzie sam decydował, które strefy i grupy będą jego miejscem aktywności. Inicjatorzy spotkania liczą też na samoorganizację uczestników tej imprezy. Już niebawem okaże się, jak środowisko (środowiska) animatorów odnajdą się w tak zaaranżowanej przestrzeni.

W spotkaniu uczestniczyli: Joanna Mikulska, Wojciech Szuniewicz, Maciej Zygmunt, Karol Wittels, Ola Zając, Marta Włodarska, Piotr Jargusz, Agata Lewandowska, Agata Lisowicz-Wala, Ewa Zbroja, Mariusz Wróbel, Zofia Bisiak, Tomasz Ignalski, Agata Michalak-Pawłowska, Marcin Jasiński, Paweł Gogołek, Irena Madej, Ola Stańczuk, Teresa Jankowska, Piotr Wyrobiec, Tomasz Szabelski, Piotr Knaś. Spotkanie moderowała Joanna Orlik.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2016/03/02/xxvi-forum-krakow-niekongres-animatorow-kultury-na-festiwalu-slot-art/feed/ 0
Kompetencje animatorów kultury. Stanowisko Forum Kraków http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2015/04/13/kompetencje-animatorow-kultury-stanowisko-forum-krakow/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2015/04/13/kompetencje-animatorow-kultury-stanowisko-forum-krakow/#comments Mon, 13 Apr 2015 14:45:45 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=5456 czytaj więcej]]> Forum Kraków, kontynuując prace grupy roboczej pn. Kompetencje Animatora Kultury działającej w ramach NieKongresu Animatorów Kultury, podjęło się opracowania i podsumowania tematu kompetencji animatorów kultury. Celem tych działań było:

  • określenie, czy jest możliwe i czy jest potrzebne stworzenie katalogu kompetencji animatora kultury;
  • stworzenie materiału/opracowania mogącego być pomocą przy tworzeniu programów edukacji i szkoleń dla animatorów kultury;
  • uporządkowanie refleksji nad różnorodnym i interdyscyplinarnym polem animacji kulturowej w Polsce.

W związku z powyższym Forum Kraków (we współpracy z Małopolskim Instytutem Kultury) przeprowadziło następujące działania:

Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z tekstem Marka Krajewskiego pt. „Kompetencje animatorów” oraz uzupełniającymi go opracowaniami Zofii Dworakowskiej (o kształceniu na specjalizacji Animacja Kultury w Instytucie Kultury Polskiej UW), Moniki Nęckiej (o animacji w kontekście sztuki i edukacji artystycznej), Agnieszki Sojki (o animacji w perspektywie pedagogicznej).

Forum Kraków opracowało swoje stanowisko na temat kompetencji animatorów kultury, przedstawione poniżej.

Animacja kulturowa powinna być wspieranym i rozwijanym przez państwo oraz samorządy obszarem działalności kulturalnej. Animacja kulturowa to działania podejmowane w konkretnej grupie, wspomagające te formy uczestnictwa jej członków we własnej kulturze, które uznają oni za ważne, a które są z jakichś powodów utrudnione (za: Edukacja kulturowa. Poręcznik, str. 163). Animacja ma za zadanie przezwyciężanie barier związanych z uczestnictwem w kulturze oraz inspirowanie zmiany społecznej, poprzez m.in. przeciwdziałanie wykluczeniom, budowanie kapitału społecznego, rozwijanie kompetencji społecznych i kulturowych, wzmacnianie postaw obywatelskich itp. Animatorzy pracują „in situ”, ze społecznościami lokalnymi, środowiskami, grupami nieformalnymi, pojedynczymi osobami. Efekty ich pracy mogą uwidaczniać się we wzroście jakości życia i poczucia bezpieczeństwa, zmniejszaniu się natężenia konfliktów społecznych, intensyfikacji relacji społecznych, wzroście uczestnictwa w kulturze, sprawniejszym funkcjonowaniu społeczności lokalnych w wymiarze obywatelskim i wdrażaniu nowych rozwiązań.

Animacja kulturowa jest wielowątkową, interdyscyplinarną i procesualną działalnością kulturowo-społeczną. Nie ma jednego preferowanego modelu animacji, ani skończonego i zamkniętego profilu kompetencyjnego. To, co charakteryzuje osoby pracujące na tym obszarze i utożsamiające się z nim, to liczne i zróżnicowane umiejętności, które występują w różnych konfiguracjach, niektórzy animatorzy wyraźnie się specjalizują (czasami tworzą nową, własną specjalizację), inni są wielozadaniowi, a jeszcze inni mają w swojej pracy następujące po sobie okresy specjalizacji i „wielozadaniowości” (za: Zofia Dworakowska, „Kompetencje animatora kultury w perspektywie kształcenia na specjalizacji Animacja Kultury w Instytucie Kultury Polskiej UW”). Dlatego Forum Kraków nie dąży do „uzawodowienia” animatorów, lecz do stworzenia silnego środowiska animatorów kultury, przy czym należy pamiętać o tym, aby tych odrębności nie zacierać, ale też by nie budować sztucznych podziałów wewnątrzśrodowiskowych – chodzi raczej o to, by poszczególne szkoły/ modele animacji były jak domy z szeroko otwartymi drzwiami i oknami – a więc, by strzegły swojej odrębności i tożsamości, ale by jednocześnie zainteresowane były tym, co się dzieje w innych domostwach, by były na nie otwarte (za: Marek Krajewski, „Kompetencje animatorów”). Dlatego sieciowanie środowiska, budowanie platform współpracy i samorozwoju, rzecznictwo skierowane w stronę decydentów i środowisk samorządowych są ważnymi zadaniami dla wzmocnienia obecności animacji kulturowej w politykach kulturalnych w Polsce.

Wsparcie dla rozwoju kompetencji animatorów kultury powinno polegać głównie na dostępie do stypendiów, profesjonalnych programów szkoleniowych, środowiskowych spotkań, konferencji oraz grantów skierowanych na poszukiwanie nowych rozwiązań, narzędzi, sposobów działania. Szczególnie istotne jest to w obszarze funkcjonowania lokalnych instytucji kultury: domów kultury, bibliotek, organizacji pozarządowych – powinny one systemowo (a nie akcyjnie) współuczestniczyć w programach rozwoju animacji kultury, stąd dużą wagę mają działania związane z rozwojem wyspecjalizowanych instytucji wsparcia animacji kultury. Animatorzy profesjonalni jako pracownicy sektora kultury, jak i działający w mniej sformalizowany sposób liderzy i aktywiści lokalni, powinni mieć równy dostęp do szeregu narzędzi wsparcia ich kompetencji.

Profil kompetencyjny animatora kultury nie powinien być zamkniętym i prawnie potwierdzonym zestawem umiejętności, należy jednak w programowaniu działań rozwojowych skierowanych do animatorów zwrócić szczególną uwagę na trzy główne obszary kompetencyjne.

Pierwszym z nich są przymioty osobiste animatora. Należą do niego:

  • kwalifikacje moralne (np. szeroko rozumiana uczciwość, skłonność do przedkładania dobra wspólnego nad własne, bezinteresowność, odpowiedzialność itd.);
  • specyficzne postawy wobec rzeczywistości (ciekawość, zainteresowanie otaczającym światem; przekonanie, iż jest ona przekształcalna, że można ją zmienić; anty-fatalizm; optymizm i czerpanie radości z możliwości działania itd.);
  • specyficzne postawy wobec innych, zwłaszcza tych, z którymi się pracuje (otwartość i zainteresowanie innymi; świadomość ludzkiej różnorodności, tolerancja dla odmienności; wrażliwość na cierpienie innych itd.);
  • refleksyjność (a więc zdolność do krytycznego przyglądania się rzeczywistości, kwestionowania zestalonych przekonań i stereotypów na jej temat; gotowość do walki z uprzedzeniami; umiejętność wykorzystywania wiedzy naukowej i własnych doświadczeń jako podstaw działania; zdolność do wyciągania wniosków ze swoich sukcesów i porażek itd.);
  • cechy osobiste (konsekwencja w działaniu; dystans wobec samego siebie, zdolność do autorefleksji i autokrytycyzmu; odporność na niepowodzenia i zdolność do stawiania im czoła; odwaga i zdolność do działań bezkompromisowych, zawsze wtedy, gdy są one potrzebne).

Drugim zbiorem są kompetencje społeczne. Należą do niego między innymi:

  • wiedza o charakterze psychologicznym i społecznym (a więc podstawowa wiedza na temat człowieka i procesów psychologicznych; wiedza na temat procesów i struktur grupowych; wiedza na temat procesów komunikacyjnych i podstawowych form, w jakich procesy te się dziś realizują; wiedza na temat podstawowych narzędzi socjologicznej i psychologicznej diagnozy środowiska, w którym się działa itd.);
  • szeroko rozumiana empatia (a więc umiejętności słuchania, rozmawiania, interagowania z innymi; umiejętność rozpoznawania warunków i wrażliwość na sytuację, w której się znajdują; umiejętność rozpoznawania emocji obecnych w grupie; umiejętność rozpoznawania systemów wartości i postaw wobec rzeczywistości obowiązujących w grupie itd.);
  • umiejętność aktywizowania (umiejętność podejmowania współpracy z innymi; umiejętność stwarzania okazji i pretekstów do współpracy; zdolność do pobudzania wyobraźni, w tym wyobraźni społecznej; umiejętność motywowania innych do działania i do współdziałania);
  • umiejętność pracy z grupą (w tym umiejętność: obserwowania i rozumienia procesów zachodzących w grupie; uruchamiania pożądanych procesów grupowych; rozwiązywania i kanalizowania konfliktów i sytuacji spornych pojawiających w grupie; zdolność do uchwycenia podstawowych struktur organizujących funkcjonowanie grupy i umiejętność do modyfikowania tych struktur, zdolności facylitacyjne; umiejętność przekazywania wiedzy, dzielenia się doświadczeniami, umiejętność nauczania zdolności do posługiwania się różnorodnymi narzędziami itd.).

Trzecim zbiorem są wiedza i umiejętności techniczno-praktyczne. Do tego zbioru należą:

  • ogólna, ale wszechstronna, wiedza o otaczającej nas rzeczywistości (orientowanie się w historii i przeszłości; wiedza ekonomiczna i społeczno-polityczna; wiedza na temat kultury i sztuki itd.);
  • ogólna, ale wszechstronna, wiedza na temat środowiska, w którym się działa (orientowanie się w historii i przeszłości środowiska; świadomość przecinających je zróżnicowań, obowiązujących w nim systemów wartości i podstawowych modusów działania; wiedza na temat podstawowych zasobów, jakimi to środowisko dysponuje itd.);
  • specjalistyczna wiedza na temat animacji kulturowej (wiedza na temat specyfiki tej praktyki, jej historii i wielości form, w jakich może się ona realizować; wiedza na temat możliwości i ograniczeń dla tego rodzaju działalności w naszym kraju);
  • wiedza o charakterze organizacyjnym (wiedza na temat instytucjonalnych i prawnych uwarunkowań kultury w Polsce; wiedza na temat potencjalnych źródeł finansowania działań animacyjnych i pozyskiwania z nich środków itd.);
  • umiejętności praktyczne związane z realizacją działań animacyjnych (umiejętności posługiwania się różnorodnymi mediami tworzenia [poczynając od tradycyjnych mediów tworzenia sztuki, aż po współczesne, zdigitalizowane i sieciowe narzędzia tego rodzaju]; umiejętności organizacji pracy grupy i gromadzenia środków niezbędnych do uruchomienia jej działań; umiejętność układania sobie współpracy z instytucjami kultury oraz oświatowymi, a także z władzami samorządowymi; umiejętność dokumentowania i popularyzowania własnych działań; umiejętność posługiwania się narzędziami pozwalającymi przeprowadzić diagnozę środowiska, w którym się działa; umiejętność dokonywania ewaluacji i autoewaluacji; umiejętność wyszukiwania i filtrowania informacji potrzebnych w pracy animacyjnej i edukacyjnej).

Punkt wyjścia dla powstania tej listy został szerzej omówiony w tekście Marka Krajewskiego pt. „Kompetencje animatorów”.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2015/04/13/kompetencje-animatorow-kultury-stanowisko-forum-krakow/feed/ 0
XXI Forum Kraków. Wartość pracy animatorów kultury http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2015/02/16/forum-krakow-wartosc-pracy-animatorow-kultury/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2015/02/16/forum-krakow-wartosc-pracy-animatorow-kultury/#comments Mon, 16 Feb 2015 16:10:19 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=5390 czytaj więcej]]> W dniach 2–3 lutego 2015 roku w siedzibie Małopolskiego Instytutu Kultury odbyło się XXI spotkanie Forum Kraków. Uczestnicy spotkania rozmawiali o wartości pracy animatorów kultury, o tym, jakie są lub mogą być funkcje animacji, jaki jest wpływ animacji na budowanie kultury demokracji, spójności społecznej, integrację lokalnych wspólnot, rozwój aktywności społecznej i obywatelskiej oraz kompetencje artystyczne i kulturowe.

Zaproszeni do rozmowy goście – Edwin Bendyk, publicysta z tygodnika „Polityka” oraz Maja Branka, założycielka Idei Zmiany – zaproponowali dwie uzupełniające się perspektywy. Edwin Bendyk wskazywał na nowe idee dotyczące likwidacji państwa dobrobytu, wskazywał na to, co może pojawić się po neoliberalizmie, który „zainfekował” myślenie o współczesnym Państwie. Jego wypowiedź dotyczyła kwestii pogłębiającego się braku spójności społecznej i rzeczywistości, która zmierza w stronę zdemontowania podstaw społeczeństwa dobrobytu. Edwin Bendyk zwrócił też uwagę na bariery utrudniające stworzenie użytecznej mapy badawczej kultury, która pomogłaby rozpoznać trendy i dynamikę zmian wpływających na funkcjonowanie społeczeństw. To zagadnienie przedstawił w oparciu o koncepcję przeszkody epistemologicznej Gastona Bachelarda.

Maja Branka skupiła się na problemie rzecznictwa w działalności społecznej, m.in. na tym, dlaczego żargon specjalistów i ekspertów od zrównoważonego rozwoju, inkluzji społecznej, rewitalizacji społecznej staje się pustą formą utrudniającą rozmowę i dialog lub nawet staje się formą neokolonialnej przemocy wobec „beneficjentów” interwencji. Zwróciła ona uwagę na problem badania i przełamywania hierarchii obecnych w języku, które są źródłem różnego typu form dyskryminacji. Język może być „narzędziem przemocy”. Animatorzy są w samym środku tego problemu. Z jednej strony działają środowiskowo, w bliskim partnerstwie z ludźmi, których mają do czegoś/ ku czemuś aktywizować. Z drugiej strony bardzo często ich działania są uwikłane w system grantów, które z ich partnerów, z ludzi, z którymi współpracują, tworzą „beneficjentów” pomocy, a z obszaru, na którym działają, tworzą przestrzeń „rewitalizacji społecznej”. Czy tego typu przemoc językowa i systemowa jest problemem, czy cechą systemu, z którą należy się pogodzić? Swoje wystąpienie Maja Branka oparła na tekście uznanego psychologa Bogdana de Barbaro pt. Po co psychoterapii Postmodernizm? W tekście tym zawarte są przesłanki, które animatorzy również mogą wykorzystać w swojej praktyce, dotyczące pluralizmu, roli języka i społecznego konstrukcjonizmu, pragmatyzmu i kontekstualizmu.

W spotkaniu uczestniczyli: Stanisława Retmaniak (Stowarzyszenie CAL Warszawa), Irena Madej (NCK Warszawa), Marek Sztark (BFI 2016 Wrocław), Wojciech Szuniewicz (KOK Krotoszyn), Ewa Zbroja (NCK Warszawa), Krzysztof Polewski (GOK Mykanów), Iwona Kusak (MDK Bielsko-Biała), Teresa Jankowska (Stowarzyszenie CAL), Jacek Gralczyk (Stowarzyszenie CAL Bełchatów), Alina Witkowska (CKiIS Podkowa Leśna), Mariusz Wróbel (Silesia Film Katowice), Monika Nęcka (ASP Kraków), Aleksandra Zając (SLOT Kraków), Małgorzata Jezutek (OK Kraków-Nowa Huta), Adam Radosz (MOK Mysłowice), Marek Karpiński (Centrum Sztuki Mościce-Tarnów), Karol Wittels (Fundacja Obserwatorium Warszawa), Anna Michalak-Pawłowska (Dorożkarnia Warszawa), Zofia Bisiak (Stowarzyszenie Łucznica), Małgorzata Gaduła-Zawratyńska (NCK Dom Kultury + Warszawa), Agnieszka Sojka (UP Kraków), Anna Miodyńska (MIK Kraków), Maja Branka (Idea Zmiany Warszawa), Edwin Bendyk (Collegium Civitas Warszawa), Piotr Wyrobiec (CK Wadowice), Maciej Zygmunt (ROK Katowice). Spotkanie moderowała Joanna Orlik, dyrektor Małopolskiego Instytutu Kultury.

Galeria zdjęć ze spotkania >>

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2015/02/16/forum-krakow-wartosc-pracy-animatorow-kultury/feed/ 0
XX Forum Kraków. Kompetencje animatora kultury http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2014/10/28/xx-forum-krakow-kompetencje-animatora-kultury/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2014/10/28/xx-forum-krakow-kompetencje-animatora-kultury/#comments Tue, 28 Oct 2014 14:57:56 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=5325 czytaj więcej]]> XXFK

Kolejne, już dwudzieste spotkanie członków i sympatyków Forum Kraków odbyło się w dniach 3–4 października 2014 roku w Krakowie, w siedzibie Małopolskiego Instytutu Kultury. Tematem spotkania były kompetencje animatora kultury, jedno z kluczowych zagadnień NieKongresu Animatorów Kultury. Forum Kraków zainaugurowało tym spotkaniem nowy cykl trzech seminariów poświęconych animatorom (kolejne dwa spotkania będą dotyczyć odpowiedzialności oraz przygotowania metodyki mierzenia efektów działalności animatorów kultury). Opracowując wskazane trzy tematy, chcemy dokończyć dyskusję rozpoczętą na NieKongresie:

  • czy można (i czy trzeba) stworzyć profil kompetencyjny animatora kultury, jako punkt odniesienia dla programów edukacji, tworzenia stanowisk pracy, zamawiania usług z zakresu animacji kultury?
  • czy można (i czy trzeba) przygotować środowiskowy dokument opisujący i komentujący zagadnienia etyczne związane z uprawianiem animacji kultury, co powinno się w nim znaleźć?
  • czy można opisać i zmierzyć efekty realizacji przedsięwzięć o charakterze animacji kultury, co społeczności lokalne otrzymują dzięki funkcjonowaniu instytucji i organizacji (animacji kultury), jakie rezultaty powinny przynosić działania o charakterze interwencji z użyciem narzędzi animacji kultury?

Powyższe zagadnienia wymagają rozpoznania, brak klarownych odpowiedzi skutkuje brakiem możliwości wykorzystania animacji kultury/edukacji kulturowej w politykach kulturalnych państwa i samorządów. Prawdopodobnie potrzebujemy podobnych rozwiązań jakie już funkcjonują w zakresie edukacji artystycznej, wspierania przemysłów kreatywnych, funkcjonowania instytucji artystycznych, rozwoju markowych festiwali i wydarzeń w obszarze marketingu miejsc, rewitalizacji obszarów zdegradowanych. Decydenci odnoszą się bardzo pozytywnie do tych działań, ponieważ (zazwyczaj) mają świadomość efektów, które przyniosą one w krótszej i dłuższej perspektywie czasu. Z kolei animacja i edukacja kulturowa są na marginesie ich zainteresowania – czy również przez brak klarowności w jej opisie?

Na spotkaniu wspólnie dokonaliśmy analizy profilu kompetencyjnego animatora kultury w trzech perspektywach: kulturowej, pedagogicznej oraz socjologicznej. Wstępem do dyskusji były wystąpienia Joanny Zięby z Instytutu Kultury Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego oraz Agnieszki Sojki z Instytutu Pedagogiki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Z powodów osobistych w spotkaniu nie mógł uczestniczyć trzeci z zaproszonych mówców, Marek Krajewski z Instytutu Socjologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, jednak przygotował on dla uczestników tekst ze swoim stanowiskiem.

Już na samym początku dyskusji pojawił się problem sformułowania zakresu tematycznego, w ramach którego można rozważać kompetencje. Mówiąc inaczej: jak rozważać kompetencje, skoro wcześniej nie zdefiniowano, czym jest animacja kultury. Dyskusja dość szybko przyniosła pewne robocze wnioski w tym zakresie – nienowe, ale animatorzy stale lubią je sobie przypominać:

  • jest to raczej działalność lokalna, środowiskowa;
  • jej celem w wymiarze osobistym jest upodmiotowienie, aktywizowanie, wspieranie rozwoju kompetencji kulturowych i innych;
  • jej celem w wymiarze społecznym jest wzmacnianie relacji społecznych, integracja i inkluzja, szeroko pojęty „community building”;
  • działalność odbywa się poprzez kreowanie sytuacji twórczych, partycypacyjne budowanie scen kulturalnych, budowanie przestrzeni edukacyjnych;
  • bardzo często jest to praca zespołowa, a animatorzy są koordynatorami pracy interdyscyplinarnych zespołów;
  • animatorzy kultury myślą o swojej pracy jako o długofalowym procesie społecznym;
  • dla animatorów kultury pojęciem konstytutywnym jest „uczestnictwo w kulturze” – to ich teren działania: praktyki kulturowe i praktyki kulturalne;
  • animacja kultury to wielowątkowa i wielowymiarowa, interdyscyplinarna praktyka, ważne, że jest (również) profesjonalną działalnością prowadzoną w ramach instytucji/organizacji (animacji) kultury;
  • animatorem kultury (praktykiem) może stać się artysta, socjolog, kulturoznawca, menadżer kultury itp. Zaplecze (kulturowe/kulturalne) jest istotne, ale równie ważne jest zaplecze kompetencyjne dla pracy środowiskowej (edukator, coach, trener, moderator, lider, facylitator, pedagog, konsultant, mediator itp.);
  • animacja kultury nie ma jednej metodologii działania ani zamkniętego katalogu kompetencji. Ze swej istoty jest ona zależna od potrzeb środowiskowych, zmian kulturowych itp.;
  • animacja kultury to umiejętność odpowiadania na zdiagnozowane problemy i wyzwania, to umiejętność dobrania metod interwencji do zagadnienia, a nie postępowanie według schematów.

W tak zarysowanej perspektywie uczestnicy dyskusji „ogólnie” zgodzili się, że rozmowa o profilu kompetencyjnym animatora kultury ma sens przy dwóch założeniach:

  • że rozmawiamy o ścieżce edukacji, o przygotowaniu do roli animatora kultury, o profilu kompetencyjnym;
  • że rozmawiamy o pewnym zadaniu, misji/usłudze publicznej, którą należy mieć w pakiecie (lokalnych) działań kulturalnych.

W myśl takich ustaleń animacja kultury może być specjalizacją w ramach różnorodnych kierunków studiów kulturoznawczych, artystycznych, pedagogicznych itp. A w profesjonalnych instytucjach i organizacjach kultury będzie możliwe rozwijanie działań charakteryzujących się podejściem animacyjnym, nastawionych na pracę środowiskową, realizowanych wszędzie tam, gdzie inne metodologie się nie sprawdzą.

Na spotkaniu dyskutowane były również różne metodyki kształcenia animatorów kultury, jak i próbowano wstępnie opisać zakresy kompetencji, które mogą być przydatne w tej działalności. Można je pogrupować w kilka kluczowych wiązek:

  • zarządzanie procesami grupowymi;
  • koordynacja i realizacja interdyscyplinarnych przedsięwzięć społecznych;
  • kompetencje trenerskie, pedagogiczne, rozwoju osobistego, psychologiczne;
  • wiedza o kulturze i sztuce, dziedzictwie kulturowym;
  • praktykowanie działalności artystycznej i kulturalnej;
  • prowadzenie diagnoz, analiz, badań społecznych (rozwinięta refleksyjność, umiejętność debaty, moderacji itp.);
  • kompetencje interkulturowe.

Animator kultury to zatem nie artysta, nie menadżer, nie edukator czy pracownik środowiskowy. Choć wszyscy oni kooperują w polu kultury – bardzo często przekraczając granice dyscyplin i kompetencji. To cecha charakterystyczna działalności kreatywnej, twórczej, środowiskowej, poniekąd innowacyjnej, której celem jest zmiana społeczna i zwiększanie komfortu/jakości życia.
Efektem seminarium będzie dokument przygotowany przez jego gości, prezentujący dyskusje i (możliwy) profil kompetencyjny animatora kultury. Przedstawimy go Państwu, jak tylko powstanie.

W spotkaniu udział wzięli: Magdalena Latusek, Tomasz Ignalski, Marek Karpiński, Karol Wittels, Marzena Horyza, Aleksandra Zając, Antoni Bartosz, Paweł Gogołek, Joanna Zięba, Anna Michalak-Pawłowska, Marek Sztark, Małgorzata Jezutek, Marcin Jasiński, Aleksandra Stańczuk-Sosnowska, Wojciech Szuniewicz, Agnieszka Sójka, Monika Nęcka, Piotr Knaś. Spotkanie moderowała Joanna Orlik, dyrektor Małopolskiego Instytutu Kultury.

Galeria zdjęć ze spotkania >>

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2014/10/28/xx-forum-krakow-kompetencje-animatora-kultury/feed/ 9
Animatorzy – naganiacze i zabawiacze czy terapeuci i społecznicy? Relacja z NieKongresu Animatorów Kultury http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2014/03/30/animatorzy-naganiacze-i-zabawiacze-czy-terapeuci-i-spolecznicy-relacja-z-niekongresu-animatorow-kultury/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2014/03/30/animatorzy-naganiacze-i-zabawiacze-czy-terapeuci-i-spolecznicy-relacja-z-niekongresu-animatorow-kultury/#comments Sun, 30 Mar 2014 21:05:09 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=5173 czytaj więcej]]> NieKongres Animatorów Kultury zakończył się w piątek 28 marca 2014 w Warszawie. Właściwie przez organizatorów został on oficjalnie niezakończony ponieważ zarówno uczestnicy, jak i partnerzy wydarzenia wyrazili chęć dalszej pracy:

  • Mają być kontynuowane spotkania rady programowej i moderatorów grup roboczych poświęcone animatorom i animacji kulturowej.
  • Przy MKiDN ma powstać Zespół ds. Animacji Kultury (w którego pracach będą uczestniczyć reprezentanci środowiska), partner do rozmów o programach dotacyjnych i rozwojowych oraz zmianach systemowych.
  • Narodowe Centrum Kultury chce doprowadzić do całościowego podsumowania prac kongresowych, jego ewaluacji oraz przygotowania materiałów kongresowych (prawdopodobnie w formie publikacji). Ważną częścią tych prac będą konsultacje i debaty dotyczące rekomendacji – wspólnego stanowiska animatorów kultury.

NieKongres (34)

NieKongres to były trzy intensywne dni pełne rozmów i sporów. Rozmawiali ze sobą animatorzy z instytucji kultury, z organizacji pozarządowych, z uczelni, freelancerzy i ci którzy umieszczali się totalnie „poza systemem” lub w ramach ruchu społecznikowskiego. Mówili różnymi językami i w różnych paradygmatach, powoływali się na tradycje środowiskowe, umieszczali się w różnorodnych nurtach animacyjnych (trzy były szczególnie obecne: nurt etnograficzno-antropologiczny, nurt artystyczny, nurt animacji społeczno-kulturowej), często sięgali do swoich doświadczeń i biografii animacyjnych – samodzielnych i wyjątkowych konstrukcji.

Jedni uczestnicy szukali dróg porozumienia, aby nie pozbawiać się wpływu na rozwiązania systemowe (zawód animator, animacja jako usługa/ zadanie publiczne, współpraca i reprezentacja środowiskowa, system wsparcia zawodowego). Kolejni debatowali o różnych obliczach animacji, o tradycji animacyjnej, o zagrożeniach płynących z uzawodowienia i działań zmierzających do „parametryzacji” animacji czy uczynienia z niej usługi społecznej, spora grupa mówiła o animacji jako dziedzinie buntowniczej czy pozasystemowej lub, że powinna ona pozostać społecznikowska. Jeszcze inni uczestnicy spotkania dzielili się inspiracjami, pokazywali sobie wzajemnie własne działania i projekty animacyjne, uczestniczyli w warsztatach rozwijających kompetencje i zaopatrujących w narzędzia pracy. Były to najbardziej wybijające się trzy postawy wobec Niekongresu – prosystemowa, pozasystemowa, użytkowa (grupy te oczywiście ilościowo były różnorodne, a w czasie kongresu zdarzały się apostazje).

Debatę niekongresową można podsumować parafrazując wypowiedź Piotra Kuczyńskiego (ekonomisty). Animator kultury to nie tylko zawód – to przede wszystkim charakter i sposób rozumowania (dodajmy też: skupienie na relacji ja – ty – my), dlatego prawdziwi animatorzy kultury nie ograniczają się tylko do swojej dziedziny. Można ich spotkać wszędzie tam, gdzie istnieje potrzeba odkrywania wewnętrznych potencjałów, pobudzania wrażliwości, rozwoju postaw twórczych, zmiany społecznej, budowania kompetencji kulturowych i społecznych, urelacyjniania społeczności lokalnych, upodmiotawiania środowisk i osób wykluczanych, interpretacji dziedzictwa kulturowego, stwarzania szans aktywnego uczestnictwa w kulturze, tworzenia kapitału społecznego i kreatywnego (próbowałem zanotować wszystkie potrzeby…).

Zawód „animator kultury” ma zatem swoją specyfikę. Chociaż wiąże się z „sektorem kultury” i takimi zawodami jak muzealnicy czy bibliotekarze (bo często przypisywany jest domom kultury) bardziej przypomina zawód twórcy bądź menadżera kultury – ponieważ nie łączy się z jednym typem instytucji, z jednym uznanym środowiskowo „zestawem kompetencji”, z jednym modelem działania. Zawód ten dopiero wybija się na niepodległość i szuka swojej tożsamości. Jego emancypacja jest odbiciem zmian społecznych i zmian w zakresie tworzenia polityk publicznych: zwiększenia wagi miękkich kapitałów, pojawienia się problematyki „community building” i „empowerment”, rozwoju edukacji kompetencyjnej i w ogóle nowych modeli edukacji, redefinicji znaczenia dziedzictwa kulturowego, czy wreszcie poszerzania pola kultury.

Z tego powodu wystąpienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego było dla uczestników NieKongresu zaskoczeniem. Po pierwsze wypowiedział on zdanie Nie wierzę w animację kultury, wierzę w animatorów kultury. Jak je zrozumieć? Czy podobnie jak zdanie „nie wierzę w twórczość, wierzę w twórców” albo „nie wierzę w muzea, wierzę w muzealników”? Chyba nie. Raczej wskazał, że animacja kultury (i rozwiązania systemowe w tym zakresie) nie będzie priorytetem i nie stanie się filarem polityki kulturalnej państwa. Dobitniej świadczy o tym fakt, że będąc na spotkaniu animatorów kultury ani razu nie odwołał się do koncepcji kapitału społecznego (będącej podstawą dla obowiązującej strategii działania ministerstwa kultury). Po drugie wskazał animatorom kultury właściwie jedno zadanie, istotne z jego punktu widzenia: budowanie widowni poprzez edukację kulturalną. Mówiąc inaczej animatorzy mają kształcić kompetencje związane z odbiorem sztuki i twórczości, bo uczestnictwo w kulturze (wysokoartystycznej) jest równoznaczne z wyższym poziomem cywilizacyjnym, Ci którzy uczestniczą w kulturze, są w różnych wymiarach bogatsi powiedział. Wielu animatorów takie postawienie sprawy oburzyło.

Zdanie, że uczestnictwo w kulturze wzbogaca, raczej wszystkim animatorom kultury wyda się prawdziwe. Jednak oni rozumieją je o wiele szerzej niż tylko bywanie na koncertach, przedstawieniach czy spektaklach. Wielkim zadaniem dla animatorów kultury będzie udowodnienie, że rezultatem ich pracy jest wyższa jakość życia społecznego i większe szanse na osobiste „bogacenie się”. Maria Parczewska w jednej z publikacji przedkongresowej powiedziała że sprzyjać rozwojowi to sprawiać, by ludzie byli autonomiczni, samosterowni, niezależni, autentyczni, by byli po prostu szczęśliwi.

NieKongres Animatorów Kultury rozpoczął się od prezentacji prof. Marka Krajewskiego przygotowanej na podstawie m. in. projektu badawczego MIK-u Animacja/edukacja. Możliwości i ograniczenia edukacji i animacji kulturowej w Polsce. Partnerem merytorycznym kongresu było Forum Kraków.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2014/03/30/animatorzy-naganiacze-i-zabawiacze-czy-terapeuci-i-spolecznicy-relacja-z-niekongresu-animatorow-kultury/feed/ 9
XVIII Forum Kraków. Co po NieKongresie Animatorów Kultury? http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2014/02/21/xviii-forum-krakow-co-po-niekongresie-animatorow-kultury/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2014/02/21/xviii-forum-krakow-co-po-niekongresie-animatorow-kultury/#comments Fri, 21 Feb 2014 15:05:36 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=5086 czytaj więcej]]> Pierwsze w 2014 roku spotkanie zrzeszenia Forum Kraków poświęcone było NieKongresowi Animatorów Kultury. Forum Kraków jest partnerem merytorycznym tego wydarzenia, współodpowiedzialnym za konstrukcję programu merytorycznego i poprowadzenie debaty. W skład zespołu programowego NieKongresu wchodzą członkowie Forum Kraków: Anna Michalak-Pawłowska, Joanna Orlik, Marcin Jasiński, Marek Sztark – dyrektor programowy kongresu. W dniach 10-11 lutego 2014 roku w siedzibie MIK w Krakowie, Forum Kraków spotkało się, aby szukać odpowiedzi na pytanie: co po NieKongresie? Jak można wykorzystać to spotkanie wielu środowisk animacyjnych dla rozwoju animacji kultury w Polsce? Czy można przygotować scenariusze działań i rekomendacje dla współpracy MKiDN, NCK, innych organizacji zaangażowanych w rozwój animacji kultury (uniwersyteckie placówki badawcze i edukacyjne, sieci współpracy, centra rozwoju kompetencji, instytucje grantodawcze, itp.)?

Spotkanie rozpoczęło się mocnym nawiązaniem do Kongresu Kultury Polskiej w Krakowie w 2009 roku, w programie którego zabrakło obecności (na scenie) środowisk związanych z animacją i edukacją kulturalną. Między innymi z tej atmosfery niedostatecznego zajęcia się tematem animatorów i „kultury lokalnej” wyniknęło powstanie Forum Kraków. Pięć lat później te właśnie środowiska będą miały okazję uczestniczyć w dedykowanym kongresie organizowanym przez Narodowe Centrum Kultury pod patronatem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Flickr is currently unavailable.

NieKongres skierowany jest do wielu różnorodnych środowisk związanych z animacją i edukacją kulturalną, działających w ramach publicznych instytucji kultury, zaangażowanych jako urzędnicy/politycy w rozwój kultury, funkcjonujących w ramach sektora NGO, ale również freelancerów czy przedsiębiorców, należy pamiętać również o badaczach i pedagogach związanych z Uniwersytetami. Członkowie Forum Kraków postawili sobie pytanie, czy istnieje szansa „dopracowania się” społeczności animatorów. Jedna (nie jednolita) społeczność tym różni się od środowisk, że tworzy wspólne platformy reprezentacji, angażuje się w partnerskie przedsięwzięcia, poszukuje konsensusu i rozwiązań systemowych. Poddawany był też w wątpliwość boom animacyjny w publicznych instytucjach kultury („Nie będę już instruktorem ruchu amatorskiego, będę animatorem!”), na ile jest on perspektywą zmiany paradygmatu, a na ile przejęciem modnego języka bądź trendu związanego z aktywizmem i oddolną inicjatywnością społeczną.

Z tym wątkiem związany był kolejny dotyczący mechanizmów związanych z biurokratyzowaniem pola kultury z przetwarzaniem kultury w zadanie publiczne oraz polityki kulturalne. Temu procesowi towarzyszy specyficzny język z kategoriami takimi jak sektor kultury, narzędzia rozwoju kapitału społecznego, zawód animatora kultury, rola i zadania państwa. W tym sensie animacja stawiana jest w przestrzeni modeli upowszechniania kultury, ram zawodowych, kwalifikacji i profesjonalizmu, programów i mechanizmów finansowania, odpowiedzialności samorządów. W jakim sensie jest zatem powołaniem, formą aktywizmu niezinstytucjonalizowanego? Prof. Barbara Fatyga wskazywała, że animator to ktoś, kto sam stwarza sobie pole do działania, sam pisze swoją rolę społeczną, stwarza świat znaczeń, na które chce oddziaływać. Kongres musi to rozgraniczanie zinterpretować i wziąć pod uwagę, jeśli celem jest rekomendowanie działań na rzecz rozwoju animacji społeczno-kulturowej. Czyli z jednej strony wspierania profesjonalnych instytucji/organizacji animacji kultury oraz kompetencji kadr kultury, a z drugiej strony subsydiarności państwa wobec inicjatyw i aktywności obywatelskiej, oddolnej.

Ogólną konstatacją spotkania było stwierdzenie, że skoro animacja kultury „płynie” w wielu różnych nurtach, NieKongres powinien być przestrzenią dialogu, rozmowy o tożsamości i możliwościach budowania społeczności. Jednocześnie zebrany materiał, osiągnięta definicja sytuacji, potrzeby rozwoju, strategie działania nie powinny się ulotnić. Zatem według Forum Kraków NieKongres powinien być dalej kontynuowany jaka praca w mniejszych gronach (seminaria, prace eksperckie, ankiety skierowane do środowiska), a całościowy efekt powinien być zebrany w (1) publikacji pokongresowej oraz jakościowo dopracowanym (2) dokumencie wdrożeniowym skierowanym do MKiDN, samorządów, partnerów w rozwoju animacji w Polsce.

W spotkaniu uczestniczyli:

  • Ewa Zbroja, Narodowe Centrum Kultury
  • Barbara Fatyga, Fundacja Obserwatorium Żywej Kultury – Sieć Badawcza
  • Monika Nęcka, Akademia Sztuk Pięknych w Krakowie
  • Anna Meronk, Centrum Sztuki Współczesnej „Łaźnia” w Gdańsku
  • Michał Bargielski, Fundacja Obserwatorium
  • Beata Waśko, Ośrodek Kultury im. C. Norwida w Krakowie
  • Paweł Gogołek, Wyższa Szkoła Nauk Humanistycznych i Dziennikarstwa w Poznaniu
  • Jarema Piekutowski, firma Liber Jarema Piekutowski
  • Tomasz Bukowski, Gminny Ośrodek Kultury w Kaliszu Pomorskim
  • Antoni Bartosz, Muzeum Etnograficzne w Krakowie
  • Paweł Kamiński, Stowarzyszenia Dyrektorów Samorządowych Instytucji Kultury
  • Zofia Bisiak, Stowarzyszenie Akademia Łucznica
  • Marek Sztark, Towarzystwa Wspierania Rozwoju Pomorza Zachodniego SZCZECIN-EXPO
  • Jacek Gralczyk, Stowarzyszenie Centrum Wspierania Aktywności Lokalnej CAL
  • Krystyna Michalska, Miejski Dom Kultury w Radomsku
  • Agata Lisowicz-Wala, Gminny Ośrodek Kultury w Suszcu
  • Wojciech Szuniewicz, Krotoszyński Ośrodek Kultury
  • Piotr Knaś, Małopolski Instytut Kultury
  • Jan Paluch, Śródmiejski Ośrodek Kultury w Krakowie
  • Małgorzata Jezutek, Ośrodek Kultury Kraków-Nowa Huta
  • Anna Michalak-Pawłowska, Dom Kultury „Dorożkarnia” w Warszawie
  • Krzysztof Polewski, Gminny Ośrodek Kultury Mykanów
  • Tomasz Ignalski, Miejski Dom Kultury Batory w Chorzowie
  • Maciej Zygmunt, Regionalny Ośrodek Kultury w Katowicach
  • Alicja Hałoń, Stowarzyszenie Centrum Wspierania Aktywności Lokalnej CAL

Spotkanie moderowała Joanna Orlik, dyrektor Małopolskiego Instytutu Kultury.

Na zakończenie spotkania Paweł Kamiński, dyrektor Gminnego Ośrodka Kultury w Długołęce zaprezentował nowo powołane Stowarzyszenie Dyrektorów Samorządowych Instytucji Kultury. Jego założycielami są szefowie domów i ośrodków kultury, bibliotek i muzeów z terenu Dolnego Śląska. W przyszłości stowarzyszenie nie będzie tylko organizacją regionalną, celem jest budowanie ogólnopolskiej sieci współpracy. Przypominamy, że na Dolnym Śląsku powstało również Wędrujące Forum Kultury Dolny Śląsk.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2014/02/21/xviii-forum-krakow-co-po-niekongresie-animatorow-kultury/feed/ 0
XVII spotkanie Forum Kraków http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2013/10/03/xvii-spotkanie-forum-krakow/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2013/10/03/xvii-spotkanie-forum-krakow/#comments Thu, 03 Oct 2013 09:51:48 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=4911 czytaj więcej]]> Kolejne, już XVII spotkanie Forum Kraków odbyło się w dniach 30 września–1 października 2013 roku. Tematem spotkania było… Forum Kraków, a ściślej – prace nad manifestem FK, który skonkretyzowałby misję i cel funkcjonowania sieci, tak aby jednoczyć coraz większą grupę animatorów i nie-animatorów wokół wspólnej pracy. Taki komunikat, pod którym można się podpisać lub się z nim spierać, ma stać się fundamentem dalszych prac. Forum Kraków chce być jak najbardziej czytelne dla środowiska, jeśli ma być otwartą platformą działań na rzecz rozwoju animacji kultury, musi też skierować do niego jasną deklarację, czym jest, jak działa, do czego dąży, mówiąc inaczej – jakie idee kryją się za tą marką. Uczestnicy odpowiadali sobie na pytanie „o co nam chodzi?” w przededniu NieKongresu Animatorów Kultury – pierwszego tak zaprogramowanego spotkania animatorów z całej Polski. Forum Kraków jest jego partnerem merytorycznym, Marek Sztark z ramienia FK jest jego dyrektorem programowym.

Już kiedyś, w tekście dla portalu Dom Kultury +, pisaliśmy o narodzinach, rozwoju, intencjach Forum Kraków. O zawiązaniu zrzeszenia, o tworzeniu sieci regionalnych, o współpracy z Narodowym Centrum Kultury, Ministerstwem Kultury i Dziedzictwa Narodowego, o seminariach poświęconych animacji kultury w Polsce. O tym, że FK absolutnie nie będzie związkiem zawodowym pracowników domów kultury, ani grupą samokształceniową w zakresie zarządzania instytucjami animacji kultury, ani też grupą lobbingową dyrektorów instytucji kultury. Forum Kraków łączy misja tworzenia domów z kulturą, wspólnot z energią, przestrzeni uczestnictwa w kulturze.

Czym zatem jest Forum Kraków? Think-tankiem? Za dużo powiedziane. Grupą seminaryjną? Stanowczo za mało w kontekście prac i podjętych działań. Chyba raczej warto wskazać na myśl Jacka Gralczyka, że warto dążyć do stworzenia sieciowej, społecznej, niezinstytucjonalizowanej „instytucji” będącej miejscem otwartej refleksji nad animacją kultury, ale również skutecznym centrum działań tworzącym ramy dla systemu animacji kultury w Polsce (proponowanie rozwiązań legislacyjnych, tworzenie długofalowych programów rozwoju, debata z samorządem, modele instytucji animacji kultury). Aby takie centrum było efektywne, trzeba poszukiwać dróg porozumienia z nie-animatorami oraz budować partnerstwo z instytucjami mającymi wpływ na polityki kulturalne państwa (Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Narodowe Centrum Kultury, Związek Miast Polskich, samorządy).

Tak, w wielkim skrócie, można opisać punkt wyjścia dla prac nad manifestem, który zostanie ogłoszony po kolejnym spotkaniu, kiedy to przyjęty zostanie jego ostateczny kształt.

Flickr is currently unavailable.

W spotkaniu udział wzięli:

  • Zofia Bisiak, Stowarzyszenie Akademia Łucznica
  • Marek Sztark, Towarzystwa Wspierania Rozwoju Pomorza Zachodniego SZCZECIN-EXPO
  • Jacek Gralczyk, Stowarzyszenie Centrum Wspierania Aktywności Lokalnej CAL
  • Piotr Wyrobiec, Wadowickie Centrum Kultury
  • Agata Lisowicz-Wala, Gminny Ośrodek Kultury w Suszcu
  • Wojciech Szuniewicz, Krotoszyński Ośrodek Kultury
  • Małgorzata Jezutek, Ośrodek Kultury Kraków-Nowa Huta
  • Anna Michalak-Pawłowska, Dom Kultury „Dorożkarnia” w Warszawie
  • Krzysztof Polewski, Gminny Ośrodek Kultury Mykanów
  • Maciej Zygmunt, Regionalny Ośrodek Kultury w Katowicach
  • Aleksander Lysko, Regionalny Ośrodek Kultury w Katowicach
  • Alicja Hałoń, Stowarzyszenie Centrum Wspierania Aktywności Lokalnej CAL
  • Mariusz Wróbel, Silesia Film w Katowicach
  • Antoni Bartosz, Muzeum Etnograficzne w Krakowie
  • Karol Zamojski, Pracownia Kultury Współczesnej w Bydgoszczy
  • Alina Witkowska, Centrum Kultury i Inicjatyw Obywatelskich w Podkowie Leśnej

Spotkanie moderowała Joanna Orlik, dyrektor Małopolskiego Instytutu Kultury.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2013/10/03/xvii-spotkanie-forum-krakow/feed/ 0
NieKongres Animatorów Kultury. Uwaga: zmiany daty! http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2013/08/30/niekongres-animatorow-kultury/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2013/08/30/niekongres-animatorow-kultury/#comments Fri, 30 Aug 2013 14:39:17 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=4873 czytaj więcej]]>

W związku z przedłużającą się inwestycją Służewskiego Dom Kultury, w którym planowaliśmy zorganizować NieKongres Animatorów Kultury, została podjęta decyzja o przesunięciu terminu wydarzenia na pierwszy kwartał przyszłego roku. Ogólnopolska Giełda Projektów odbędzie się w niezmienionym terminie 7 grudnia br. w Muzeum Sztuki Nowoczesnej i będzie okazją do dyskusji oraz wymiany doświadczeń między praktykami i animatorami kultury. Szczegółowe informacje znajdą Państwo na www.platformakultury.pl

Serdecznie zapraszamy do udziału w NieKongresie Animatorów Kultury, który odbędzie w Warszawie, w dniach 5-7 grudnia 2013 roku, w w nowej siedzibie Służewskiego Domu Kultury oraz w Muzeum Sztuki Nowoczesnej. Udział w spotkaniu będzie bezpłatny, rejestracja uczestników rozpocznie się w październiku na portalu Platforma Kultury.

Trwają przygotowania do pierwszego, ogólnopolskiego spotkania animatorów kultury. Zapraszamy wszystkich, którzy chcą rozmawiać o kondycji i roli animacji kultury w Polsce. Chcemy się poznać, policzyć, zebrać i zaprezentować doświadczenia, określić swoją wiedzę i niewiedzę, zadeklarować odpowiedzialność, zaplanować kolejne działania i zapytać o przyszłość zawodu animatora kultury. NieKongres Animatorów Kultury będzie zwieńczeniem dotychczasowych spotkań i dyskusji Forum Kraków i regionalnych forów kultury, jak również kilkuletnich działań Narodowego Centrum Kultury i Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego na rzecz animacji kultury. (źródło: Platforma Kultury)

Merytoryczna dyskusja na temat tożsamości, środowiska, modeli i metod działania animatorów oraz współpracy rozpocznie się już w październiku debatą on-line prowadzoną przez e-moderatorów na portalu www.platformakultury.pl.

NieKongres organizuje Narodowe Centrum Kultury, we współpracy z Forum Kraków, pod honorowym patronatem Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2013/08/30/niekongres-animatorow-kultury/feed/ 1
XIII Forum Kraków. Relacja ze spotkania w Kaliszu Pomorskim http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2012/10/11/xii-forum-krakow-relacja-ze-spotkania-w-kaliszu-pomorskim/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2012/10/11/xii-forum-krakow-relacja-ze-spotkania-w-kaliszu-pomorskim/#comments Thu, 11 Oct 2012 11:15:54 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=4198 czytaj więcej]]> Kolejne, już trzynaste spotkanie Forum Kraków było szczególne, ponieważ po jedenastu spotkaniach w Krakowie, zagościło w Województwie Zachodniopomorskim, dzień przed seminarium „Nowa Kultura – model animacji przez wydarzenie artystyczne” kończącym projekt „Zachodniopomorskie Forum Kultury – sieć animatorów w działaniu”.

Forum rozpoczęło się w poniedziałek, 24 września od wizyty studyjnej, uczestnicy odwiedzili Miejsko-Gminny Ośrodek Kultury w Kaliszu Pomorskim oraz zarządzane przez niego świetlice (cztery z trzynastu) w Starej Studnicy, Poźrzadle Wielkim, Bralinie i Białym Zdroju. Ośrodek brał udział w programie Dom Kultury + organizowanym przez Narodowe Centrum Kultury.

Następnie uczestnicy wrócili do Starej Studnicy, gdzie odbyła się dyskusja poświęcona dwóm tematom:

  • Forum Kraków i kierunki rozwoju zrzeszenia;
  • „Nowa Kultura” – wypracowany model i możliwości jego wykorzystania.

Uczestnicy zastanawiali się nad planem działań Forum na najbliższe miesiące w celu wzmocnienia już istniejących sieci regionalnych, a także nad sposobami nawiązania kontaktów w regionach nieaktywnych bądź mało aktywnych w zrzeszeniu. Ponadto dyskutowane były kwestie sposobów budowania relacji i włączania nowych członków, organizacji spotkań Forum Kraków, jak również współpracy z MKiDN oraz Narodowym Centrum Kultury na temat kontynuacji Projektu Dom Kultury +/ rozwoju działań wspierających animację kulturalno-społeczną. W drugiej części dyskusji, twórcy „Nowej kultury”, czyli modelu animacji przez wydarzenie artystyczne opowiedzieli o założeniach wypracowanego modelu, o kulisach jego wdrażania podczas pilotażu w województwie mazowieckim i w trakcie realizacji projektu w zachodniopomorskim. Wszyscy uczestnicy zastanawiali się następnie, jak wykorzystać te dobre praktyki i przekładać je na inne sieci regionalne i całe Forum Kraków.

We wtorek, 25 września, wszyscy uczestnicy Forum Kraków wzięli udział w seminarium w Kaliszu Pomorskim pt. „NOWA KULTURA- MODEL ANIMACJI LOKALNEJ PRZEZ WYDARZENIE ARTYSTYCZNE”.

Flickr is currently unavailable.

W spotkaniu uczestniczyli:

  • Anna Michalak-Pawłowska, dyrektor Domu Kultury „Dorożkarnia” z Warszawy
  • Ludwika Krasnodębska, Mazowieckie Centrum Kultury i Sztuki
  • Magdalena Różycka, Mazowieckie Centrum Kultury i Sztuki
  • Wojciech Szuniewicz, dyrektor Krotoszyńskiego Ośrodka Kultury
  • Mariusz Wróbel, dyrektor Silesia Film z Katowic
  • Piotr Wyrobiec, dyrektor Wadowickiego Centrum Kultury
  • Tomasz Bukowski, dyrektor Miejsko-Gminnego Ośrodka Kultury w Kaliszu Pomorskim
  • Romana Kowalewicz, dyrektor Złocienieckiego Ośrodka Kultury
  • Marek Sztark, prezes zarządu Towarzystwa Wspierania Rozwoju Pomorza Zachodniego SZCZECIN-EXPO
  • Ewa Stępień, Małopolski Instytut Kultury

opracowanie: Ewa Stępień

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2012/10/11/xii-forum-krakow-relacja-ze-spotkania-w-kaliszu-pomorskim/feed/ 0