Badania w kulturze » dom kultury http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl Badania w kulturze Thu, 25 Jan 2018 13:07:09 +0000 pl-PL hourly 1 http://wordpress.org/?v=4.0.22 Seminarium wokół raportów badawczych “Lokalne centra kultury – działania a diagnozy” oraz “Diagnoza stanu i perspektyw edukacji kulturowej w Małopolsce” http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2016/12/22/seminarium-wokol-raportow-badawczych-lokalne-centra-kultury-dzialania-a-diagnozy-oraz-diagnoza-stanu-i-perspektyw-edukacji-kulturowej-w-malopolsce/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2016/12/22/seminarium-wokol-raportow-badawczych-lokalne-centra-kultury-dzialania-a-diagnozy-oraz-diagnoza-stanu-i-perspektyw-edukacji-kulturowej-w-malopolsce/#comments Thu, 22 Dec 2016 13:18:25 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=6123 czytaj więcej]]> 28 grudnia 2016 roku w Małopolskim Instytucie Kultury w Krakowie odbędzie się seminarium, podczas którego zaprezentowane zostaną dwa raporty badawcze: “Lokalne centra kultury – działania a diagnozy” oraz “Diagnoza stanu i perspektyw edukacji kulturowej w Małopolsce”.

15590166_1161164663969720_4004951356921301549_n

Spotkanie jest adresowane do przedstawicieli instytucji kultury, badaczy, animatorów kultury oraz wszystkich osób zainteresowanych tematami zarządzania w kulturze oraz edukacji kulturowej. Poniżej znajduje się szczegółowy plan spotkania oraz informacja na temat obu wymienionych przedsięwzięć badawczych.

Osoby zainteresowane udziałem w wydarzeniu prosimy o zarejestrowanie się poprzez formularz elektroniczny >>

Ramowy plan spotkania

  • 10:00 Rejestracja uczestników
  • 10:30 Otwarcie seminarium
  • 10:45 “Obserwatorium kultury MKiDN a lokalne centra kultury” – podsumowanie dotychczasowych edycji zakończonego w roku 2016 programu grantowego Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz przybliżenie wyników przeglądu badań, które były realizowane w ramach programu “Obserwatorium kultury” i koncentrowały się na lokalnych centrach kultury [Dawid Sobolak, Wojciech Kowalik]
  • 11:15 “Działania a diagnozy – jak raporty badawcze wpływają na rozwój lokalnych centrów kultury” – przedstawienie wyników badań prowadzonych w latach 2015 – 2016 przez zespół Agencji Artystycznej GAP oraz Fundacji Warsztat Innowacji Społecznych [Łukasz Maźnica, Jan Strycharz]
  • 11:45 Współpraca instytucji kultury ze szkołami w świetle badań diagnostycznych prowadzonych przez Małopolski Instytut Kultury w ramach projektu Synapsy [Weronika Stępniak, Łukasz Maźnica]
  • 12:05 Przegląd modeli edukacji kulturowej w Małopolsce – prezentacja reportaży filmowych przygotowanych w ramach projektu “Synapsy” [Jagoda Komusińska]
  • 12:20 Dyskusja
  • 12:40 Podsumowanie i zakończenie spotkania

Projekty badawcze

“Lokalne centra kultury – działania a diagnozy” to projekt stanowiący cząstkową ewaluację programu grantowego “Obserwatorium kultury” prowadzonego przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Zespół badawczy zaangażowany przez Agencję Artystyczną GAP oraz Fundację Warsztat Innowacji Społecznych dążył do odpowiedzi na pytania: (i) jakie są wnioski i rekomendacje wynikające z tych projektów badawczych, które dotyczyły lokalnych centrów kultury? (ii) czy owe rekomendacje przekładają się na działania lokalnych centrów kultury? (iii) jak przedstawiciele lokalnych centrów kultury podnoszą swoje kompetencje i jakie miejsce w tym procesie zajmują raporty badawcze?

“Diagnoza stanu i perspektyw edukacji kulturowej w Małopolsce” – wskazane badanie to element szerszego projektu “SYNAPSY – program rozwoju edukacji kulturowej w Małopolsce”, który w latach 2016 – 2018 będzie realizowany przez Małopolski Instytut Kultury w Krakowie. Autorzy diagnozy w ramach prowadzonych badań dążyli do określenia: (i) kto zajmuje się edukacją kulturową w regionie i jak jest ona rozumiana?, (ii) jakie są obszary i metody prowadzenie edukacji kulturowej – tak te dominujące, jak i deficytowe?; (iii) kto jest uczestnikiem inicjatyw z zakresu edukacji kulturowej oraz kto nim nie jest, choć można zakładać, że powinien być?; (iv) jak wygląda współpraca pomiędzy różnymi aktorami aktywnymi na polu działań z zakresu edukacji kulturowej – czy występuje i jakie przyjmuje modele.

Projekt “Lokalne centra kultury: działania a diagnozy” został dofinansowany ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu “Obserwatorium kultury”

Projekt “SYNAPSY – program rozwoju edukacji kulturowej w Małopolsce” został dofinansowany ze środków Narodowego Centrum Kultury w ramach programu “Bardzo Młoda Kultura”

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2016/12/22/seminarium-wokol-raportow-badawczych-lokalne-centra-kultury-dzialania-a-diagnozy-oraz-diagnoza-stanu-i-perspektyw-edukacji-kulturowej-w-malopolsce/feed/ 0
NieKongres Animatorów Kultury. Strefa Forum Kraków – Łąko łącz! http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2016/06/17/niekongres-animatorow-kultury-strefa-forum-krakow-lako-lacz/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2016/06/17/niekongres-animatorow-kultury-strefa-forum-krakow-lako-lacz/#comments Fri, 17 Jun 2016 20:27:54 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=6005 czytaj więcej]]> Zapraszamy w ramach NieKongresu Animatorów Kultury do Strefy Forum Kraków – Łąko łącz!. To największe w Polsce spotkanie animatorów, które odbędzie się 7-9 lipca 2016 roku w Lubiążu. Rejestracja potrwa do 20 czerwca 2016, do końca dnia.

Nasza strefa będzie miejscem debaty o lokalnych instytucjach animacji kultury – o domach kultury, ich roli i przyszłości. Zapraszamy na spotkania z praktykami i teoretykami współpracującymi z forum, których będzie można „wypożyczyć” w ramach żywej biblioteki oraz na dyskusje w gronie ludzi zaangażowanych w rozwój domów kultury w Polsce.

7 lipca

  • Od 12:00 – Otwarte spotkanie – lunch z Forum Kraków
  • 15.00 – 16.30: Debata Mapa drogowa dla animacji kultury w Polsce, moderacja: Jacek Gralczyk, uczestnicy: Joanna Orlik – Małopolski Instytut Kultury; Filip Schmidt – Instytut Socjologii UAM w Poznaniu; Anna Michalak Pawłowska – Pełnomocnik Prezydenta m.st. Warszawy ds. edukacji kulturalnej; Edwin Bendyk – Obywatele Kultury. [Debata włączona w cykl spotkań poprzedzających październikowy Społeczny Kongres Kultury zwołany przez Obywateli Kultury]
  • Od 18:30 twórczość własna członków FK

8 lipca

  • 11.00 – 12.30: Debata Publiczne, społeczne, prywatne – modele instytucji / podmiotów animacji kultury, moderacja: Piotr Knaś, uczestnicy: Beata Kwiecińska i Maciej Dąbrowski – Dom Kultury INSPIRO; Tomasz Ignalski – Chorzowskie Centrum Kultury, CAL; Grzegorz Lewandowski – barStudio, Sławomir Księżniak – Dzielnicowy Dom Kultury Węglin w Lublinie, Maria Klaman – Krytyka Polityczna, Towarzystwo Inicjatyw Twórczych „ę”
  • 13.00 – 14.30: Żywa biblioteka
  • 15.00 – 16.30: Debata Otwarci na zmianę – proaktywni dyrektorzy / dyrektorzy reformatorzy, moderacja: Mariusz Wróbel, uczestnicy: Agnieszka Kołodyńska – Miejski Ośrodek Kultury w Olsztynie; Julia Kubica – Gminne Centrum Kultury i Ekologii w Cisnej; Wojciech Szuniewicz – Krotoszyński Ośrodek Kultury; Marcin Jasiński – Bemowskie Centrum Kultury
  • Od 18:30 twórczość własna członków FK

9 lipca

  • 11.00 – 12.30: Żywa biblioteka
  • 13.00 – 14.30: Żywa biblioteka
  • 15.00 – 16.30: Prezentacje projektów realizowanych w ramach programu Bardzo Młoda Kultura NCK pt. „Animacja podmiotów animacji”, moderacja Maciej Frąckowiak, uczestnicy: Józef Szkandera – EKDUS Zachodniopomorskiego Forum Kultury; Weronika Idzikowska – Synapsy Małopolskiego Instytutu Kultury w Krakowie; Joanna Ojdana – Edukacja Kulturowa Opolszczyzny – EDUKO; Marcela Kościańczuk – Centrum Praktyk Edukacyjnych Wielkopolskie

ŻYWA BIBLIOTEKA – PRZECZYTAJ, JAKIE KSIĄŻKI MOŻNA WYPOŻYCZYĆ >>

Serdecznie zapraszamy do naszego namiotu!

Ponadto członkowie Forum Kraków poprowadzą autorskie ścieżki uczestnictwa:

  • Paweł Gogołek – Przepis na aplikację mobilną
  • Aleksandra Zając – Ścieżka slotowa
  • Ewa Zbroja – Mosty dla zmiany

Małopolski Instytut Kultury w Krakowie będzie też reprezentować Dorota Leśniak-Rychlak, prowadząca autorską ścieżkę uczestnictwa pn. Transformacja.

Organizatorami II NieKongresu Animatorów Kultury są: Biuro Festiwalowe Impart 2016, Narodowe Centrum Kultury, Forum Kraków oraz Stowarzyszenie Lokalnych Ośrodków Twórczych.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2016/06/17/niekongres-animatorow-kultury-strefa-forum-krakow-lako-lacz/feed/ 0
Samorządowy dom kultury vs. oddolny inkubator społeczeństwa obywatelskiego http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2016/01/19/samorzadowy-dom-kultury-vs-oddolny-inkubator-spoleczenstwa-obywatelskiego/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2016/01/19/samorzadowy-dom-kultury-vs-oddolny-inkubator-spoleczenstwa-obywatelskiego/#comments Tue, 19 Jan 2016 18:11:43 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=5783 czytaj więcej]]> Jacek Żakowski na swoim blogu Jak na dłoni opublikował tekst poświęcony trudnej sytuacji budynku, w którym znajduje się Świetlica Krytyki Politycznej w Cieszynie pt. Mail dla demokracji. Przy okazji przeprowadził ciekawą analizę porównawczą samorządowych instytucji kultury i oddolnych, spontanicznych „inkubatorów” żywych więzi społecznych. Przytaczam pełny zapis tej analizy:

Takie miejsca różnie się nazywa. Kiedyś byłby to po prostu „dom kultury”. Ja wolę je nazywać „inkubatorami społeczeństwa obywatelskiego”. Takich inkubatorów nie ma w Polsce wiele. Są gminne domy kultury zatrudniające etatowych animatorów i oferujące różne usługi kulturalne – od kółek i kursów po koncerty. Samorządy organizują festiwale, festyny, dni, tygodnie, miesiące różnych aktywności społeczno-kulturalnych. Są samorządowe biblioteki, świetlice i remizy. Ale spontanicznie, stworzonych i działających wyłącznie społecznym wysiłkiem inkubatorów żywych więzi społecznych mamy bardzo mało. W krajobrazie sformalizowanej przez samorządy etatowej kultury i aktywności społecznej cieszyńska świetlica – podobnie jak galeria w Bytomiu albo Pogranicze w Sejnach – należy do niezwykle rzadkich fenomenów miejsc, które urodziły się same, siłą naturalnej społecznej energii jednej lub kilku osób, a potem spontanicznie obrosły energią innych osób czy grup i wciąż budzą oraz kumulują nową społeczną energię. Każdy wójt, burmistrz czy prezydent miasta może sobie zbudować dom kultury, bibliotekę, świetlicę. Wynajęci fachowcy zorganizują mu tam zajęcia, imprezy i atrakcje dla mieszkańców. Jak gmina da pieniądze, coś będzie się tam działo. Trochę dzieci się zawsze zapisze na kółka, trochę dorosłych przyjdzie na imprezy. W statystyce może to przypominać żywe społeczeństwo. Ale z reguły będzie to lepsza albo gorsza atrapa społecznego zaangażowania lub więzi. Faktycznie będą to raczej finansowane z budżetu kulturalne „usługi dla ludności”. Potrzebne, sensowne, podnoszące jakość życie pewnej części mieszkańców, ale mające bardzo mało wspólnego z budowaniem społeczeństwa obywatelskiego, które jest niezbędnym fundamentem trwałej demokracji i którego w Polsce dramatycznie brakuje. Dlatego – jeśli już tu i ówdzie powstają – trzeba na nie troskliwie chuchać i dmuchać. Nie rozpieszczać. Nie dokarmiać i zwłaszcza nie przekarmiać, nie udomawiać, nie etatyzować, nie usamorządowiać, nie komunalizować, bo to jednak muszą być dzikie zwierzęta. Nie wolno ich uzależniać od samorządowego cycka, ale też nie wolno zabijać. Najlepiej jest, kiedy władza im kibicuje życzliwie, lecz niezbyt ostentacyjnie. (źródło: Mail dla demokracji)

Jeśli kontynuować tak skonstruowany ciąg skojarzeń, można dość do wniosku, że samorządowe instytucje kultury tworzą „atrapę” kultury, jako że mają skazę polegającą na funkcjonowaniu w ramach domeny państwowej i systemu usług finansowanych przez lokalne władze. Domy kultury i biblioteki to, co najwyżej, mogą dostarczać usług kulturalnych i zapełniać czas wolny ludności. Prawdziwie „żywa kultura” może rozwijać się tylko spontanicznie, oddolnie, siłą naturalnej społecznej energii. Autor używa tej generalizacji niechybnie w celu zobrazowania znaczenia miejsc takich, jak Świetlica w Cieszynie. Źródłem takiego przedstawienia domów kultury jako placówek usługowych może być inna analiza Jacka Żakowskiego przedstawiona w raporcie REFORMA KULTUROWA 2020 — 2030 — 2040 Sukces wymaga zmian:

Po pierwsze system usług społecznych, zarządzany w swojej klasycznej formie, dobrze odpowiada tradycji folwarcznej przeniesionej do kultury przemysłowej. Pan (płatnik) zleca czynności rządcy (świadczeniodawca – szpital, szkoła, komisariat, urząd). Pan ma przekonanie, że sam wie co robić i że rządca wie, jak to robić. Pańszczyźniani chłopi (chorzy, uczniowie, petenci) mają się podporządkować dla własnego dobra. Jak zaczną się wtrącać, zrobi się bałagan i będzie nieszczęście. Trochę racji w tym jest. Ale totalne uprzedmiotowienie konsumentów (chorych, uczniów itp.) demoralizuje i degeneruje system w dokładnie taki sam sposób, w jaki zdemoralizowały i zdegenerowały się systemy ekonomiczne realnego socjalizmu. (źródło: Reforma Kulturowa, str. 180)

Jednym słowem domy kultury zostały dołączone do „systemu usług społecznych”. Abstrahując od prawdziwości tej diagnozy, kluczowe w tym tekście jest mocne przeciwstawienie tego, co jest oddolne, obywatelskie, spontaniczne temu, co ma związek z państwem, usługami, etatami. Czy takie postawienie sprawy przyczynia się do reformy kulturowej w Polsce? Wiele raportów dotyczących funkcjonowania kultury w Polsce wskazuje na znaczenie istnienia sieci relacji międzysektorowych/ międzyinstytucjonalnych oraz przepływów kultury pomiędzy różnymi strefami kulturowymi. Jak również mówią o hybrydyzacji podmiotów kultury (publiczne instytucje kultury funkcjonują jak organizacje pozarządowe, organizacje pozarządowe jak korporacje prywatne, firmy prywatne jak inicjatywy oddolne, itd.). Podsumowując, społeczeństwo obywatelskie tworzy się dzięki współistnieniu i kooperacji (lub czasem na zasadzie opozycji) różnorodnych instytucji. Świetlica w Cieszynie na pewno dużo zawdzięcza istnieniu obok samorządowej instytucji kultury pn. Zamek Cieszyn. Zapewnianie usług kulturalnych może być przestrzenią budowania społeczeństwa obywatelskiego.

Przy okazji należy dodać, że zarówno Kronika w Bytomiu jak i Pogranicze w Sejnach to samorządowe instytucje kultury.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2016/01/19/samorzadowy-dom-kultury-vs-oddolny-inkubator-spoleczenstwa-obywatelskiego/feed/ 0
ENCC Travelling Academy. Partycypacja społeczna i rozwój widowni w nowym świecie cyfryzacji i digitalizacji: rola domów i centrów kultury http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2015/09/07/encc-travelling-academy-partycypacja-spoleczna-i-rozwoj-widowni-w-nowym-swiecie-cyfryzacji-i-digitalizacji-rola-domow-i-centrow-kultury/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2015/09/07/encc-travelling-academy-partycypacja-spoleczna-i-rozwoj-widowni-w-nowym-swiecie-cyfryzacji-i-digitalizacji-rola-domow-i-centrow-kultury/#comments Mon, 07 Sep 2015 15:00:02 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=5612 czytaj więcej]]> Serdecznie zapraszamy wszystkie osoby pracujące w domach i centrach kultury na konferencję ENCC Travelling Academy. Partycypacja społeczna i rozwój widowni w nowym świecie cyfryzacji i digitalizacji: rola domów i centrów kultury organizowaną przez European Network of Cultural Centres (ENCC) w Krakowie w dniach 14-16 października 2015 roku. Spotkanie odbędzie się w Międzynarodowym Centrum Kultury przy Rynku Głównym 25. Udział w konferencji jest odpłatny, opłata dla instytucji z Polski nie będących członkami sieci ENCC wynosi 50 Euro. Aby wziąć udział w konferencji należy się zarejestrować, formularz dostępny jest tu. Program konferencji znajduje się na stronie sieci ENCC. Spotkanie będzie prowadzone w języku angielskim.

Idea konferencji
Wzmocnienie aktywnego udziału obywateli w życiu kulturalnym i demokratycznym jest kluczowym zadaniem dla domów i centrów kultury. Jednocześnie procesy cyfyzacji i digitalizacji głęboko wpływają na współczesną kulturę i aktywność społeczną nas – uczestników kultury. Taka sytuacja daje pole domom i centrom kultury w Europie do wielu eksperymentów związanych z partycypacją obywatelską oraz działań na rzecz rozwoju widowni.

Digitalizacja/cyfryzacja zmusza do budowania nowych sposobów sieciowania, kolaboracji i komunikacji społecznej. Daje też nowe możliwości organizowania się i rozwiązania wspólnych wyzwań obywatelom. Otwierają się również zupełnie nowe przestrzenie dla rozwoju uczestnictwa w kulturze i edukacji kulturowej.

Jaka jest rola ośrodków kultury w sytuacji tak zarysowanych dynamicznych zmian obszarze kultury? Czy można wyobrazić sobie nowe sposoby angażowania się publiczności i projektowania przestrzeni dla aktywności kulturowych? Jak zająć się tym problemem wspólnie poprzez sieciowanie domów i centrów kultury?

Spotkanie to będzie stanowić pole do wymiany poglądów i dobrych praktyk w obszarze animowania aktywności obywatelskiej oraz rozwoju widowni w domach i centrach kultury. W spotkaniu uczestniczyć będą osoby związane z funkcjonowaniem ośrodków kultury z Europy i Polski oraz wielu innowatorów zaangażowanych w rozwój partycypacji społecznej i aktywności obywatelskiej. Trzydniowe spotkanie będzie składać się z warsztatów, wizyt studyjnych i dyskusji.

Serdecznie zapraszamy!

Małopolski Instytut Kultury jest partnerem merytorycznym tego wydarzenia.

European Network of Cultural Centres (ENCC) to europejska sieć współpracy centrów kultury oraz narodowych i regionalnych organizacji zrzeszających centra kultury. Została powołana do życia w 1994 roku, siedziba jej biura znajduje się w Brukseli.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2015/09/07/encc-travelling-academy-partycypacja-spoleczna-i-rozwoj-widowni-w-nowym-swiecie-cyfryzacji-i-digitalizacji-rola-domow-i-centrow-kultury/feed/ 0
Mazowiecki Konwent Animatorów Kultury http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2015/09/01/mazowiecki-konwent-animatorow-kultury/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2015/09/01/mazowiecki-konwent-animatorow-kultury/#comments Tue, 01 Sep 2015 19:51:42 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=5602 czytaj więcej]]> W imieniu Forum Kultury Mazowsze serdecznie zapraszamy na Mazowiecki Konwent Animatorów Kultury, który odbędzie się w Warszawie, w Służewskim Domu Kultury w dniach 25-26 września 2015 roku. Aby wziąć udział spotkaniu należy dokonać internetowej rejestracji do 14 września 2015 roku.

Mazowiecki Konwent Animatorów Kultury to pierwsze w województwie mazowieckim wydarzenie w całości adresowane do osób zajmujących się animacją kultury oraz edukacją kulturalną. Ambicją Konwentu jest spotkanie oraz integracja środowiska animatorów kultury i pracowników edukacji kulturalnej pracujących w instytucjach kultury, organizacjach pozarządowych, szkołach, a także osób będących niezależnymi liderami życia lokalnego, artystów z zacięciem społecznikowskim i wszystkich tych, którym bliskie są zagadnienia animacji kultury.

Rok 2015 to ważny moment dla realizacji takiego wydarzenia: wchodzi w życie Strategia rozwoju kultury w województwie mazowieckim oraz nowy Warszawski Program Edukacji Kulturalnej. W świetle tych dwóch dokumentów warto zastanowić się nad rolą animacji i edukacji kulturalnej w całym województwie oraz przyjrzeć się możliwościom ich rozwoju w warszawskim obszarze metropolitarnym.

W ramach Konwentu odbędzie się debata z udziałem zaproszonych ekspertów oraz dyskusje w grupach roboczych ukierunkowane na wypracowanie wspólnych stanowisk, ustaleń i rekomendacji dla polityk dotyczących animacji i edukacji kulturalnej w województwie. Celem Konwentu jest także wzmocnienie kompetencji zawodowych animatorów i edukatorów oraz wymiana doświadczeń pomiędzy środowiskami działającymi w obszarze kultury. Drugiego dnia uczestnicy będą mogli wziąć udział w cyklu szkoleń i warsztatów branżowych. W programie Konwentu zaplanowano czas na prezentacje ciekawych, innowacyjnych projektów oraz działań z obszaru animacji i edukacji kulturalnej. Partnerzy Konwentu zaproszą także uczestników do udziału w wydarzeniach artystycznych.
(źródło: Mazowiecki Konwent Animatorów Kultury)

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2015/09/01/mazowiecki-konwent-animatorow-kultury/feed/ 0
Dom kultury do likwidacji http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2015/04/09/dom-kultury-do-likwidacji/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2015/04/09/dom-kultury-do-likwidacji/#comments Thu, 09 Apr 2015 14:15:31 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=5449 czytaj więcej]]> Jarocin jest coraz mocniej rozpoznawalny w kraju jako likwidator własnych instytucji publicznych. Jednocześnie działania samorządu w Jarocinie można też traktować jako strategię przekazywania kompetencji i usług publicznych stronie społecznej, różnego typu niezależnym organizacjom społecznym, które na zasadzie czasowych kontraktów stają się partnerami samorządu w zapewnianiu usług mieszkańcom. W 2009 roku zaczęto w Jarocinie likwidować biblioteki szkolne, potem zajęto się szkołami i przedszkolami samorządowymi, teraz przyszedł czas na Jarociński Ośrodek Kultury. Samorząd uzasadnia swoje działania cięciami kosztów (organizacje pozarządowe będą efektywniejsze i mniej kosztochłonne) oraz lepszym odpowiadaniem na potrzeby lokalne (organizacje pozarządowe są co do zasady są emanacją aktywności obywateli).

Proces likwidacji JOK-u już się rozpoczął. Rada Miasta przyjęła uchwałę o zamiarze likwidacji instytucji:

Sytuacja, w jakiej znajduje się samorządowa instytucja kultury – Jarociński Ośrodek Kultury i jego organizator – Gmina Jarocin – wskazują, iż zasadne jest zlikwidowanie instytucji. Przypadek należy rozpatrywać w trzech kontekstach: ekonomicznym, związanym z celami statutowymi oraz organizacyjnym. W przypadku likwidacji Jarocińskiego Ośrodka Kultury mamy do czynienia z wyczerpaniem się celów statutowych i niemożliwością pełnienia przez tę instytucję roli wiodącego w gminie organizatora i kreatora życia kulturalnego. Gminna kultura na przestrzeni ostatnich lat została zdecentralizowana, a główne wydarzenia kulturalne realizowane są przez inne niż JOK podmioty – dwie pozostałe samorządowe instytucje kultury bibliotekę i muzeum, podmioty prywatne i organizacje pozarządowe. (źródło: Uchwała Nr IV/25/2015 Rady Miejskiej w Jarocinie z dnia 28 stycznia 2015 r. w sprawie zamiaru likwidacji instytucji kultury pn. Jarociński Ośrodek Kultury)

Co w zamian domu kultury? Władze Jarocina wskazują, że w miejsce ośrodka kultury powstanie „centrum aktywności lokalnej”, jak roboczo nazywają nową instytucję. Metodologia działania nowej instytucji powstanie w oparciu o doświadczenia CAL-u.

Wszyscy czekali na przybycie burmistrza Adama Pawlickiego. Zamiast w sali widowiskowej pierwsza część spotkania odbyła się w holu. To właśnie tam, stojąc na schodach włodarz „przekazał” JOK we władanie stowarzyszeniom. – Cieszę się, że tak dużo osób jest zainteresowanych tym, co z kulturą w Jarocinie będzie się działo. Jesteśmy w momencie przełomowym, ponieważ przechodzimy od kultury, która była wykonywana przez urzędników do kultury, którą będziecie tworzyć wy, mieszkańcy Jarocina – stwierdził burmistrz. Po tych słowach rozległy się nieśmiałe brawa. Przedstawił też Justynę Zawieję, która przez najbliższe kilka miesięcy ma kierować domem kultury. Ona sama określiła siebie jako „animatora zmian”. Symbolem otwarcia JOK-u na wszelkie inicjatywy miało być przecięcie kłódki na kracie. Później wszyscy mieli okazję zwiedzić wszystkie pomieszczenia w ośrodku. Mieli też zapisywać na kartkach pomysły na to, jaką działalność można w nich prowadzić. Po dwudziestominutowym „spacerze” odbyła się prezentacja, którą przeprowadziła Magdalena Popławska-Kowalska z Poznania, reprezentująca Centrum Wspierania Aktywności Lokalnej z Warszawy. Wyjaśniła zasady działania CAL-u. Podkreśliła, że przedsięwzięcie rozpocznie się od przeszkolenia 20 osób, a kurs ma potrwać około półtora roku. Na pierwszej z dziesięciu sesji uczestnicy mają pojechać do Warszawy, żeby zobaczyć działalność CAL-u w praktyce. (źródło: jarocinska.pl; CAL zamiast JOK-u, mieszkańcy zamiast urzędników).

Co ciekawe samorząd ma silnego partnera po stronie społecznej. Działania związane z przekształceniem domu kultury w centrum aktywności lokalnej wspiera Stowarzyszenie Jarocin XXI, które pozyskało środki na projekt Jarociński Kongres Kultury w ramach programu „Obywatele dla demokracji”.

Projekt zakłada powstanie szerokiego forum dyskusyjnego na temat polityki kulturalnej władz lokalnych (Powiat Jarociński, Gminy Jarocin, Jaraczewo, Kotlin, Jarocin, Żerków). Włączenie w procesy decyzyjne w tym zakresie mieszkańców, podmioty kultury (instytucje i organizacje pozarządowe działające w zakresie kultury) i władze regionalne. Projekt stawia sobie za cel wypracowanie trwałego modelu współpracy i współdecydowania władz, odbiorców i animatorów kultury. (źródło: Jarocin XXI)

Trudno ocenić, czy projekt został zorganizowany z myślą o przekształceniu JOK-u, czy też naturalnie działania miasta związane z likwidacją instytucji stały się przestrzenią dla rozwoju modelu współpracy. Warto przyglądać się nowej polityce kulturalnej Jarocina. To eksperyment, który jeśli się uda może być modelem dla zmian w funkcjonowaniu lokalnych ośrodków kultury. Wiele z nich może stać się centrami społecznościowymi zarządzanymi przez organizacje pozarządowe. Do tej pory domy kultury przejmowały metody calowskie pozostając samorządowymi instytucjami kultury. W Jarocinie prawdopodobnie powstanie CAL w całości pozarządowy na „gruzach” dawnej instytucji.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2015/04/09/dom-kultury-do-likwidacji/feed/ 2
Dom kultury, czyli partycypacja w praktyce http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2015/02/19/dom-kultury-czyli-partycypacja-w-praktyce/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2015/02/19/dom-kultury-czyli-partycypacja-w-praktyce/#comments Thu, 19 Feb 2015 17:01:47 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=5397 czytaj więcej]]> W grudniu 2014 roku miałem przyjemność uczestniczyć w konferencji Dom kultury, czyli partycypacja w praktyce, w INSPIRO, w Podłężu. Prowadziłem tam panel pt. Dom kultury w kontekście tworzących go ludzi. Rozmawialiśmy o dwóch tematach. Po pierwsze, czym jest partycypacja i współuczestnictwo w domu kultury? Po drugie, szukaliśmy odpowiedzi na pytanie, czy Dom Kultury INSPIRO jest unikalny (jak jego twórcy), czy też może być modelem dla innych domów kultury w Polsce? Zastanawiali się nad tym: prof. Anna Karwińska z UEK; dr hab. Ewa Bobrowska z UJ; Sławomir Księżniak, dyrektor Domu Kultury Węglin w Lublinie; Beata Kwiecińska i Maciej Dąbrowski z INSPIRO; Marta Tomasiak, koordynatorka konkursu Podziel kwadrat w INSPIRO, oraz Adam Twardowski, zastępca Burmistrza Niepołomic.

Spotkanie było bardzo interesujące, ponieważ o domu kultury nie rozmawialiśmy jak o samorządowym zakładzie ds. upowszechniania kultury ani jak o centrum aktywności lokalnej, ani jak o instytucji animacji i edukacji kulturowej. Twórcy INSPIRO mówili o domu kultury jak o swoim najbliższym domu, Ewa Bobrowska mówiła o nim, jako sferze publicznej (więcej w bardzo ciekawym tekście), Anna Karwińska jako publicznej przestrzeni aktywności obywatelskiej. Z kolei Adam Twardowski mówił o domu kultury jako zobowiązaniu władz samorządowych, aby twórców i animatorów takiego miejsca wspomagać i wspierać.

Poniżej zamieszczam tekst przygotowany jako punkt wyjścia do dyskusji.

INSPIRO. Model dla zmiany lokalnych domów kultury w Polsce czy lokalny i unikalny dom kultury w Podłężu?

Domy kultury, samorządowe centra kultury, gminne ośrodki kultury to bardzo kreatywny i inspirujący temat do debat o lokalnych scenach i praktykach kulturowych. Deklaratywnie większość interesariuszy ich działalności chciałaby, aby były one instytucjami społecznościowymi, przestrzeniami twórczej edukacji, centrami społecznej i kulturalnej aktywności. Wiele z nich na mocy znowelizowanej ustawy o prowadzeniu działalności kulturalnej mogło zostać przekazanych w zarządzanie organizacjom pozarządowym.

Zdecydowanej większości samorządowych domów kultury daleko do tej pozytywnej prospołecznej aktywizującej wizji działania. Duża grupa tych instytucji została przekształcona w platformy zarządzania wszystkim, co samorządy postanowiły wybudować lub zrewitalizować (centra promocji, baseny, ośrodki sportu i rekreacji, centra dziedzictwa i tradycji, kinoteatry…) za środki unijne. Inne z powodzeniem stały się agencjami artystycznymi i promocyjnymi gminy, wiele stało się zapleczem techniczno-finansowym dla powiązanych z nimi (i z władzami) organizacji wspierających rozwój gmin. Największa grupa kontynuuje tradycyjną misję organizacji wydarzeń kulturalnych, prowadzenia zajęć artystycznych oraz udziela wsparcia różnego typu zespołom i grupom amatorskim. Ich „unowocześnianie” zazwyczaj przebiega w trybie urzędniczym: profesjonalizują się jako struktury/agencje menadżersko-samorządowe oraz „otrzymują” od samorządów nowe lub wyremontowane siedziby, których funkcje i kształt podporządkowane są wielofunkcyjnej sali widowiskowej. Ich wypustki, czyli świetlice, kluby, domy ludowe, zazwyczaj dogorywają wraz z ich ostatnimi strażnikami pracującymi na pół etatu.

Obraz przerysowany? Z pewnością. Wiele ośrodków stara się łączyć funkcję impresaryjną z funkcją animacyjno-edukacyjną w ramach tego, co możliwe finansowo, politycznie, organizacyjnie. Są, używając metafory Marka Krajewskiego, „postępowo-reakcyjne” . Jednak poszukiwanie nowej tożsamości domów kultury, szukanie inspiracji po stronie modelu „community centre”, klubokawiarni, „trzecich miejsc”, multidyscyplinarnych ośrodków edukacji twórczej, centrów aktywności lokalnej wskazuje na silną potrzebę „powrotu do źródeł”, aby lokalne domy kultury zdemokratyzowały się i odchudziły o działalność niepowiązaną z funkcjami społecznościowymi czy z edukacją i animacją kulturową. Ten nurt zmian jest w Polsce raczej niestandardowy i rzadko spotykany, a instytucje starające się swoją misją, rozwiązaniami architektonicznymi, metodami działań, dialogiem ze społecznością komunikować ten kierunek zmian, stają się często szeroko komentowanymi „studiami przypadku”.

Dom Kultury INSPIRO jest właśnie tak postrzegany. Wiele osób może zapytać: czy ten model (ten sukces) da się powtórzyć? INSPIRO spełnia szereg kryteriów związanych z modelowym funkcjonowaniem lokalnego domu kultury:

  • Jest prowadzony przez organizację pozarządową (Stowarzyszenie Inspiro).
  • Kadrę stanowią pasjonaci łączący w sobie: zakorzenienie lokalne, kompetencje artystyczne, otwartość wobec odbiorców, energię tworzenia.
  • Modelowo przygotowano i przeprowadzono remont obiektu, powstał nowoczesny i przyjazny obiekt komunikujący, że tu się tworzy, tu jest energia, tu się rozwija…
  • Zajęcia w INSPIRO są multidyscyplinarne i kreatywne, zajęcia z baletu można połączyć z robotyką, teorią gier, edukacją przestrzenną i rodzinnym gotowaniem.
  • Wszystkie „sytuacje twórcze i animacyjne” są przemyślane, dopracowane. Mniej znaczy lepiej.
  • Wiele działań opiera się na wolontariacie: zaangażowaniu rodziców, przyjaciół domu kultury, zarażonych wirusem INSPIRO decydentów i partnerów.
  • Programem rządzi eksperymentowanie i doskonalenie, prowadzący zajęcia mają tu przyjazną atmosferę do tworzenia i budowania ciekawych rozwiązań.

Czy tego sukcesu nie da się powtórzyć? Dlaczego od 2009 roku, roku. w którym Stowarzyszeniu INSPIRO powierzono zadanie prowadzenia gminnej placówki kultury w Niepołomicach, żadnemu z 430 domów kultury w Małopolsce nie było dane podjąć się podobnego eksperymentu z oddaniem sterów organizacji pozarządowej? Jedyną podobną – już historią – była próba przekazania klubu/świetlicy organizacji pozarządowej w Andrychowie. INSPIRO jest zatem wyjątkowe również i z tego względu, że jest wciąż jedynym pozarządowym domem kultury w regionie. To musi się zatem zdarzyć, aby model powtórzyć i upowszechnić?

Oddajmy głos twórcom Domu Kultury INSPIRO: Tamten [przed przejęciem domu kultury w Podłężu – przyp. P.K.] okres naszej działalności nazywamy „bezdomem kultury” – zajęcia organizowaliśmy, gdzie się dało: w szkołach, salach Miejskiego Ośrodka Sportu i Turystyki, domach kultury. Wtedy miejsce nie było najważniejsze, wydawało nam się, że możemy spotykać się wszędzie. Ale ludzie zaczęli pytać, gdzie na co dzień pracujemy, kilka osób miało pomysły na realizację swoich imprez, projektów, chcieli to robić u nas i z nami. A my zajmowaliśmy w domu moich rodziców w Podłężu spiżarkę, która służyła nam za biuro wielkości 2x3m, oprócz mnie i Maćka nic się tam nie mieściło. Wtedy zorientowaliśmy się, że ludzie potrzebują miejsca. […] Początkowo mieliśmy mnóstwo pomysłów na to, jak zmodernizować wszystkie tego typu instytucje w gminie (jest tu 22 tys. mieszkańców, 12 sołectw, a w każdym dom kultury). Na początku przedstawiliśmy burmistrzowi Niepołomic, panu Stanisławowi Kracikowi, nasz plan na ożywienie właśnie tego miejsca. Wybraliśmy Podłęże, bo stąd pochodzi Beata. Prowadziliśmy w tym ośrodku zajęcia plastyczne, więc wiedzieliśmy, jak on działa. [źródło: Wierzymy w krasnoludki, nie w zysk]

Od razu można zwrócić uwagę na kluczowe zagadnienie, to nie samorząd ogłosił „w ciemno” konkurs na poprowadzenie domu kultury przez organizację pozarządową. To był raczej proces zdobywania wzajemnego zaufania, eksperymentowania z „latającym domem kultury”, poszukiwania rozwiązań dla rozwoju bardzo rozbudowanego lokalnego centrum kultury (12 placówek). Po stronie samorządu była chęć znalezienia pozytywnego rozwiązania, a nie „pozbycia się problemu”. Z kolei Stowarzyszenie INSPIRO było raczej modelem organizacyjnym dla działalności „mocnego tandemu” animatorów niż zrzeszeniem ludzi chcących „coś” zmienić, ale nie bardzo wiadomo co.

Modelem zatem, który trzeba upowszechniać nie jest tylko ten związany z funkcjonowaniem INSPIRO. Aby takie miejsca jak INSPIRO mogły powstawać, potrzebne jest upowszechnianie modelu współpracy pomiędzy władzami samorządowymi a lokalnymi aktywistami i animatorami kultury. Wydaje się, że pomoc ze strony samorządu Niepołomic w rozpoczęciu działalności domu kultury, roztoczenie parasola ochronnego nad poczynaniami jego twórców, wsparcie udzielone długiemu procesowi związanemu z doprowadzeniem do remontu było kluczowe. Rzecz jasna przedsięwzięcie nie udałoby się bez kompetencji, pasji i energii działania zespołu związanego z Towarzystwem INSPIRO. Panująca formuła współpracy często oparta jest na kontakcie usługodawcy (płacę i wymagam) z usługobiorcą (podjąłeś się zadania, to teraz sobie radź). Relacje prawdziwego partnerstwa są o wiele rzadsze. Tu tkwi błąd w myśleniu o „cudownym” ozdrowieniu lokalnych placówek dzięki zaangażowaniu organizacji pozarządowych.

Jeszcze istotniejsze jest zrozumienie dla autorskiej wizji działania domu kultury oraz „pogodzenie” się z procesualnością pewnych przedsięwzięć. Zbudowanie i ożywienie domu kultury to długotrwały proces. Strategia początkowych działań musi się opierać na mocnych stronach, dla INSPIRO była to umiejętność pracy z dziećmi, kontakty i zaufanie ze strony rodziców, którym zależało na możliwości rozwoju dzieci. Dzięki temu powstał dom kultury w trudnej przestrzeni, w zaniedbanym lokalu, ale z niebanalną ofertą zajęć i warsztatów. W dodatku z ofertą płatną, dla wielu środowisk uznaną za bardzo drogą w porównaniu z opłatami w samorządowych domach kultury. Niezależnie od tego ludzie z Niepołomic, Podłęża, Krakowa, Wieliczki, nawet Dobczyc zaczęli roznosić „dobrą nowinę” o odmiennym domu kultury – otwartym, przyjaznym, z ofertą działań twórczych. Przez kilka ostatnich lat INSPIRO zbudowało sobie markę, a twórcy, pan Maciek i pani Beata, mają partnerów, współpracowników, grono oddanych wolontariuszy. Są to fundamenty, które mogą zaprocentować nowymi grantami, przedsięwzięciami animacyjnymi rozwojem działalności ukierunkowanej na najbliższe otoczenie – wieś Podłęże. Mówiąc inaczej, stworzone zostało pole do działania i sieć relacji mocno osadzone na podstawowej działalności związanej z edukacją twórczą. Samorząd udzielał wsparcia oraz pozwolił na proces/eksperyment.

Proces trwa, INSPIRO eksperymentuje, ale można chyba powiedzieć, że lokalna społeczność jest dumna z tego miejsca. To unikalny dom kultury, jako model powinien służyć animatorom i samorządom w rozpoznawaniu, projektowaniu i tworzeniu domów kultury – unikalnych w swoich rozwiązaniach i metodach pracy, systemowych w procesie budowania struktur wsparcia i tworzenia długofalowych planów rozwoju.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2015/02/19/dom-kultury-czyli-partycypacja-w-praktyce/feed/ 0
XXI Forum Kraków. Wartość pracy animatorów kultury http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2015/02/16/forum-krakow-wartosc-pracy-animatorow-kultury/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2015/02/16/forum-krakow-wartosc-pracy-animatorow-kultury/#comments Mon, 16 Feb 2015 16:10:19 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=5390 czytaj więcej]]> W dniach 2–3 lutego 2015 roku w siedzibie Małopolskiego Instytutu Kultury odbyło się XXI spotkanie Forum Kraków. Uczestnicy spotkania rozmawiali o wartości pracy animatorów kultury, o tym, jakie są lub mogą być funkcje animacji, jaki jest wpływ animacji na budowanie kultury demokracji, spójności społecznej, integrację lokalnych wspólnot, rozwój aktywności społecznej i obywatelskiej oraz kompetencje artystyczne i kulturowe.

Zaproszeni do rozmowy goście – Edwin Bendyk, publicysta z tygodnika „Polityka” oraz Maja Branka, założycielka Idei Zmiany – zaproponowali dwie uzupełniające się perspektywy. Edwin Bendyk wskazywał na nowe idee dotyczące likwidacji państwa dobrobytu, wskazywał na to, co może pojawić się po neoliberalizmie, który „zainfekował” myślenie o współczesnym Państwie. Jego wypowiedź dotyczyła kwestii pogłębiającego się braku spójności społecznej i rzeczywistości, która zmierza w stronę zdemontowania podstaw społeczeństwa dobrobytu. Edwin Bendyk zwrócił też uwagę na bariery utrudniające stworzenie użytecznej mapy badawczej kultury, która pomogłaby rozpoznać trendy i dynamikę zmian wpływających na funkcjonowanie społeczeństw. To zagadnienie przedstawił w oparciu o koncepcję przeszkody epistemologicznej Gastona Bachelarda.

Maja Branka skupiła się na problemie rzecznictwa w działalności społecznej, m.in. na tym, dlaczego żargon specjalistów i ekspertów od zrównoważonego rozwoju, inkluzji społecznej, rewitalizacji społecznej staje się pustą formą utrudniającą rozmowę i dialog lub nawet staje się formą neokolonialnej przemocy wobec „beneficjentów” interwencji. Zwróciła ona uwagę na problem badania i przełamywania hierarchii obecnych w języku, które są źródłem różnego typu form dyskryminacji. Język może być „narzędziem przemocy”. Animatorzy są w samym środku tego problemu. Z jednej strony działają środowiskowo, w bliskim partnerstwie z ludźmi, których mają do czegoś/ ku czemuś aktywizować. Z drugiej strony bardzo często ich działania są uwikłane w system grantów, które z ich partnerów, z ludzi, z którymi współpracują, tworzą „beneficjentów” pomocy, a z obszaru, na którym działają, tworzą przestrzeń „rewitalizacji społecznej”. Czy tego typu przemoc językowa i systemowa jest problemem, czy cechą systemu, z którą należy się pogodzić? Swoje wystąpienie Maja Branka oparła na tekście uznanego psychologa Bogdana de Barbaro pt. Po co psychoterapii Postmodernizm? W tekście tym zawarte są przesłanki, które animatorzy również mogą wykorzystać w swojej praktyce, dotyczące pluralizmu, roli języka i społecznego konstrukcjonizmu, pragmatyzmu i kontekstualizmu.

W spotkaniu uczestniczyli: Stanisława Retmaniak (Stowarzyszenie CAL Warszawa), Irena Madej (NCK Warszawa), Marek Sztark (BFI 2016 Wrocław), Wojciech Szuniewicz (KOK Krotoszyn), Ewa Zbroja (NCK Warszawa), Krzysztof Polewski (GOK Mykanów), Iwona Kusak (MDK Bielsko-Biała), Teresa Jankowska (Stowarzyszenie CAL), Jacek Gralczyk (Stowarzyszenie CAL Bełchatów), Alina Witkowska (CKiIS Podkowa Leśna), Mariusz Wróbel (Silesia Film Katowice), Monika Nęcka (ASP Kraków), Aleksandra Zając (SLOT Kraków), Małgorzata Jezutek (OK Kraków-Nowa Huta), Adam Radosz (MOK Mysłowice), Marek Karpiński (Centrum Sztuki Mościce-Tarnów), Karol Wittels (Fundacja Obserwatorium Warszawa), Anna Michalak-Pawłowska (Dorożkarnia Warszawa), Zofia Bisiak (Stowarzyszenie Łucznica), Małgorzata Gaduła-Zawratyńska (NCK Dom Kultury + Warszawa), Agnieszka Sojka (UP Kraków), Anna Miodyńska (MIK Kraków), Maja Branka (Idea Zmiany Warszawa), Edwin Bendyk (Collegium Civitas Warszawa), Piotr Wyrobiec (CK Wadowice), Maciej Zygmunt (ROK Katowice). Spotkanie moderowała Joanna Orlik, dyrektor Małopolskiego Instytutu Kultury.

Galeria zdjęć ze spotkania >>

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2015/02/16/forum-krakow-wartosc-pracy-animatorow-kultury/feed/ 0
Konferencja Dom kultury, czyli partycypacja w praktyce http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2014/04/02/konferencja-dom-kultury-czyli-partycypacja-w-praktyce/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2014/04/02/konferencja-dom-kultury-czyli-partycypacja-w-praktyce/#comments Wed, 02 Apr 2014 12:46:00 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=5192 czytaj więcej]]> Informujemy o konferencji pt. “Dom kultury, czyli partycypacja w praktyce”, która odbędzie się w Domu Kultury INSPIRO w Podłężu k. Krakowa w dniach 7 – 8 czerwca 2014. Organizatorem spotkania jest Stowarzyszenie Inicjatyw Kulturalnych INSPIRO w ramach projektu Strefa52.

W ramach konferencji przeprowadzone zostaną dwa panele:

Pierwszy z nich – “Dom kultury w kontekście infrastruktury i przestrzeni” poruszy tematy dotyczące angażowania lokalnej społeczności w proces projektowania architektonicznego, współuczestnictwa i współodpowiedzialności za przestrzeń, w której żyjemy, architektury w służbie zmiany społecznej, projektowania uniwersalnego – dla wszystkich i z wszystkimi. Wkrótce zamieścimy szczegółową listę zagadnień, o których chcielibyśmy porozmawiać w trakcie debaty.

Panel drugi – “Dom kultury w kontekście tworzących go ludzi” skupi się na tematach dotyczących istoty domów kultury i modeli ich funkcjonowania, wyzwań stojących przed instytucjami użyteczności publicznej, uczestnictwa mieszkańców w życiu wspólnoty lokalnej, współtworzenia instytucji kulturalnej ze społecznością i wspólnego zmieniania świata.

(źródło: Strefa52)

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2014/04/02/konferencja-dom-kultury-czyli-partycypacja-w-praktyce/feed/ 1
Otwarcie odnowionego domu kultury Inspiro http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2014/02/24/otwarcie-odnowionego-domu-kultury-inspiro/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2014/02/24/otwarcie-odnowionego-domu-kultury-inspiro/#comments Mon, 24 Feb 2014 13:12:20 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=5104 czytaj więcej]]> Zapraszamy do obejrzenia zdjęć z otwarcia odnowionego domu kultury INSPIRO w Podłężu, w Gminie Niepołomice. Uroczystość miała miejsce 22 lutego 2014 roku. Remont Domu Kultury INSPIRO finansowany był ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Miasta i Gminy Niepołomice. Nie obyło się bez problemów związanych z pozyskaniem dotacji, ale ostatecznie pięknie i funkcjonalnie odremontowany obiekt jest już dostępny dla uczestników zajęć.

Powstałe w 2007 roku Stowarzyszenie Inicjatyw Kulturalnych INSPIRO w 2009 roku wzięło pod opiekę zaniedbany dom kultury w Podłężu, stając się prawdopodobnie pierwszą organizacją pozarządową w Polsce, której powierzono pod zarząd gminny dom kultury. Twórcami stowarzyszenia i prowadzącymi dom kultury są Beata Kwiecińska i Maciej Dąbrowski. Zapraszamy do przeczytania dwóch wywiadów, z których można poznać historię ich działalności kulturalnej w gminie Niepołomice (wywiad dla Wysokich Obcasów, wywiad dla Kultury Enter)

Flickr is currently unavailable.

Inwestycje i remont wnętrz domu kultury zostały zaprojektowanie partycypacyjnie. Odbywały się spotkania, warsztaty. Architekci uczestniczący w konkursie mogli poznawać aktywność domu kultury oraz potrzeby uczestników zajęć. Całość działań związanych z opracowaniem koncepcji remontu można poznać ze strony Podziel kwadrat. Prace konkursowe można obejrzeć tutaj. Działania związane z nową siedzibą to też przykład modelowej współpracy samorządu lokalnego z organizacją pozarządową (inwestorem była Gmina Niepołomice, jako właściciel obiektu). Więcej o współpracy Gminy Niepołomice z Stowarzyszeniem INSPIRO w raporcie PRZEKAZYWANIE ZADAŃ PUBLICZNYCH Z OBSZARU KULTURY ORGANIZACJOM POZARZĄDOWYM. PRZYPADEK DOMU KULTURY INSPIRO W GMINIE NIEPOŁOMICE.

Zapraszamy również do przeczytania tekstu Beaty Kwiecińskiej i Maćka Dąbrowskiego w publikacji MIK Lokalne Centrum kultury. Zrób to z innymi pt. Dom kultury. Miejsce ludzi.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2014/02/24/otwarcie-odnowionego-domu-kultury-inspiro/feed/ 2