Badania w kulturze » sprawozdanie http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl Badania w kulturze Thu, 25 Jan 2018 13:07:09 +0000 pl-PL hourly 1 http://wordpress.org/?v=4.0.22 Sprawozdanie merytoryczne Małopolskiego Instytutu Kultury za 2014 rok http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2015/07/31/sprawozdanie-merytoryczne-malopolskiego-instytutu-kultury-za-2014-rok/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2015/07/31/sprawozdanie-merytoryczne-malopolskiego-instytutu-kultury-za-2014-rok/#comments Fri, 31 Jul 2015 15:58:21 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=5569 czytaj więcej]]> Sprawozdanie merytoryczne jest dokumentem przedkładanym przez publiczną instytucję kultury swojemu organizatorami, dla MIK-u jest nim Samorząd Województwa Małopolskiego. Dokument informuje o zrealizowanych działaniach oraz środkach finansowych (pochodzących z dotacji organizatora, pozyskanych z zewnątrz lub wypracowanych), które zostały wydatkowane w układzie zadaniowym. Zapraszamy do zapoznania się ze sprawozdaniem. Dokumenty z poprzednich lat można znaleźć tu.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2015/07/31/sprawozdanie-merytoryczne-malopolskiego-instytutu-kultury-za-2014-rok/feed/ 0
Dostępność kultury jako główny temat sprawozdawczości instytucji kultury http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2015/07/15/dostepnosc-kultury-jako-glowny-temat-sprawozdawczosci-instytucji-kultury/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2015/07/15/dostepnosc-kultury-jako-glowny-temat-sprawozdawczosci-instytucji-kultury/#comments Wed, 15 Jul 2015 14:41:22 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=5551 czytaj więcej]]> Jednym z głównych zadań statystyki publicznej w obszarze kultury jest gromadzenie i opracowywanie sprawozdań instytucji kultury z prowadzonej działalności. Dzięki temu badaniu GUS zbiera informacje o systemie instytucji kultury w Polsce (liczba i rodzaje instytucji) oraz o prowadzonej przez nie działalności kulturalnej (liczba i rodzaje przedsięwzięć jak również liczba odbiorców i uczestników). System ten jest tak skonstruowany, że na podstawie dostępnych informacji można przede wszystkim analizować skalę i zakres uczestnictwa w tzw. kulturze instytucjonalnej (można liczyć osoby „przekraczające progi” instytucji kultury lub te biorące udział w wydarzeniach organizowanych przez te instytucje).

System sprawozdań GUS-u zmaga się również z dwoma głównymi problemami wynikającymi z historii jego powstania. Został on stworzony dla sprawozdawczości podmiotów, które stanowiły jednolity państwowy system instytucji, a uczestnictwo w kulturze ex definitione zostało powiązane z formalnymi instytucjami kultury i sztuki. Obecnie żadnego, jednolitego systemu instytucji kultury nie ma, ponadto pojawiły się podmioty prowadzące działalność kulturalną, a niebędące formalnie instytucjami kultury (organizacje pozarządowe, przedsiębiorstwa prywatne, itp.). Podobnie jest z uczestnictwem w kulturze. W dyskursie badaczy kultury dominują zupełnie inne koncepcje socjologiczne tej kategorii. Z tych stwierdzeń wynika że:

  • nie wiadomo jak, według jakich zasad, utworzyć listę instytucji, które powinny przedstawiać sprawozdania z prowadzonej działalności kulturalnej;
  • nie wiadomo, jakie informacje gromadzić w sprawozdaniach instytucji kultury skoro to narzędzie nie może być prawomocne dla oceny skali i zakresu uczestnictwa w kulturze.

W ramach projektu „Poprawa jakości gromadzenia danych o publicznych i niepublicznych instytucjach kultury w Polsce” chcielibyśmy zaproponować inną filozofię gromadzenia danych o podmiotach prowadzących działalność kultury. Nasza propozycja wynika z kilku założeń:

  • dostęp do kultury jest istotnym publicznym zadaniem realizowanym przez państwo i samorządy. W tym celu przekierowują one środki publiczne na finansowanie i współfinansowanie kultury. Istnieje kilka bardzo konkretnych mechanizmów administracyjnych służących temu celowi. Określona liczba podmiotów prowadzi działalność kulturalną z wykorzystaniem tych środków publicznych;
  • uczestnictwo w kulturze (jego skala czy formy praktyk kulturowych) jest zależne od dostępności kultury, w tym od działalności podmiotów kultury finansowanych z publicznych środków;
  • dostępność kultury może być analizowana na wiele sposobów, ale istotne jest wydzielenie usług publicznych w obszarze kultury (co jest wspierane w ramach obowiązujących polityk kulturalnych, o dostępności „czego” chcemy wiedzieć) oraz rozróżnienie kategorii wpływających na dostępność/ niedostępność kultury (geografia, kompetencje, wiek, dysfunkcje, finanse, wartości, pochodzenie etniczne, itp.);
  • podstawą dla zrozumienia dostępności kultury jest analiza wybranego obszaru funkcjonalnego, np. gminy. W grę wchodzi analiza krajobrazu instytucjonalnego kultury, modelu finansowania kultury, zakresu oferowanych usług publicznych, jakości infrastruktury, kompetencji pracowników sektora kultury, trendów zmian, lokalnych metod animacji kultury i interwencji społecznej. Tego typu informacje powiązane np. z diagnozami społecznymi i konkretnymi badaniami społecznymi mogą być użytecznym narzędziem dla programowania działań rozwojowych oraz oceny dostępności kultury w Polsce.

W oparciu o te założenia stworzyliśmy metodykę i narzędzie do prowadzenia badań sprawozdawczych podmiotów kultury w Polsce służących zbieraniu informacji o dostępności kultury (jest ono obecnie w fazie badań pilotażowych służących jego ewaluacji). W teorii mogłyby one zastąpić obecne kwestionariusze K używane przez GUS do sprawozdawczości. Metodę tę można opisać w kilku punktach.

1. W badaniach sprawozdawczych powinny wziąć udział podmioty prowadzące w danym roku działalność kulturalną finansowaną lub współfinansowaną publicznie (problemem jest to skąd wziąć taką listę).

2. Działalność kulturalną należy zoperacjonalizować jako realizację kilku/ kilkunastu usług publicznych w obszarze kultury. One są wskaźnikowe. Celem nie jest eksploracja tematu, co może być działalnością kulturalną ale zajęcie się tym, co stanowi priorytet w polityce kulturalnej państwa.

3. Większość podmiotów nie zdaje sobie sprawy (i nie musi), że zapewnia „jakiś” dostęp do dóbr kultury. Zatem formularz powinien być tak skonstruowany, aby pytać o to, co jest realizowane realnie, a nie o to, jak respondenci oceniają realizację postulatu dostępności kultury.

4. Sprawozdania poszczególnych podmiotów powinny być analizowane wspólnie dla całego wyznaczonego obszaru funkcjonalnego być według ustalonego algorytmu. Celem analizy powinno być sformułowanie wskaźników dostępności kultury oraz opis modeli „dostarczania” kultury za publiczne środki dla poszczególnych obszarów funkcjonalnych.

Według naszych dotychczasowych doświadczeń takie badania sprawozdawcze są możliwe. Dokładnie zostanie to ocenione w raporcie końcowym z tego badania po realizacji całości badań pilotażowych. Ale pierwsze informacje już teraz mogą zostać przekazane.

Po pierwsze jest możliwe stworzenie listy najistotniejszych podmiotów kultury obejmującej instytucje kultury, szkoły artystyczne, kulturalne placówki oświatowe, wybrane organizacje pozarządowe, przedsiębiorstwa prywatne, , instytucje kościelne, które z różnych źródeł otrzymują środki publiczne na prowadzenie działalności kulturalnej. Taką listę stworzyliśmy w oparciu o różne źródła i zestawienia. Obecnie nie jest to proste i taka praca ma charakter badawczy i eksploracyjny.

Po drugie przyjęliśmy listę dziewięciu głównych wiązek usług publicznych w obszarze kultury wraz definicjami. Mogę one być kluczem dla zrozumienia, jakie „dobra kultury” powinny być dostępne dla uczestników. Ocena dostępności tych usług będzie polegała na opracowaniu wskaźników zagregowanych opisujących dany obszar funkcjonalny w oparciu o informacje pochodzące od poszczególnych podmiotów kultury prowadzących działalność kulturalną. Usługi te są następujące:

  • animacja kulturalna i społeczna;
  • edukacja kulturowa (w tym: edukacja kulturalna, edukacja artystyczna, edukacja medialna);
  • impresariat oraz produkcja artystyczna i kulturalna (nowe dzieła);
  • dostęp do informacji i wiedzy, wsparcie i rozwój czytelnictwa;
  • ochrona i wprowadzanie we współczesne obiegi dziedzictwa kulturowego i naturalnego;
  • inicjowanie i wspieranie aktywności społecznej i gospodarczej w dziedzinie kultury;
  • kształtowanie przyjaznej przestrzeni publicznej i obywatelskiej;
  • marketing terytorialny z wykorzystaniem kultury, organizacja wspólnotowych wydarzeń z wykorzystaniem kultury;
  • organizacja turystyki, kultura fizyczna i rekreacja.

Po trzecie ustaliliśmy listę możliwych typów barier utrudniających dostęp do kultury. Ich porównanie z informacjami o działalności kulturalnej realizowanej w gminie pomoże w opisie ich znaczenia dla uczestników kultury w danym obszarze funkcjonalnym. Typy barier dostępności są następujące:

  • opłaty i bilety w ramach przedsięwzięć realizowanych z publicznych środków (bariery finansowe);
  • jakość i zakres oferowanych usług (bariery związane z niedoborem lub nadreprezentacją zadań lub działań w kulturze ze względu na wiek, potrzeby kulturalne, style uczestnictwa w kulturze, czas i terminarz pracy);
  • przestrzenna i komunikacyjna odległość od usług (bariery związane z niemożnością dotarcia i jego dodatkowym kosztem do poniesienia);
  • niedopasowanie usług dla osób z dysfunkcjami lub osób niepełnosprawnych (bariery związane ze szczególnymi potrzebami i rozwiązaniami dostosowanymi do tego typu uczestników kultury);
  • niedopasowanie usług dla osób i społeczności z grup mniejszości etnicznych i innych (bariery, językowe, interkulturowe, religijne utrudniające dostęp do kultury);
  • niedopasowanie usług dla osób nieposiadających kompetencji społecznych i kulturowych umożliwiających czynne uczestnictwo w oficjalnym, instytucjonalnym systemie kultury.

Przy użyciu tej metody możliwe będzie zebranie informacji o poszczególnych podmiotach kultury (krajobraz instytucji), o prowadzonej działalności kulturalnej (oferta i modele działań), o dostępności kultury na tle obszarów funkcjonalnych, o trendach zmian i modelach interwencji publicznej w obszarze kultury (kierunki wsparcia). Ograniczeniem tej metody jest skupienie się na ofercie kulturalnej/ działalności kulturalnej podmiotów kultury oraz na zadaniach finansowanych lub współfinansowanych publicznie. W grudniu wszystkim zainteresowanym udostępnimy nasze narzędzie oraz raport z jego pilotażu. Ważną częścią raportu będzie podsumowanie debaty eksperckiej przeprowadzonej w 2014 roku poświęconej statystyce publicznej w obszarze kultury.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2015/07/15/dostepnosc-kultury-jako-glowny-temat-sprawozdawczosci-instytucji-kultury/feed/ 0
Sprawozdanie merytoryczne Małopolskiego Instytutu Kultury za 2013 rok http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2014/04/03/sprawozdanie-merytoryczne-malopolskiego-instytutu-kultury-za-2013-rok/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2014/04/03/sprawozdanie-merytoryczne-malopolskiego-instytutu-kultury-za-2013-rok/#comments Thu, 03 Apr 2014 14:24:57 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=5196 czytaj więcej]]> Sprawozdanie merytoryczne jest dokumentem przedkładanym przez publiczną instytucję kultury swojemu organizatorami, dla MIK-u jest nim Samorząd Województwa Małopolskiego. Dokument informuje o zrealizowanych działaniach oraz środkach finansowych (pochodzących z dotacji organizatora, pozyskanych z zewnątrz lub wypracowanych), które zostały wydatkowane w układzie zadaniowym. Zapraszamy do zapoznania się ze sprawozdaniem. Dokumenty z poprzednich lat można znaleźć tu.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2014/04/03/sprawozdanie-merytoryczne-malopolskiego-instytutu-kultury-za-2013-rok/feed/ 0
Sprawozdanie z realizacji XV Małopolskich Dni Dziedzictwa Kulturowego http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2013/10/02/sprawozdanie-z-realizacji-xv-malopolskich-dni-dziedzictwa-kulturowego/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2013/10/02/sprawozdanie-z-realizacji-xv-malopolskich-dni-dziedzictwa-kulturowego/#comments Wed, 02 Oct 2013 11:10:29 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=4907 czytaj więcej]]> Serdecznie zapraszamy do zapoznania się ze sprawozdaniem merytorycznym dotyczącym organizacji XV Małopolskich Dni Dziedzictwa Kulturowego.

Tematem wiodącym XV edycji Małopolskich Dni Dziedzictwa Kulturowego były szlaki kulturowe – tematyczne trasy zwiedzania prezentujące zasoby kulturowo-turystyczne regionu. Szlaki kulturowe umożliwiają turystom poznawanie regionu zgodnie z ich zainteresowaniami i cieszą się coraz większą popularnością wśród zwiedzających. Uczestnicy Małopolskich Dni Dziedzictwa Kulturowego mieli okazję zwiedzić krakowskie zabytki techniki oraz obiekty związane z okresem Młodej Polski. W Małopolsce zaprosiliśmy do odwiedzenia zabytków romańskich, dworów oraz drewnianych kościołów wpisanych na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Przyrodniczego UNESCO.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2013/10/02/sprawozdanie-z-realizacji-xv-malopolskich-dni-dziedzictwa-kulturowego/feed/ 0
Dni Małopolski w Brukseli 2012. Sprawozdanie z realizacji projektu http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2013/02/14/dni-malopolski-w-brukseli-2012-sprawozdanie-z-realizacji-projektu/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2013/02/14/dni-malopolski-w-brukseli-2012-sprawozdanie-z-realizacji-projektu/#comments Thu, 14 Feb 2013 15:46:31 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=4559 czytaj więcej]]> Zapraszamy Państwa do zapoznania się ze sprawozdaniem merytorycznym z realizacji projektu Dni Małopolski w Brukseli 2012:

Dni Małopolski w Brukseli zostały zainaugurowane przez Region Małopolska w 2007 roku. Zasadniczym celem odbywającego się we wrześniu każdego roku cyklu przedsięwzięć jest promocja regionu. Odbiorcą organizowanych w ramach Dni wystaw, koncertów, pokazów, spotkań jest wielonarodowa społeczność zamieszkująca Brukselę – zarówno rodowici Belgowie, jak i przedstawiciele międzynarodowych instytucji, pracownicy placówek kulturalnych oraz Polacy, stale i tymczasowo przebywający w Belgii.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2013/02/14/dni-malopolski-w-brukseli-2012-sprawozdanie-z-realizacji-projektu/feed/ 0
Sprawozdanie z realizacji w latach 2010-2011 Wojewódzkiego programu opieki nad zabytkami w Małopolsce na lata 2010-2013 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2013/01/04/sprawozdanie-z-realizacji-w-latach-2010-2011-wojewodzkiego-programu-opieki-nad-zabytkami-w-malopolsce-na-lata-2010-2013/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2013/01/04/sprawozdanie-z-realizacji-w-latach-2010-2011-wojewodzkiego-programu-opieki-nad-zabytkami-w-malopolsce-na-lata-2010-2013/#comments Fri, 04 Jan 2013 16:49:22 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=4364 czytaj więcej]]> Sejmik Województwa Małopolskiego uchwalił przyjęcie sprawozdania z realizacji w latach 2010-2011 Wojewódzkiego programu opieki nad zabytkami w Małopolsce na lata 2010-2013. Zapraszamy do zapoznania się z tym opracowaniem.

Misja tego programu została określona następująco:

W celu ochrony dziedzictwa kulturowego wojewódzki program przyjmuje zasadę prowadzenia działań służących zachowaniu autentyzmu obiektów i obszarów zabytkowych oraz uznania pojęcia autentyzmu za naczelną wartość dziedzictwa kulturowego. Program zakłada kompleksowość opieki nad dziedzictwem kulturowym, w której rezultacie prowadzone będą działania mające na celu powstrzymanie niekorzystnych i niekontrolowanych przemian przestrzeni kulturowej. Ochrona zasobów kultury materialnej i niematerialnej oraz kształtowanie krajobrazu kulturowego powinny inicjować i wspierać rozwój gospodarczy. W tym celu należy wdrażać mechanizmy wsparcia i aktywizacji użytkowników wartościowych obiektów – zarówno zabytków, jak i dóbr kultury współczesnej – do inwestowania we własne nieruchomości oraz podjęcia zagospodarowania tych, które niszczeją. Program postuluje utworzenie i upowszechnienie nowego modelu „użytkowania zabytków” łączącego ochronę zabytków, poszukiwanie możliwych form opieki nad zabytkami oraz tworzenie sprzyjających warunków dla rozwoju, w szczególności sektora przemysłów czasu wolnego i kreatywnych poprzez nadanie zabytkom nowych funkcji. (źródło: malopolskie.pl)

W sprawozdaniu zamieszczone są informacje dotyczące realizacji celów regionalnego programu ochrony zabytków w ramach działań samorządu regionalnego oraz jego partnerów: samorządów lokalnych, organizacji pozarządowych, podmiotów kultury i innych. Określeniu stopnia realizacji celów strategii służy 47 wskaźników dobranych do monitoringu poszczególnych priorytetów i zadań. W oparciu o przyjęte wskaźniki można wskazać główne zadania, na których koncentruje się ta strategia:

  • stworzenie skutecznego systemu ochrony zabytków i krajobrazu kulturowego;
  • stworzenie skutecznego systemu wsparcia publicznego dla podmiotów zajmujących się ochroną i animacją dziedzictwa kulturowego w regionie;
  • budowanie kompetencji umożliwiających aktywne zaangażowanie w ochronę i animację dziedzictwa kulturowego w społecznościach lokalnych Małopolski;
  • rozwój przedsięwzięć sprzyjających ekonomicznej orientacji dziedzictwa kulturowego (tworzenie tzw. produktów lokalnych: kulinariów, szlaków kulturowych, festiwali, dizajnu, przedsięwzięć artystycznych,, itp.).

W podsumowaniu publikacji autorzy zwracają uwagę na wzrastającą aktywność wielu podmiotów w zakresie ochrony, animacji i wykorzystania biznesowego dziedzictwa kulturowego w Małopolsce. Region może być postrzegany jako lider w zakresie bogactwa i korzystania z posiadanych walorów kulturowych w Polsce. Ale jednocześnie zwracają uwagę, że rozwój – korzystający z walorów dziedzictwa i krajobrazu kulturowego – ma często charakter rabunkowy, skutkujący dezintegracją walorów, na których się opiera.

Na podstawie raportu można wskazać punkty węzłowe związane o osiągnięciem założonych w strategii celów. Poniżej zamieszczone cytaty pochodzą ze Sprawozdania z realizacji w latach 2010-2011 Wojewódzkiego programu opieki nad zabytkami w Małopolsce na lata 2010-2013.

W regionie, po utworzeniu decyzją Rady Miasta Krakowa w 2010 roku Parku Kulturowego Stare Miasto – istnieją tylko dwa parki kulturowe (mimo propozycji ujętej w Planie zagospodarowania przestrzennego Województwa Małopolskiego utworzenia aż 224 parków). Ochrona obszarowa jest ochroną problemową, dotyczy wielu obiektów, właścicieli i dziedzin życia. (str.91)

Na koniec 2011 roku w regionie obowiązywało 1 981 planów obejmujących 63,23% powierzchni województwa (średnia dla kraju wynosiła tylko 28,08%). Wielkość obszarów chronionych w miejscowych planach w regionie określona została jedynie szacunkowo – na blisko 9% powierzchni województwa ogółem. To dobra, zauważalna tendencja – im więcej będzie planów, im większe będzie pokrycie planistyczne, im więcej będzie obszarów chronionych – tym lepsza i skuteczniejsza będzie systemowa ochrona prawna zagospodarowania przestrzennego regionu, lokalnych typów i rodzajów zabudowy, tradycji ruralistycznych i urbanistycznych, historycznych materiałów, ochrona krajobrazu i wartościowych obiektów – zabytkowych i dóbr sztuki współczesnej. (str.91)

Istotnym wyzwaniem są kwestie planowania przestrzennego/ ładu urbanistycznego oraz słabość systemu ochrony krajobrazu kulturowego, w tym kluczowych zespołów zabytkowych regionu.

Na koniec 2011 roku obowiązywał wojewódzki program [ochrony zabytków i dziedzictwa kulturowego], tylko 3 powiatowe (z 22) oraz tylko 20 programów gminnych (z 182). W okresie poddanym sprawozdawczości powstała większość obowiązujących wówczas dokumentów, ale tendencja wzrostowa w powstawaniu nowych programów opieki nad zabytkami nie zapewniała ochrony strategicznej, programowej dziedzictwa regionalnego na zdecydowanej większości obszarów w województwie. Ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami nałożyła na samorządy obowiązek sporządzania programów opieki nad zabytkami także na poziomie lokalnym. Mimo obowiązku ustawowego, do końca 2011 roku, niemal 90% gmin i ponad 85% powiatów w województwie nie opracowało i nie przyjęło dokumentów sprzyjających ochronie krajobrazu kulturowego i lokalnego dziedzictwa. (str.92)

W okresie poddanym sprawozdawczości rocznie średnio tylko 39% małopolskich gmin wraz z miastami na prawach powiatu zagwarantowało środki w swoich budżetach w dziale 921 – Kultura i ochrona dziedzictwa narodowego [na ochronę zabytków]. Zdecydowana większość gmin nie wydatkowała na ochronę małopolskiej przestrzeni kulturowej w tym okresie żadnych środków, tym samym nie udzielała wsparcia właścicielom zabytków położonych na terenie danej gminy oraz nie remontowała swoich zabytkowych własności. […] Kraków, w ramach Narodowego Funduszu Rewaloryzacji Zabytków Krakowa, w latach 2010-2011 otrzymał w sumie ponad 84 mln zł. To ogromne wsparcie udzielane właścicielom zabytków położonych na terenie administracyjnym miasta Krakowa i wysokie średnie kwoty dotacji udzielanych przez Społeczny Komitet Odnowy Zabytków Krakowa (334 tys. zł i 231 tys. zł). Z budżetu Małopolskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków wydatkowano w tym samym okresie dwóch lat na region łącznie tylko ponad 11 mln zł, z budżetu samorządu województwa ponad 8,5 mln zł, a z budżetu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego (na samą Małopolskę) ponad 6 mln zł. Dużym wsparciem dla regionu były też fundusze unijne. Wartość zawartych umów na dofinansowanie w okresie poddanym sprawozdawczości – w samym tylko Działaniu 3.2 Schemat A – Dziedzictwo kulturowe i rewaloryzacja układów przestrzennych Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2010-2011 – wyniosła ponad 110 mln zł. (str.95)

Wiele obiektów zabytkowych było zagospodarowanych i wykorzystywanych do pełnienia funkcji turystycznych, kulturalnych, edukacyjnych lub społecznych. Wiele przestrzeni zabytkowych stanowiło także miejsce spotkań i wydarzeń kulturalnych, koncertów, warsztatów i szkoleń. Małopolska Organizacja Turystyczna w ramach realizacji projektu pn. Otwarty Szlak Architektury Drewnianej udostępniła w okresie sezonu turystycznego zwiedzającym i odwiedzającym nasze województwo ogółem w latach 2010-2011 aż 110 zabytków ujętych na Szlaku Architektury Drewnianej. Na koniec okresu poddanego sprawozdawczości odnotowano istnienie 70 obiektów zabytkowych (to jest ok. 23% wszystkich obiektów) oferujących usługi konferencyjne z dobrze przygotowanym zapleczem do ich organizacji. (str.96)

Istotnym wyzwaniem jest lepsza koordynacja mechanizmów finansowych umożliwiających renowacje zabytków ze strategicznymi programami ich ochrony (na poziomie regionalnym i lokalnym). W gminach w większości one nawet nie powstały! Sami właściciele obiektów zabytkowych w coraz większym stopniu potrafią „wynaleźć” system ich utrzymania prowadząc restauracje, centra konferencyjne i rozrywkowe, pensjonaty, galerie handlowe, itp. Znamienne są te dobre przykłady, jednak gminy w większym stopniu powinny być aktywne na polu ochrony zabytków z „nieujawniającymi się” właścicielami.

Zapraszamy do zapoznania się z pełną wersją sprawozdania.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2013/01/04/sprawozdanie-z-realizacji-w-latach-2010-2011-wojewodzkiego-programu-opieki-nad-zabytkami-w-malopolsce-na-lata-2010-2013/feed/ 0
Sprawozdanie merytoryczne Małopolskiego Instytutu Kultury za 2011 rok http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2012/03/01/sprawozdanie-merytoryczne-malopolskiego-instytutu-kultury-za-2011-rok/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2012/03/01/sprawozdanie-merytoryczne-malopolskiego-instytutu-kultury-za-2011-rok/#comments Thu, 01 Mar 2012 12:28:02 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=3520 czytaj więcej]]> Sprawozdanie merytoryczne jest dokumentem przedkładanym przez publiczną instytucję kultury swojemu organizatorami, dla MIK-u jest nim Samorząd Województwa Małopolskiego. Dokument informuje o zrealizowanych działaniach oraz środkach finansowych (pochodzących z dotacji organizatora, pozyskanych z zewnątrz lub wypracowanych), które zostały wydatkowane w układzie zadaniowym. Zapraszamy do zapoznania się ze sprawozdaniem. Dokumenty z poprzednich lat można znaleźć tu.

Samorząd Województwa Małopolskiego opublikował też dokument Instytucje Kultury Województwa Małopolskiego. Podsumowanie 2011.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2012/03/01/sprawozdanie-merytoryczne-malopolskiego-instytutu-kultury-za-2011-rok/feed/ 0
Sprawozdanie z realizacji projektu Dni Małopolski w Brukseli http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2011/11/08/sprawozdanie-z-realizacji-projektu-dni-malopolski-w-brukseli/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2011/11/08/sprawozdanie-z-realizacji-projektu-dni-malopolski-w-brukseli/#comments Tue, 08 Nov 2011 12:10:19 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=2509 czytaj więcej]]> Małopolski Instytut Kultury już po raz drugi był realizatorem Małopolskich Dni w Brukseli. Zapraszamy do zapoznania się ze sprawozdaniem z realizacji tego projektu.

Fotorelacja z wydarzenia.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2011/11/08/sprawozdanie-z-realizacji-projektu-dni-malopolski-w-brukseli/feed/ 0
Sprawozdanie merytoryczne MIK za 2010 rok http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2011/03/02/sprawozdanie-merytoryczne-mik-za-2010-rok/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2011/03/02/sprawozdanie-merytoryczne-mik-za-2010-rok/#comments Wed, 02 Mar 2011 10:21:41 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=1166 Poniżej dokument ze sprawozdaniem merytorycznym z wykonania budżetu w 2010 roku.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2011/03/02/sprawozdanie-merytoryczne-mik-za-2010-rok/feed/ 0
Opracowanie nowej ekspozycji romskiej w Muzeum Etnograficznym w Tarnowie. Podsumowanie I etapu http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2010/04/16/opracowanie-nowej-ekspozycji-romskiej-w-muzeum-etnograficznym-w-tarnowie-podsumowanie-i-etapu/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2010/04/16/opracowanie-nowej-ekspozycji-romskiej-w-muzeum-etnograficznym-w-tarnowie-podsumowanie-i-etapu/#comments Fri, 16 Apr 2010 10:29:30 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=242 czytaj więcej]]>

Zapraszam do zapoznania się z pierwszą częścią raportu dotyczącego prac DE nad ekspozycją romską dla Muzeum Okręgowego w Tarnowie. Za tydzień ciąg dalszy opisu naszych zmagań i radości, co zainteresowanym pozwoli zobaczyć, jak myśleliśmy. Potem przeczytacie na czym stanęło w projekcie, umieścimy też na Muzeoblogu wizualizacje.

Cały raport można znaleźć na Muzeoblogu.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2010/04/16/opracowanie-nowej-ekspozycji-romskiej-w-muzeum-etnograficznym-w-tarnowie-podsumowanie-i-etapu/feed/ 0