Badania w kulturze » samorząd lokalny http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl Badania w kulturze Thu, 25 Jan 2018 13:07:09 +0000 pl-PL hourly 1 http://wordpress.org/?v=4.0.22 Samorządy w Małopolsce łączą instytucje kultury http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2015/09/08/samorzady-w-malopolsce-lacza-instytucje-kultury/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2015/09/08/samorzady-w-malopolsce-lacza-instytucje-kultury/#comments Tue, 08 Sep 2015 14:51:16 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=5607 czytaj więcej]]> Rada Miasta Zakopane 3 września 2015 przyjęła uchwałę o zamiarze połączenia Biura Promocji Zakopanego i Miejskiej Galerii Sztuki w nową instytucję pod nazwą Zakopiańskie Centrum Kultury. Nie tylko pod Tatrami przyjmowane są takie uchwały, podobne są procedowane w Gminie Szaflary, w Gminie Bukowno, w Gminie Iwanowice, w Gminie Świątniki Górne i w Gminie Limanowa. Zazwyczaj dotyczą one połączenia centrum kultury i biblioteki w jedną nową instytucję kultury, czasem w grę wchodzą jeszcze muzea, tak jest w Świątnikach i Limanowej.

Na mocy ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej oraz ustawy o bibliotekach i muzeach organizatorzy instytucji kultury (czyli np. samorządy) mają prawo powoływać, likwidować i łączyć instytucje kultury z zachowaniem określonych procedur. W zamierzeniu prawo takie może służyć efektywnemu wydatkowaniu środków publicznych oraz wprowadzaniu najdogodniejszego lokalnie modelu zapewniania usług publicznych w obszarze kultury. Warto wskazać, że większość instytucji kultury samorządy niejako „otrzymały w prowadzenie” w trakcie realizacji reformy samorządowej. Zatem nie zawsze odziedziczony system instytucjonalny może być zgodny z lokalną strategią rozwoju kultury. Tyle teoria, w praktyce samorządy przede wszystkim łączą instytucje dla różnie pojmowanych oszczędności oraz powodów infrastrukturalnych, kiedy np. w jednym budynku jest wielu gospodarzy.

Najczęściej takie uzasadnienie brzmi: Połączenie instytucji pomoże w promowaniu czytelnictwa chociażby poprzez organizację spotkań z autorami. Dokonanie połączenia tych podmiotów wpłynie korzystnie na działania podejmowane w obszarze organizowania działalności kulturalnej i nie ulegnie obniżeniu jakość świadczonych usług. Dzięki temu zagwarantowany zostanie lepszy dostęp do zasobów muzealnych, który wielokrotnie jest ograniczony ze względu na ograniczone zasoby kadrowe. Nowo utworzone [nazwa instytucji] da możliwość pełniejszego wykorzystania zasobów materialnych i merytorycznych tych instytucji. Działania tych podmiotów niejednokrotnie się przenikają i uzupełniają. Połączenie umożliwi również pełniejsze wykorzystanie zasobów materialnych instytucji i sprawniejszą organizację pracy merytorycznej. Stworzy możliwość elastycznego dysponowania pracownikami oraz ustalenia harmonogramu pracy w taki sposób, by najbardziej wszechstronnie zostały realizowane cele i zadania jednostki, a godziny jej funkcjonowania dostosowane będą do potrzeb lokalnej społeczności. Połączenie umożliwi zaplanowanie pracy rocznej, jako jednego organu instytucjonalnego, przy realizacji jednego budżetu dającego niższe koszty i możliwość lepszego nadzoru.

Uzasadnienia takie są zazwyczaj postulatywne, a w ich zapisie gminy posługują się gotowcami przygotowanymi specjalnie pod zapisy ustawowe. Praktycznie w żadnych uzasadnieniach do przyjmowanych uchwał nie ma wyliczeń, ekspertyz, opracowań wyjaśniających dlaczego takie postulaty mogą się ziścić. Zatem trudno jest obecnie stwierdzić, które tego typu działania mają sens, a które są wyłącznie próbą większego podporządkowania instytucji samorządom. Ogranicza tego typu nieprzemyślane działania (jeśli w grę wchodzi biblioteki) ustawowy obowiązek uzyskania zgody ze strony MKiDN. Dla przykładu, w pierwszej połowie 2014 wyraziło ono zgodę na połączanie w jednym przypadku, a w dziewięciu odmówiło.

To, co dla samorządów może być plusem wynikającym z połączenia instytucji (lepsze wykorzystanie zasobów kadrowych i infrastrukturalnych, jednolity program kulturalny) dla zespołu nowej instytucji i odbiorców może być problemem (odrywanie od zadań i przepracowanie zespołu, realizacja jednych zadań kosztem innych np. tych muzealnych i bibliotecznych, brak dobrze pojętej konkurencji i możliwości kooperacji, wybór jednej ścieżki rozwoju zamiast kilku wzajemnie uzupełniających się).

Ciekawe zatem, jak potoczą się losy wyżej wzmiankowanych uchwał o zamiarze połączenia instytucji?

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2015/09/08/samorzady-w-malopolsce-lacza-instytucje-kultury/feed/ 0
Samorządy regionalne. Kultura, instytucje, organizacje pozarządowe http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2013/03/19/samorzady-regionalne-kultura-instytucje-organizacje-pozarzadowe/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2013/03/19/samorzady-regionalne-kultura-instytucje-organizacje-pozarzadowe/#comments Tue, 19 Mar 2013 11:36:36 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=4665 czytaj więcej]]> Szesnaście samorządów regionalnych zarządza ponad dwustoma instytucjami kultury w Polsce oraz wspiera finansowo działalność setek organizacji pozarządowych w dziedzinie kultury Samorządy wojewódzkie koordynują również rozwój sektora kultury w Polsce poprzez zarządzanie regionalnymi strategiami rozwoju, w dużej mierze finansowanymi ze środków UE w ramach regionalnych programów operacyjnych. Dla regionów najważniejszym partnerem jest Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

W Krakowie na przełomie lutego i marca 2013 roku odbyło się spotkanie Między Helem a Giewontem. Perspektywy i horyzonty dla sektora kultury. Wyzwania regionalne _ wyzwania wspólne, w którym:

Uczestniczyli […] przedstawiciele departamentów właściwych d/s kultury i dziedzictwa narodowego urzędów marszałkowskich z całego kraju. […] Panel ekspertów – praktyków został pomyślany jako platforma wymiany doświadczeń i know-how, w celu optymalizacji i racjonalizacji procesu przygotowania dokumentów programowych dla potrzeb perspektywy finansowej UE 2014-2020, w tym regionalnych programów strategicznych, które stanowić będą podstawowe instrumenty koordynacji poszczególnych dziedzin polityki rozwoju województwa w perspektywie 2020 roku, stanowiąc fundament założeń dla przyszłego programu regionalnego. (źródło: malopolskie.pl)

Na spotkaniu tym zaprezentowane zostały bardzo interesujące dane dotyczące finansowania instytucji kultury, dotowania działalności organizacji pozarządowych i relacji regionów do MKiDN. Według przedstawionych na spotkaniu informacji samorządy regionalne są organizatorami lub współorganizatorami 223 instytucji kultury, a w 2012 roku na ich działalność bieżącą przekazały 1 mld 8 mln złotych (wzrost o około 18 mln w stosunku do 2011 roku). MKiDN w 2012 roku dołożył do tej kwoty 60 mln zł (dla 25 regionalnych instytucji jest współorganizatorem). Dla porównania warto wskazać, że MKiDN jest głównym organizatorem dla 44 instytucji kultury, które w 2012 dotował kwotą 581 mln zł (wzrost o 59 mln w porównaniu do 2011 roku). W skali kraju to samorządy regionalne utrzymują największą grupę (najbardziej kosztochłonnych) instytucji kultury: oper, filharmonii, teatrów, muzeów. Duża część tych instytucji, w przeciągu ostatnich lat, przeszła infrastrukturalny lifting bądź powiększyła posiadaną infrastrukturę.

Z liczb przedstawionych na spotkaniu wynika również w jakim zakresie regiony dotują działalność organizacji pozarządowych w obszarze kultury. W ramach konkursów wspólnie rozdysponowały w 2011 roku 20 mln zł a w 2012 roku 19 mln zł (wspierając ponad 1600 zadań). Mniej więcej tyle samo, co jedno Miasto Stołeczne Warszawa. Można zatem stwierdzić, że samorządy regionalne w o wiele większym stopniu koncentrują się na wsparciu dla instytucji kultury. Taka sytuacja jest raczej efektem ogromu wyzwań, których musiały się podjęć regiony po przejęciu w 1999 roku niedoinwestowanych i niedofinansowanych instytucji, niż „niechęcią” dla wspierania organizacji pozarządowych. Środki dla organizacji pozarządowych, są tym co pozostaje po zabezpieczeniu bytu instytucji, kwoty dla organizacji społecznych wskazują, jak duża część wydatków samorządów na kulturę jest sztywna.

Na spotkaniu zostały zaprezentowane wyniki regionalnych instytucji kultury w programach ministra w 2011 i w 2012 roku. W ubiegłym roku złożyły one około 700 wniosków, z czego prawie 300 uzyskało dofinansowanie (łącznie była to kwota 30 mln złotych). W 2011 roku kwota była wyższa i wyniosła prawie 45 mln złotych. Więcej informacji znajduje się w prezentacji poniżej.

Informacje na podstawie dokumentacji spotkania udostępnionej przez Departament Kultury i Dziedzictwa Narodowego UMWM.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2013/03/19/samorzady-regionalne-kultura-instytucje-organizacje-pozarzadowe/feed/ 0
Raport Usługi publiczne w Małopolsce – dostępność i koncentracja http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2013/02/15/raport-uslugi-publiczne-w-malopolsce-dostepnosc-i-koncentracja/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2013/02/15/raport-uslugi-publiczne-w-malopolsce-dostepnosc-i-koncentracja/#comments Fri, 15 Feb 2013 15:44:57 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=4586 czytaj więcej]]> Na zamówienie Małopolskiego Obserwatorium Polityki Rozwoju powstało opracowanie Usługi publiczne w Małopolsce – dostępność i koncentracja. Zadanie to zlecono firmie Instytut Nauk Społeczno-Ekonomicznych w Łodzi. Obok m. in. edukacji, ochrony środowiska jedną z poddanych analizie usług była kultura.

Analiza dostępności usług publicznych w województwie małopolskim wraz z identyfikacją i delimitacją obszarów strategicznej interwencji” stanowi opracowanie, które określa aktualny stan koncentracji i dostępności infrastruktury usług publicznych w obszarze kultury, edukacji, ochrony zdrowia, ochrony środowiska, opieki społecznej oraz sportu i rekreacji – zarówno na poziomie lokalnym, jak i ponadlokalnym województwa małopolskiego. Celem badania było zdiagnozowanie sytuacji wyjściowej, oszacowanie zapotrzebowania na dalsze inwestycje, zidentyfikowanie i przestrzenne zdelimitowanie obszarów strategicznej interwencji polityki rozwoju województwa we wskazanym zakresie, a także analiza kosztów realizacji podstawowych usług publicznych. (źródło: MORR)

Celem głównym badania było określenie aktualnego stanu koncentracji i dostępności infrastruktury oraz usług publicznych na terenie województwa małopolskiego, zarówno na poziomie lokalnym, jak i ponadlokalnym, z uwzględnieniem podziału na subregiony. Uwzględnienie w analizie poziomu koncentracji infrastruktury i dostępności usług publicznych pozwoliło z jednej strony przedstawić skalę nasycenia obszaru województwa małopolskiego poszczególnymi kategoriami infrastruktury, a z drugiej – określić poziom dostępności usług dzięki niej generowanych dla mieszkańców w różnych częściach województwa. (źródło: Raport Usługi publiczne w Małopolsce – dostępność i koncentracja, str.19)

W pierwszej części raportu zostały zawarte wyniki analizy poziomu koncentracji infrastruktury i dostępności usług publicznych w województwie małopolskim. Drugi rozdział raportu zawiera wyniki badań dotyczących projekcji zmian na poziomie koncentracji infrastruktury wskutek interwencji przewidzianych do realizacji w perspektywie do 2015 roku. Kolejny rozdział zawiera ocenę dalszego zapotrzebowania na interwencję służącą zwiększeniu dostępności usług publicznych. Ostatni rozdział zawiera identyfikację i przestrzenną delimitację obszarów strategicznej interwencji polityki regionalnej. Ocenę trafności analiz zaprezentowanych w raporcie można poznać z prezentacji dr hab. Jacka Leśkowa, przedstawionej na radzie Małopolskich Obserwatoriów Rozwoju, 5 lutego, 2013 roku.

Dostępność i koncentracja usług publicznych w obszarze kultury w Małopolsce.

Autorzy raportu analizy dostępności i koncentracji usług kulturalnych oparli o dostępne wskaźniki GUS-u:

Przy obliczaniu wskaźników dostępności usług publicznych i koncentracji infrastruktury publicznej w obszarze kultury (przy podziale na powiaty) wykorzystano następujące wartości: liczba kin, obiektów działalności wystawienniczej, muzeów wraz z oddziałami, teatrów oraz instytucji muzycznych. Natomiast dla gmin były to: liczba czytelników bibliotek publicznych w ciągu roku, liczba domów kultury, klubów, świetlic, placówek bibliotecznych, uczestników imprez w domach i ośrodkach kultury, klubach i świetlicach. (źródło: Raport Usługi publiczne w Małopolsce – dostępność i koncentracja, str.27)

W efekcie powstały mapy i tabele umożliwiające porównanie dostępności i koncentracji usług kulturalnych w regionie. Obrazują one liczbę obiektów infrastruktury kultury w nałożeniu na kwestię czytelnictwa w bibliotekach publicznych oraz imprez organizowanych przez publiczne instytucje kultury.

Dodatkowo badacze przeprowadzili wywiady indywidualne i grupowe z wybranymi przedstawicielami samorządów oraz rozesłali ankiety kwestionariuszowe do wszystkich urzędów samorządowych gminnych i powiatowych:

W obszarze kultury wszystkie jednostki miejskie oceniły pozytywnie poziom oraz jakość i dostępność usług publicznych. W badanych ośrodkach występuje bogata oferta kulturalna i liczba placówek zapewniających mieszkańcom kompleksowy dostęp do usług kulturalnych. Analiza badań IDI wykazała, że uwaga badanych została zwrócona przede wszystkim na instytucje takie jak: ośrodki i domy kultury, muzea, galerie oraz biblioteki publiczne. To one wyróżniają się w zakresie zapewniania usług publicznych w obszarze kultury. Respondenci z Chrzanowa, Olkusza, Oświęcimia i Tarnowa w szczególny sposób zaakcentowali wyjątkowość miejskich bibliotek, które w ostatnim czasie zostały zmodernizowane i przystosowane do wykorzystywania najnowszych technologii, […] Nakłady na działalność kulturalną w badanych ośrodkach są dostatecznie wysokie i dzięki temu możliwe jest rozbudowywanie i remontowanie dostępnej infrastruktury. Oferta kulturalna przygotowywana przez miasta uczestniczące w badaniu jest różnorodna, przystosowana do zainteresowań szerokiej grupy mieszkańców. Imprezy organizowane przez miasta mają zasięg zarówno lokalny, krajowy, jak i międzynarodowy, Największe miasta regionów pełnią w powiatach i subregionach funkcję kulturotwórczą, a ich rola w tworzeniu i podtrzymywaniu tradycji kulturowych jest niezastąpiona. Jednak przede wszystkim są one liderami w organizowaniu i prowadzeniu imprez kulturalnych, a także wpływają na urozmaicanie przedsięwzięć kulturalnych, zgodnie z potrzebami mieszkańców miast oraz okolic. Potencjał i dofinansowanie, jakie posiadają duże ośrodki miejskie, sprawia, że usługi publiczne w zakresie kultury w województwie małopolskim są utrzymywane na wysokim poziomie – nie tylko w kwestiach organizacyjnych, ale także merytorycznych. (źródło: Raport Usługi publiczne w Małopolsce – dostępność i koncentracja, str.32)

W efekcie powstały zestawienia stanowisk urzędników samorządowych wobec kwestii dostarczania usług kulturalnych. Należy zatem pamiętać, że ocenę usług kulturalnych w tym raporcie wystawiają ich „dostawcy” a nie odbiorcy.

Kolejnym krokiem było opracowanie map wskazujących obszary strategicznej interwencji, w związku z najsłabszą koncentracją i dostępem do usług. Poniżej przykład mapy w zakresie usług kulturalnych.
Obszary strategicznej interwencji_kultura
(źródło mapy: Raport Usługi publiczne w Małopolsce – dostępność i koncentracja, str.259)

Syntetycznie, najgorzej zostały ocenione następujące gminy: Drwinia, Słomniki, Kozłów, Racławice, Lubień, Tokarnia, Radziemice, Kłaj, Biecz, Bobowa, Łużna, Sękowa, Uście Gorlickie, Dobra, Laskowa, gmina Limanowa, Łukowica, Słopnice, gmina Grybów, Łanowa, Łącko, Łososina Dolna, Piwniczna-Zdrój, Rytro, Czarny Dunajec, Lipnica Wielka, Łapsze Niżne, Nowy Targ, Ochotnica Dolna, Raba Wyżna, Kościelisko, Trzyciąż, Budzów, Bystra-Sidzina, Zawoja, Iwkowa, Gręboszów, Ciężkowice, Gromnik, Rzepiennik Strzyżewski oraz Wojnicz.

W ostatnim rozdziale znajdują się rekomendacje wynikające z raportu. Dla przykładu podajemy te dotyczące subregionu tarnowskiego:

Ocena usług publicznych w zakresie kultury jest dobra, żaden z przedstawicieli gmin nie ocenił jej jako złej. Zaleca się w dalszym ciągu utrzymanie wysokiego poziomu usług publicznych z zakresu kultury. Przede wszystkim ważne jest, aby funkcjonujące na terenie subregionu placówki kulturalne nadal pełniły swoje funkcje na odpowiednim poziomie. Zaleca się także odpowiedzialne zarządzanie placówkami kulturalnymi, aby nie dopuścić do pogorszenia się poziomu usług w tym zakresie. Wykonawcami rekomendacji powinni być przede wszystkim pracownicy i dyrektorzy placówek kulturalnych, ale także władze gmin. (źródło: Raport Usługi publiczne w Małopolsce – dostępność i koncentracja, str.309)

Na podstawie analiz przedstawionych w tym raporcie można wskazać, że istnieje potrzeba metodologicznego opracowania zasad oceny dostępności publicznych usług kulturalnych oferowanych przez samorządy. Obraz przedstawiony w tym raporcie nie uwzględnia:

  • problematyki scharakteryzowania usług publicznych w dziedzinie kultury (typologia usług poddawanych ocenie: lokalnych, artystycznych, animacyjnych, bibliotecznych, itp.);
  • problematyki relacji pomiędzy rozbudowywaniem infrastruktury a zwieszaniem dostępu do usług kulturalnych (jest jeszcze coś takiego, jak rozwój kompetencji kadr kultury);
  • mobilności usługobiorców (korzystanie z usług poza własnym miejscem zamieszkania);
  • możliwości finansowych usługobiorców (kwestie odpłatności za publicznie oferowane usługi).

Dopóki nie scharakteryzujemy katalogu podstawowych usług publicznych w dziedzinie kultury (co powinno oferować państwo i samorządy), dopóki nie określimy minimalnych standardów (zakresów) tychże usług związanych z rozwojem infrastruktury, kompetencjami kadr kultury, finansowaniem publicznym, dopóki nie dopracujemy się nowoczesnego systemu statystyk publicznych w dziedzinie kultury, tego typu analizy „wielkoobszarowe”, z lotu ptaka będą obarczone dużą nietrafnością.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2013/02/15/raport-uslugi-publiczne-w-malopolsce-dostepnosc-i-koncentracja/feed/ 0
Raport o stanie samorządności terytorialnej w Polsce. Obszar kultury http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2013/02/15/raport-o-stanie-samorzadnosci-terytorialnej-w-polsce-obszar-kultury/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2013/02/15/raport-o-stanie-samorzadnosci-terytorialnej-w-polsce-obszar-kultury/#comments Fri, 15 Feb 2013 12:09:54 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=4582 czytaj więcej]]> Zapraszamy Państwa do zapoznania się z Raportem o stanie samorządności terytorialnej w Polsce opracowanym przez zespół prof. Jerzego Hausnera. Raport wydała Małopolska Szkoła Administracji Publicznej Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie. Celem tego opracowania jest wskazanie narastających dysfunkcji, zasadniczych dylematów, koniecznych działań odnoszących się do funkcjonowania samorządów (gmin, powiatów, regionów) w Polsce.

We wstępie publikacji autorzy piszą tak:

Naszym zdaniem – i to w Raporcie staramy się wykazać – podstawową funkcją samorządności terytorialnej powinno być pobudzanie i kierunkowanie lokalnego i regionalnego rozwoju społeczno-gospodarczego. Dlatego zastanawiamy się nad tym, w jakim stopniu JST faktycznie spełniają tę funkcję, a także w jaki sposób mogą prowadzić skuteczną politykę rozwoju, jakie czynniki im w tym przeszkadzają oraz jakie potrzebne są tu zmiany.

W rozdziale trzecim raportu pt. WYKONYWANIE ZADAŃ PRZEZ JEDNOSTKI SAMORZĄDU TERYTORIALNEGO analizującym najważniejsze zagadnienia funkcjonowania JST w sferze świadczenia usług publicznych ustęp poświęcony kulturze opracowała Joanna Orlik, dyrektor Małopolskiego Instytutu Kultury. Są to strony 66-67.

Warto też zaznaczyć, że wzrastająca aktywność obywatelska w obszarze kultury i sztuki (dająca się zauważyć szczególnie w wielkich miastach), obejmująca zarówno podmioty trzeciego sektora, jak i działania całkowicie indywidualne, wręcz prywatne, powinna zostać zauważona i uwzględniona przez instytucje samorządowe. Być może to właśnie instytucje kultury powinny móc statutowo wspierać działalność słabszych organizacyjnie osób fizycznych i prawnych, tworząc swojego rodzaju klastry obiegów kultury, finansowane ze środków publicznych. Wymagałoby to jednak nowego zdefiniowania ich sposobu pracy i kultury organizacyjnej oraz przekazania właściwych kompetencji i środków ze strony samorządu.

Cały raport można znaleźć tu >>

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2013/02/15/raport-o-stanie-samorzadnosci-terytorialnej-w-polsce-obszar-kultury/feed/ 0
Nowe założenia ustawy MAC o samorządach a obszar kultury http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2013/01/11/nowe-zalozenia-ustawy-mac-o-samorzadach-a-obszar-kultury/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2013/01/11/nowe-zalozenia-ustawy-mac-o-samorzadach-a-obszar-kultury/#comments Fri, 11 Jan 2013 15:37:30 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=4401 czytaj więcej]]> Ministerstwo Cyfryzacji i Administracji przestawiło na konferencji prasowej, dnia 9 stycznia 2013 roku dwa dokumenty dotyczące funkcjonowania jednostek samorządu terytorialnego. Jednym z nich był raport Ocena funkcjonowania samorządu lokalnego. W oparciu o ten raport MAC przedstawi w najbliższym czasie do konsultacji społecznych założenia do ustawy o poprawie warunków świadczenia usług przez jednostki samorządu terytorialnego. Celem nowej ustawy ma być deregulacja oraz uelastycznienie organizacyjnych form wykonywania zadań publicznych.

Jednym z obszarów wykonywania usług przez samorządy jest kultura. Również i w tym zakresie MAC proponuje zmiany. Z przedstawionych materiałów można wydedukować, że podstawową zmianą ma być zniesienie wymogu realizacji usług społecznych przez samorządy, w obszarze kultury, poprzez powołaną, oddzielną instytucję kultury (minimalny ustawowy standard to przynajmniej jedna biblioteka lub inna instytucja kultury, w ramach której funkcjonuje również biblioteka publiczna). Ustawa ma wprowadzić:

możliwość organizowania działalności kulturalnej dodatkowo w formie samorządowej jednostki budżetowej lub samorządowego zakładu budżetowego. [ponieważ] Samorządy mają ograniczoną sferę decyzji organizacyjnych (np. działalność kultur. tylko w formie samodzielnej osoby prawnej) (źródło: mac.gov.pl)

W dokumencie Ocena funkcjonowania samorządu lokalnego znajduje się taki fragment:

Prawo wymaga, aby każda gmina posiadała bibliotekę publiczną (por. art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o bibliotekach). Co więcej, zgodnie z literą prawa, biblioteka publiczna, z zasady niegenerująca przychodów, powinna posiadać osobowość prawną albo wchodzić w skład innej instytucji kultury. Warto zastanowić się, czy takie rozwiązania instytucjonalne są konieczne i nie można zapewnić wykonywania usług bibliotecznych w inny sposób. Nakaz prowadzenia działalności kulturalnej w formie instytucji kultury zawiera art. 9 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Z jednej strony oznacza to, że działalność kulturalna w gminie musi być wykonywana przez instytucję kultury i nie można prowadzić jej przy pomocy np. organizacji pozarządowych, urzędu gminy. Z drugiej strony z punktu widzenia specyfiki usług, nieracjonalne jest, by instytucje, które prowadzą działalność praktycznie nieodpłatnie, działały w ramach formy organizacyjnej posiadającej osobowość prawną. Osobowość prawna ma sens tam, gdzie trzeba wydzielić ryzyko, połączyć kapitały różnych właścicieli, czy celem jest samowystarczalność danej instytucji. Tak w przypadku bibliotek publicznych, jak domów i ośrodków kultury, klubów czy świetlic – w obowiązującym stanie prawnym – nie zachodzi żadna z tych przesłanek. (źródło: Ocena funkcjonowania samorządu lokalnego)

Dalej autorzy raportu piszą:

Systemowe zmiany w tym zakresie mogłyby uwolnić przestrzeń dla racjonalizacji kosztów instytucji publicznych, większej dostępności i integracji usług świadczonych mieszkańcom oraz pozwolić na zdyskontowanie szans, jakie stwarza informatyzacja.

Można zatem powiedzieć, że w zamierzeniu MAC samorządy lokalne powinny móc tworzyć , w oparciu o nową ustawę, bardziej racjonalne rozwiązania instytucjonalne w zakresie świadczenia usług kulturalnych (w raporcie podobne uwagi dotyczą polityki społecznej i oświatowej) np poprzez:

  • jedną instytucję kulturę dla kilku gmin;
  • realizowanie usług kulturalnych w ramach urzędu bądź innej jednostki budżetowej/ organizacyjnej (np. szkoły);
  • przekierowywanie pieniądzy na rzecz organizacji pozarządowych wykonujących zlecone usługi publiczne.

Plan zmian jest ciekawy: deregulacja instytucjonalna powiązana z większym uspołecznieniem funkcjonowania samorządów. Jednak wielu dyrektorów lokalnych instytucji kultury mogłoby stwierdzić, że jakościowo dobre usługi kulturalne są efektem (choćby minimalnej) niezależności instytucji kultury od samorządów. A warunek utrzymywania instytucji kultury przez lokalny samorząd jest gwarantem prowadzenia jakiejkolwiek działalności kulturalnej i animacji kultury niepolegającej wyłącznie na uatrakcyjnianiu rocznic czy realizacji festynów. Chyba nie do końca tak jest, ale można sobie wyobrazić linię oporu lokalnych instytucji kultury wobec proponowanych w nowej ustawie zmian.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2013/01/11/nowe-zalozenia-ustawy-mac-o-samorzadach-a-obszar-kultury/feed/ 7
Czy da się stworzyć katalog usług publicznych dla samorządów w obszarze kultury? http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2012/07/20/czy-da-sie-stworzyc-katalog-uslug-publicznych-samorzadow-w-obszarze-kultury/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2012/07/20/czy-da-sie-stworzyc-katalog-uslug-publicznych-samorzadow-w-obszarze-kultury/#comments Fri, 20 Jul 2012 15:37:32 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=4073 czytaj więcej]]> Samorządy są instytucjami użyteczności publicznej i w tym sensie są świadczeniodawcami usług publicznych. Usługi te mogą dotyczyć różnych dziedzin – jedną z nich jest kultura. Pytanie może być następujące: jaki kształt powinien mieć katalog usług publicznych w dziedzinie kultury?

Na początek należy wskazać, na czym polega podejście samorządów do usług publicznych (w wymiarze idealnym, w praktyce, jak wiadomo, bywa różnie):

1. Zapewnianie i realizacja usług publicznych to zadanie samorządów: usługi publiczne obejmują dobra publiczne, w odniesieniu do których niemożliwe jest wykluczenie kogokolwiek z korzystania z nich. Są to dobra, od których oczekujemy określonej jakości – niezależnie od liczby osób z nich korzystających (każdy nowy konsument nie narusza uprawnień pozostałych);

2. Usługi powinny spełniać określone standardy jakości oraz być powszechnie dostępne: doskonalenie zarządzania usługami publicznymi dokonuje się poprzez zwiększanie powszechnej dostępności oraz poprawę jakości usług świadczonych przez jednostki administracji publicznej;

3. Usługami się zarządza – projektując je, wdrażając, monitorując i ewaluując: powszechna dostępność oraz poprawa jakości jest efektem sprawnego zarządzania usługami przez jednostki administracji publicznej, które dbają o zapewnienie warunków do efektywnej ich realizacji, bazując na zdefiniowanych standardach ich realizacji oraz określonym rynku usługodawców;

Rozwój instytucjonalny w obszarze usług publicznych został określony jako przygotowanie i stosowanie standardów usług publicznych, planowanie świadczenia usług publicznych w oparciu o schematy organizacji dostarczania usług publicznych oraz stosowanie mechanizmów doskonalenia świadczenia usług publicznych.

[na podstawie materiałów z projektu Planowanie Rozwoju Instytucjonalnego w Samorządach Lokalnych]

Samorząd powinien zatem określić:

  • jakie usługi będzie „wykonywał” w obszarze kultury;
  • do kogo będą skierowane (usługi są nie tylko dla „ludności” ale też dla innych podmiotów kultury: organizacji pozarządowych, grup nieformalnych, firm prywatnych, itp.);
  • Jakich metod użyje, aby je skutecznie i efektywnie zapewnić (samemu, poprzez instytucje kultury, poprzez zlecanie usług innym „operatorom”).

Przykładowa usługa dostępu do teatru może zatem polegać na stworzeniu instytucji Teatr Miejski, lub na zleceniu usługi prowadzenia teatru Lokalnemu Towarzystwu Teatralnemu, ale też na zafundowaniu wszystkim mieszkańcom darmowych biletów do najbliższego Teatru Wielkomiejskiego. Jak też na wynegocjowaniu z lokalnym prywatnym teatrem obniżenia cen biletów w zamian za preferencyjną stawkę czynszu. Równie dobrze gmina można uznać, że zapewnienie dostępu do teatru nie jest zadaniem priorytetowym… bo ważniejszy jest lokalny zespół pieśni i tańca. Część mieszkańców woli teatr więc się smuci, inni cieszą się z sukcesów zespołu i możliwości posyłania tam własnych dzieci na zajęcia taneczne.

Reasumując samorząd nie jest w stanie zorganizować i sfinansować działań obejmujących wszystkie istniejące potrzeby kulturalne. Może za to przejrzyście i racjonalnie tworzyć lokalny system usług w obszarze kultury korzystając z konsultacji społecznych, partycypacji obywatelskiej, badań i diagnoz kultury. Aktorów uczestniczących w debacie na temat systemu usług publicznych w obszarze kultury może być bardzo wielu. Dziś w wielu miastach i gminach działają już różnego typu inicjatywy obywatelskie, fora kultury lokalnej, które wymuszają na samorządach „podzielenie się” władzą nad lokalnymi politykami kultury.

Niestety wciąż bardzo często „systemy” usług kulturalnych ograniczają się do dotowania bieżącej działalności biblioteki/ domu kultury oraz organizacji różnego typu imprez okolicznościowych. Na dalsze „poszukiwania” wielu samorządów organizacyjnie i kompetencyjnie nie stać.

Istotne jest zatem zaproponowanie jakiegoś początkowego schematu wskazującego jak powinien wyglądać system usług publicznych w obszarze kultury. Lokalnie może on być realizowany w różnych wariantach, ponieważ powinien być dopasowany do wyzwań, potrzeb, aktywności społeczności. Wypracowany w ramach Forum Kraków wstępny pomysł na grupy usług publicznych w obszarze kultury jest następujący:

1. Organizacja wiodącej sceny kulturalnej (impresariat wydarzeniowy)
Wydarzenia (imprezy) masowe i niszowe; przyciąganie nowości i inspiracji; stwarzanie szans rozwoju dla lokalnych talentów

2. Budowanie tożsamości lokalnej, ochrona dziedzictwa kulturowego, animacja pamięci lokalnej
Ochrona zabytków, krajobrazu kulturowego; budowanie współczesnych relacji do dziedzictwa kulturowego; stwarzanie szans dla rozwoju turystyki kulturowej, „oznaczanie” miejsc pamięci

3. Dostęp do informacji i wiedzy (biblioteka)
Nowoczesna biblioteka jako miejsce transferu wiedzy, rozwoju kompetencji digitalnych, stwarzanie przyjaznej przestrzeni do edukacji i aktywności społecznej

4. Inicjowanie i wspieranie aktywności społecznej i gospodarczej w dziedzinie kultury
Wolontariat, organizacje pozarządowe, nieformalne grupy aktywności, podmioty sektora kultury, ekonomia społeczna, partnerstwa kreatywne

5. Edukacja artystyczna, kulturalna i społeczna; Edukacja przez całe życie
Kluczowe kompetencje, ekspresja twórcza, kreatywność, wyrównywanie szans rozwoju osobistego, edukacja zawodowa, nabywanie nowych kompetencji, współdziałanie lokalne

6. Kształtowanie przyjaznej przestrzeni publicznej (w sensie zarówno fizycznej i obywatelskiej)
Otwarty dostęp do przestrzeni kultury, kształtowanie przestrzeni publicznej sprzyjających komunikacji społecznej i współbyciu – rozumianej jako miejsca fizyczne i jako dialog obywatelski/ partycypacja społeczna

Z pewnością jest to tylko punkt wyjścia, otwarty na różne interpretacje. Wskazuje on pewne obszary odpowiedzialności samorządów nie narzucając konkretnych form działań. Może on też służyć, jako „lista sprawdzająca”, które usługi nie są realizowane. Serdecznie zapraszamy do komentowania pomysłu. Wszelkie uwagi będą bardzo cenne.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2012/07/20/czy-da-sie-stworzyc-katalog-uslug-publicznych-samorzadow-w-obszarze-kultury/feed/ 0
Zadania instytucji kultury z perspektywy organizatora – samorządu http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2012/03/07/zadania-instytucji-kultury-z-perspektywy-organizatora-samorzadu-xi-forum-krakow/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2012/03/07/zadania-instytucji-kultury-z-perspektywy-organizatora-samorzadu-xi-forum-krakow/#comments Wed, 07 Mar 2012 10:48:43 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=3574 czytaj więcej]]> Relacja z XI spotkania Forum Kraków poświęconego zadaniom instytucji kultury (domów i ośrodków kultury) z perspektywy organizatora – samorządu

Samorządowe instytucje kultury są niezależnymi podmiotami publicznymi (w prowadzeniu własnej działalności i zaciąganiu zobowiązań finansowych) oraz jednocześnie samorządowymi jednostkami organizacyjnymi (nabywają i tracą podmiotowość na podstawie decyzji władz samorządu – uchwały rady lub sejmiku). Instytucje kultury są zatem z samorządem połączone silnymi więzami:

  • mianowanie dyrektora instytucji kultury leży w gestii władz samorządowych;
  • określenie i wprowadzanie zmian do statutu instytucji kultury leży w gestii władz samorządowych;
  • określanie wysokości dotacji podmiotowych i celowych (w tym inwestycyjnych) leży w gestii władz samorządowych.

Z perspektywy samorządu instytucje kultury, powołane przez nie do funkcjonowania, są platformami do realizacji lokalnych polityk kultury – wyznaczanych przez samorząd. W czym ma się zatem przejawiać ich niezależność? W wymiarze strategicznym – w myśl ustawy o prowadzeniu działalności kulturalnej – „jednostki samorządu terytorialnego organizują działalność kulturalną, tworząc samorządowe instytucje kultury, dla których prowadzenie takiej działalności jest podstawowym celem statutowym”. W wymiarze organizacyjnym – w myśl tej samej ustawy – „organizator zapewnia instytucji kultury środki niezbędne do rozpoczęcia i prowadzenia działalności kulturalnej oraz do utrzymania obiektu, w którym ta działalność jest prowadzona”. Mówiąc inaczej: samorząd jest odpowiedzialny za realizację programu usług publicznych w obszarze kultury (taki obowiązek nakłada ustawa o samorządzie) poprzez finansowanie działalności kulturalnej „niezależnych” instytucji kultury (taki obowiązek nakłada ustawa o prowadzeniu działalności kulturalnej). Rodzi się zatem pytanie, jak samorząd (organizator) może wyznaczać zadania instytucji kultury:

  • określając cele do osiągnięcia (dyrektor dobiera narzędzia do ich efektywnego i skutecznego osiągnięcia)?
  • opisując program zadań do realizacji (dyrektor jest koordynatorem tego planu i nie wpływa na jego kształt)?
  • wskazując pożądany kierunek działań i rozwoju instytucji (dyrektor jest menadżerem tego kierunku)?

Modelowych rozwiązań tego dylematu można wskazać kilka: od pełnej zależności i dyspozycyjności instytucji (która staje się „oddziałem” urzędu), poprzez model aktywny – kontraktowy (organizator ustala co i za ile „kupuje” oraz rozlicza z efektywności i skuteczności)oraz model aktywny -negocjacyjny (organizator i dyrektor są elastycznymi partnerami w realizacji działań) do modelu niezależnego (organizator przekazuje środki finansowe i kontroluje jedynie poprawność ich księgowania pozostawiając dowolność dyrektorowi). Model aktywny może być gorszy od modelu zależnościowego jeśli organizator wskazuje do realizacji działania miałkie i nierozwojowe. Model niezależny może być lepszy od aktywnego, jeśli za dyrektora ma się sprawnego i profesjonalnego menadżera znającego sektor kultury „lepiej od samorządu”. Choć wydaje się, że model aktywny będzie najlepszy dla rozwoju nowoczesnych polityk kultury oraz funkcjonowania demokracji lokalnej.

Zaproszeni goście, a byli nimi Zbigniew Wdowiak, zastępca prezydenta Kutna oraz Teresa Jankowska, burmistrz Brzeszcz, wskazali, że w rzeczywistości dominuje model niezależny z elementami modelu zależnościowego i aktywnego – sobie za cel stawiają zmianę tego stanu – nie tylko w wymiarze współpracy urząd gminy – instytucje kultury, ale również zaangażowania mieszkańców, działalności rady gminy i partnerstwa z organizacjami społecznymi. Uczestnicy Forum Kraków zapraszając do udziału w spotkaniu gości z Kutna i Brzeszcz, chcieli poznać, jakie zadania wskażą domom/ ośrodkom kultury przedstawiciele władz samorządowych starających się wprowadzać do gmin model aktywny – mogący wytworzyć przestrzeń do zmiany oraz zdynamizować aktywność obywatelską. Wtedy zadane zadania nie będą narzucaniem woli, ale wyrazem decyzji wynikających z lokalnej debaty. Bo należy stwierdzić, że samorządy świadomie budujące polityki rozwoju kultury są wciąż w mniejszości.

Prezydent Zbigniew Wdowiak w swojej prezentacji przedstawił analizę sektora kultury w mieście w kontekście wyzwań związanych ze zmianą modelu zarządzania kulturą przez samorząd. Wskazał trzy istotne problemy:

  • brak spójnej i jasno określonej polityki kulturalnej samorządu;
  • brak systemu oceny jakości funkcjonowania instytucji kultury;
  • brak systemu oceny rezultatów działalności instytucji kultury, opartego o wystandaryzowane wskaźniki

Analizując zadania domu/ ośrodka kultury z perspektywy organizatora zaproponował 3 obszary działań, ważne w kontekście rozwoju społeczno-gospodarczego miasta:

  • skuteczna, szeroka informacja o działaniach i wydarzeniach kulturalnych, promocja działalności, marketing kultury, w tym współtworzenie marki miasta – wzrost atrakcyjności miasta i jego promocja;
  • pełnienie funkcji centrum edukacji obywatelskiej (kształtowania społeczeństwa obywatelskiego) oraz ośrodka budowania i integrowania społeczności lokalnej, budowa kapitału społecznego społeczności, kreowanie lokalnej tożsamości kulturowej;
  • rozwój kapitału kulturowego lokalnej społeczności – a w efekcie zwiększenie konkurencyjności gospodarczej obszaru.

Cele te można osiągać przy pomocy różnorodnej działalności kulturalnej, ważne aby program instytucji kultury horyzontalnie był nastawiony na interwencję w tych obszarach. Podsumowując: miasto musi przystąpić do działań związanych ze stworzeniem systemu zarządzania politykami kultury i programem usług w obszarze kultury, a dom/ośrodek kultury, budując własny program działań, musi określić (i udowodnić) jego oddziaływanie w szerszym kontekście niż tylko upowszechnianie kultury. Wskazane zadania nie mają zatem charakteru detalicznych pouczeń, na czym ma polegać program merytoryczny instytucji, ale jakie cele mają przyświecać przy jego tworzeniu. Działania o charakterze partycypacji społecznej, prowadzenia badań potrzeb, inwestycje w infrastrukturę kultury sprawdzą się, jeśli samorząd i instytucje kultury określą własną rolę oraz cel, do którego zmierzają – bez decyzyjności oraz wygospodarowania przestrzeni do zmiany działania te będą pozorne. Prezydent nazwał to kompetencją „wsłuchania się, przetworzenia, nadania biegu sprawie”.

Burmistrz Teresa Jankowska, która dawnej pełniła funkcję dyrektora ośrodka kultury oraz jest mocno związana z Centrum Wspierania Aktywności Lokalnej, skupiła się na prezentacji zadań domu/ ośrodka kultury wynikających z idei CAL:

CAL jako model pracy instytucji kultury uruchamia rozwój zaczynający się od oddziaływania na sferę kultury (zmiana postaw, rozbudzanie twórczości i innowacji, otwarcie na zmianę) by poprzez edukację (rozwój wiedzy i umiejętności niezbędnych do działania) osiągnąć aktywność społeczną stanowiącą podstawę demokracji (zaangażowanie w rozwiązywanie problemów własnych i środowiska, aktywność w życiu publicznym) czyli społeczeństwo obywatelskie.

W tym wypadku dyrektor instytucji kultury ma narzuconą metodologię działań z powodu zainwestowania w pewien model funkcjonowania publicznego sektora kultury. Nie może go zatem skreślić i zacząć od nowa, ale jego zadaniem będzie twórcze wykorzystanie dotychczasowych doświadczeń.

W oparciu o te założenia burmistrz Brzeszcz wyprowadziła bardzo podobne wnioski do tych wskazanych przez prezydenta Kutna. Relację dyrektor instytucji kultury – samorząd lokalny usprawni:

  • wypracowanie lokalnej polityki kulturalnej;
  • zapisy w strategii rozwoju gminy (tj. określenie celów działań);
  • stworzenie platformy współpracy instytucji kultury, organizacji pozarządowych, grup nieformalnych;
  • badania lokalnego rynku usług kulturalnych.

Kluczowe są zatem metodologie prowadzenia samorządowych polityk publicznych. Jak połączyć doświadczenie samorządowe (znajomość prawa, umiejętności menadżerskie, zintegrowane zarządzanie miastem) z aktywnością, kreatywnością i innowacyjnością społeczności lokalnej, która ma pomysły, a czasem również chęć działania?

Goście zostali również poproszeni o wskazanie oczekiwań samorządu wobec Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Narodowego Centrum Kultury oraz regionalnych ośrodków kultury w zakresie tworzenia lokalnych polityk kultury. W tym przypadku również okazali się zgodni proponując następujące oczekiwania:

  • wypracowanie wizji rozwoju domów kultury i zaproponowanie „palety” modeli ich funkcjonowania;
  • wyznaczenie standardów zadań dla ośrodków kultury, stworzenie systemu oceny jakości funkcjonowania instytucji kultury;
  • promowanie korzyści, jakie przynosi inwestowanie w kulturę w szczególności w nowoczesne instytucje kultury nastawione na współpracę z lokalną społecznością;
  • popularyzacja innowacji w instytucjach kultury (zarządzanie, technologie, partycypacja społeczna, edukacja, kooperacja lokalna);
  • pomoc w szkoleniach lokalnych kadr kultury ale też szkolenia urzędników samorządowych;
  • regionalne ośrodki kultury jako ośrodki regionalnej polityki kulturalnej o charakterze eksperckim, badawczo-szkoleniowym.

W dyskusji po wystąpieniach zaproszonych gości, jako najważniejszą kwestię, wskazano dialog i partycypację społeczną. W opinii uczestników Forum Kraków problemem jest brak celowości prowadzenia dialogu – efekty dysputy (rekomendacje i propozycje) nie mogą „nadać biegu sprawie”. Stąd samorządy i instytucje kultury (ale i lokalna społeczność) nie są zainteresowane współpracą kreując niezależny model funkcjonowania sektora kultury – każdy z aktorów stara się działać niezależnie, choć z drugiej strony samorząd zwykle mocno ingeruje w działania kulturalne na poziomie organizacyjnym. Ilustracją tego problemu mogą być zmiany w zarządzaniu kulturą w Bydgoszczy. Tam dialog stał się ważny, bo miasto zdecydowało się na bezprecedensowy krok – zmianę systemu zarządzania, tak aby dialog stał się częścią procesu, a nie ozdobnikiem. Zadania wskazywane instytucjom kultury przez samorządy powinny podlegać dyskusji w gronie wszystkich interesariuszy. Spora grupa samorządów już wie, że instytucje kultury (zaopatrzone w odpowiedni potencjał organizacyjny) mogą być ich partnerami w tworzeniu polityk kultury i prowadzeniu debat publicznych. Dwa takie przykłady zostały pokazane na tym spotkaniu. Aby tę możliwość wykorzystać również same samorządy muszą zastanowić się według jakiego modelu mają współpracować i po co angażować lokalną społeczność w polityki kultury?

Kolejne spotkanie Forum Kraków będzie kontynuacją wątku współpracy instytucji kultury i samorządów lokalnych. Celem spotkania o charakterze warsztatów będzie wypracowanie rekomendacji dla:

  • tworzenia planu rozwoju instytucji;
  • zawierania kontraktu menadżerskiego samorządu z dyrektorem instytucji kultury;
  • zasad powoływania i prowadzenia rad powierniczych dla instytucji kultury.

W spotkaniu udział wzięli:

  • Agnieszka Czerniak, Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego
  • Alicja Hałoń, Fundacja TAKJAK/ Stowarzyszenie Centrum Wspierania Inicjatyw Lokalnych CAL
  • Aleksandra Szulc-Choma, dyrektor Dzielnicowego Domu Kultury Bronowice w Lublinie
  • Alina Witkowska, dyrektor Centrum Kultury i Inicjatyw Obywatelskich w Podkowie Leśnej
  • Aneta Pepaś, dyrektor Miejskiego Ośrodka Kultury w Dynowie
  • Anna Dobrowolska, Wojewódzki Ośrodek Animacji Kultury w Białymstoku
  • Anna Ciecierska, Narodowe Centrum Kultury w Warszawie
  • Anna Wiszeniewska, dyrektor Ośrodka Kultury im. C. K. Norwida w Krakowie
  • Barbara Turlejska, zastępca dyrektora Wydziału Kultury i Dziedzictwa Narodowego Urzędu Miasta Krakowa
  • Ewa Zbroja, koordynator Programu Dom Kultury Plus, Narodowe Centrum Kultury
  • Grzegorz Lewandowski, Chłodna 25
  • Grzegorz Rzepecki, dyrektor Warsztatów Kultury z Lublina
  • Jacek Gralczyk, Stowarzyszenie Centrum Wspierania Inicjatyw Lokalnych CAL
  • Janusz Paluch, dyrektor Śródmiejskiego Ośrodka Kultury w Krakowie
  • Joanna Szulborska, Wydział Kultury i Dziedzictwa Narodowego Urzędu Miasta Krakowa
  • Karol Ostalski, Stowarzyszenie Centrum Wspierania Inicjatyw Lokalnych CAL
  • Krystyna Michalska, Miejski Dom Kultury w Radomsku
  • Krzysztof Polewski, dyrektor Gminnego Ośrodka Kultury w Mykanowie
  • Zbigniew Wdowiak, zastępca Prezydenta Miasta Kutna
  • Piotr Knaś, Małopolski Instytut Kultury
  • Leszek Miłoszewski, dyrektor Regionalnego Ośrodka Kultury w Bielsku-Białej
  • Małgorzata Jezutek, dyrektor Ośrodka Kultury Kraków – Nowa Huta
  • Małgorzata Wójcik, dyrektor Ośrodka Kultury Brzeszcze
  • Marcin Śliwa, Mazowieckie Centrum Kultury i Sztuki
  • Marcin Jasiński, Biuro Kultury Urzędu Miasta Stołecznego Warszawy
  • Marek Sztark, prezes zarządu Towarzystwa Wspierania Rozwoju Pomorza Zachodniego SZCZECIN-EXPO
  • Mariusz Wróbel, dyrektor instytucji kultury Silesia Film
  • Mateusz Wawruch, Urząd Miasta Lublina
  • Marta Szymska, Białystok
  • Piotr Wyrobiec, dyrektor Wadowickiego Centrum Kultury
  • Teresa Jankowska, burmistrz Miasta Brzeszcze
  • Tomasz Ignalski, dyrektor Miejskiego Domu Kultury Chorzów Batory
  • Tomasz Bukowski, dyrektor Miejsko-Gminnego Ośrodka Kultury w Kaliszu Pomorskim
  • Wojciech Szuniewicz, dyrektor Krotoszyńskiego Ośrodka Kultury

Spotkanie moderowała Joanna Orlik, dyrektor Małopolskiego Instytutu Kultury.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2012/03/07/zadania-instytucji-kultury-z-perspektywy-organizatora-samorzadu-xi-forum-krakow/feed/ 0
Sieciowanie instytucji animacji kultury na przykładzie Forum Kraków http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2012/01/12/sieciowanie-instytucji-animacji-kultury-na-przykladzie-forum-krakow/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2012/01/12/sieciowanie-instytucji-animacji-kultury-na-przykladzie-forum-krakow/#comments Thu, 12 Jan 2012 15:35:13 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=3131 czytaj więcej]]> Zapraszamy do przeczytania tekstu pt. „Sieciowanie instytucji animacji kultury na przykładzie Forum Kraków” dostępnego na stronie Programu Dom Kultury Plus.

Forum Kraków nie jest zatem „branżowym” zrzeszeniem dyrektorów domów kultury ani tym bardziej związkiem zawodowym animatorów kultury. Chce być raczej maksymalnie otwartą platformą współpracy osób i instytucji (działających na poziomie ogólnopolskim, regionalnym i lokalnym), wspierającą rozwój animacji kultury jako istotnej przestrzeni działań aktywnych, obywatelskich społeczności lokalnych. Wyzwaniem, ale i założeniem współpracy w ramach Forum jest kooperacja jak najszerszego grona aktorów animacji kultury oraz partycypacyjne, proobywatelskie formy debaty, nie wyłączające z niej najistotniejszego podmiotu, jakim są społeczności lokalne. (źródło: Sieciowanie instytucji animacji kultury na przykładzie Forum Kraków)

Więcej o sektorze animacji kultury oraz rozwoju współpracy podmiotów kultury w ramach Forum Kraków w artykule.

Flickr is currently unavailable.
]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2012/01/12/sieciowanie-instytucji-animacji-kultury-na-przykladzie-forum-krakow/feed/ 2
Badania jakości usług w sferze kultury http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2011/08/31/badania-jakosci-uslug-w-sferze-kultury/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2011/08/31/badania-jakosci-uslug-w-sferze-kultury/#comments Wed, 31 Aug 2011 11:58:01 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=1685 czytaj więcej]]> Polecamy artykuł Noemi Gryczko pt. „Badania jakości usług w sferze kultury” opublikowany w książce „Badania jakości usług publicznych w samorządzie lokalnym” wydanej przez Związek Miast Polskich w ramach projektu „Budowanie potencjału instytucjonalnego samorządów dla lepszego dostarczania usług publicznych”.

W opracowaniu można znaleźć informacje o tym, jak:

  • sensownie i rzetelnie potraktować w lokalnych badaniach odbiorcę – użytkownika usługi,
  • zmierzyć się z problemem uczestnictwa w kulturze (dla wybranych czy dla wszystkich?),
  • stworzyć lokalny program badań usług w sferze kultury, obejmujący instytucje kultury i inne lokalne programy usług (w tym działania z zakresu autoewaluacji).

Rosnące oczekiwania mieszkańców, ich coraz bardziej złożone potrzeby wynikające z przemian społecznych, stopniowej zmiany stylu życia i stosunku do czasu wolnego sprawiają, że usługi społeczne świadczone przez samorząd lokalny muszą podlegać stałym ulepszeniom. Usługi biblioteki publicznej, muzeum, domu kultury muszą iść z duchem czasu – pomagać ludziom lepiej zrozumieć siebie i swoje otoczenie, dostarczać przyjemności estetycznej i inspirować. (źródło: Badania jakości usług publicznych w samorządzie lokalnym, str. 162)

Publikację można otrzymać kontaktując się z Biurem Związku Miast Polskich.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2011/08/31/badania-jakosci-uslug-w-sferze-kultury/feed/ 0