Badania w kulturze » projekt diagnostyczno-badawczy http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl Badania w kulturze Thu, 25 Jan 2018 13:07:09 +0000 pl-PL hourly 1 http://wordpress.org/?v=4.0.22 Relacja ze spotkania „Wpływ diagnoz i badań na lokalne polityki kulturalne w Małopolsce. Seminarium badaczy i praktyków” http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2017/12/27/relacja-ze-spotkania-wplyw-diagnoz-i-badan-na-lokalne-polityki-kulturalne-w-malopolsce-seminarium-badaczy-i-praktykow/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2017/12/27/relacja-ze-spotkania-wplyw-diagnoz-i-badan-na-lokalne-polityki-kulturalne-w-malopolsce-seminarium-badaczy-i-praktykow/#comments Wed, 27 Dec 2017 10:04:23 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=6239 czytaj więcej]]> 26 października 2017 roku w Małopolskim Instytucie Kultury w Krakowie odbyło spotkanie na temat wpływu diagnoz i badań na lokalne polityki kulturalne w Małopolsce. Zostało ono zorganizowane we współpracy z prof. Barbarą Fatygą z Fundacji Obserwatorium Żywej Kultury – Sieć Badawcza. Spotkanie miało charakter dyskusji praktyków (osób zajmujących się zarządzaniem i animacją kultury) oraz badaczy (osób zajmujących się analizami i diagnozami kultury). Dzięki temu doszło do bardzo ciekawej wymiany opinii pomiędzy diagnostykami i animatorami.

22829659_10155887826482783_8031861384746425759_o

Podstawą do dyskusji był raport Wpływ diagnoz i badań na realizację polityk kulturalnych w 48 gminach województw mazowieckiego, małopolskiego i warmińsko-mazurskiego (OŻK) oraz raport Diagnozy w kulturze. Badania i analizy w projektowaniu i wdrażaniu samorządowych polityk kulturalnych (MISTiA).

Obie grupy zgodziły się, że w obszarze kultury (przede wszystkim dotyczy to działalności publicznych instytucji kultury oraz samorządowych polityk kulturalnych ) diagnozy nie mają mocy sprawczej lub mają bardzo małą moc sprawczą. Rozmawialiśmy o czterech najczęstszych przyczynach tego stanu z punktu widzenia „menadżera kultury”:

  • Diagnoza jest ciekawa, ale nie jest to moja wizja rozwoju kultury (negacja z powodu nieadekwatnych założeń wyjściowych);
  • Diagnoza jest słuszna i popiera nasze działania (nic nowego, diagnoza jest potwierdzeniem naszych słusznych działań);
  • Diagnoza jest ciekawym głosem, ale proponowane zmiany są zbyt daleko idące, za trudne i za dużo spraw wymagałoby zmiany (diagnoza jest fantasmagorią ludzi nie znających realiów);
  • Diagnoza ta nie będzie wykorzystywana i upubliczniana, ponieważ może się obrócić przeciwko mnie (diagnoza zawiera potencjalnie niebezpieczne treści).

Są to bardzo często spotykane strategie „odbioru” diagnoz – w każdym przypadku nie stanie się ona inspiracją do zmiany ani zapalnikiem do dyskusji o kulturze.

Kolejnym wyzwaniem w realizacji diagnoz w obszarze kultury jest znalezienie równowagi pomiędzy krytycznym spojrzeniem „z zewnątrz” przez zawodowych badaczy i analityków a moderacją „wewnętrznej” dyskusji w gronie interesariuszy, którzy pozostają ze sobą w różnego typu relacjach i zależnościach. Mówiąc inaczej jeśli diagnoza jest zdaniem sprawy z pewnego stanu rzeczy (w oparciu o przyjęte kryteria) tu musi być ona bardzo niezależna od interesów jej interesariuszy, a jednocześnie ma być dla nich inspiracją do zmiany (zatem nie może być przez nich odrzucona jako „obce ciało”). Jest to wyzwanie zarówno dla diagnostyków jak i odbiorców diagnozy – takie przedsięwzięcie wymaga wzajemnego zaufania i zgody na otwartą rozmowę o diagnozowanym obszarze.
Dlatego przystępując do diagnozy warto pamiętać o kilku kwestiach wspomagających dobrą realizację takiego działania:

  • Osoby realizujące diagnozy powinny się charakteryzować interdyscyplinarnym podejściem do rzeczywistości społeczno-kulturowej, szerokim zasobem narzędzi diagnostycznych, dużymi umiejętnościami komunikacyjnymi związanymi z prowadzeniem spotkań oraz umiejętnościami analitycznego i syntetycznego myślenia;
  • Właściwa diagnoza jest tylko częścią szerszego projektu diagnostycznego, działania badawcze i diagnostyczne muszą być obudowane działaniami komunikacyjnymi, partycypacyjnymi oraz ich wykorzystaniem w kontekście realizowanych działań i przedsięwzięć (diagnoza jako wsparcie procesów projektowania i wdrażania działań);
  • Dobrym modelem diagnozy jest model lokalny, partnerski, w ramach którego działania diagnostyczne są uzgadnianie z ustalonymi wcześniej grupami interesariuszy diagnozy, dzięki czemu są oni zaangażowaniu w proces konstrukcji projektu diagnostycznego (a nie w samą diagnozę!);
  • Wyniki diagnozy powinny być prezentowane pod postacią „zapalników dyskusji”. Wartością diagnozy powinny być rozmowy i dyskusje zainspirowane wynikami diagnozy. Rekomendacje mogą być kolejnym krokiem – dzięki metodzie warsztatowej staną się one wynikiem wspólnej pracy.

Zachęcamy do przeczytania obu raportów, zawierają one znacznie więcej pomysłów jak zlecić, zrealizować trafną i rzetelną diagnozę, która ma szansę na odegranie swojej roli.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2017/12/27/relacja-ze-spotkania-wplyw-diagnoz-i-badan-na-lokalne-polityki-kulturalne-w-malopolsce-seminarium-badaczy-i-praktykow/feed/ 0
Wpływ diagnoz i badań na lokalne polityki kulturalne w Małopolsce. Seminarium badaczy i praktyków http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2017/10/12/wplyw-diagnoz-i-badan-na-lokalne-polityki-kulturalne-w-malopolsce-seminarium-badaczy-i-praktykow/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2017/10/12/wplyw-diagnoz-i-badan-na-lokalne-polityki-kulturalne-w-malopolsce-seminarium-badaczy-i-praktykow/#comments Thu, 12 Oct 2017 21:25:55 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=6203 czytaj więcej]]> Fundacja Obserwatorium Żywej Kultury – Sieć Badawcza oraz Małopolski Instytut Kultury w Krakowie zapraszają na spotkanie na temat wpływu diagnoz i badań na lokalne polityki kulturalne w Małopolsce.

Spotkanie będzie miało charakter dyskusji praktyków (osób zajmujących się zarządzaniem i animacją kultury) oraz badaczy (osób zajmujących się analizami i diagnozami kultury). Podstawą do dyskusji będzie raport opracowany przez Obserwatorium Żywej Kultury – Sieć Badawczą pt. Wpływ diagnoz i badań na realizację polityk kulturalnych w 48 gminach województw mazowieckiego, małopolskiego i warmińsko-mazurskiego. Warto zapoznać się również z raportem badawczym opracowanym przez MISTiA pt. Diag­nozy w kul­turze. Bada­nia i anal­izy w pro­jek­towa­niu i wdraża­niu samorzą­dowych poli­tyk kul­tur­al­nych.

Kiedy: 26 października 2017 roku
Gdzie: Małopolski Instytut Kultury w Krakowie; ul. 28 lipca 1943 17c; 30-233 Kraków
Godzina rozpoczęcia: 11.00

Program:
11.00 – 13.00 Prezentacja raportu badawczego i pierwsza część dyskusji
13.00 – 13.30 Przerwa kawowa i kanapki
13.30 – 15.30 Druga część dyskusji i podsumowanie spotkania

W spotkaniu wezmą udział autorzy raportu i współrealizatorzy badań w Małopolsce: prof. Barbara Fatyga, dr Mariusz Piotrowski, mgr Kaja Rożdżyńska-Stańczak, dr Bogna Kietlińska, dr Joanna Dziadowiec, mgr Michał Kurcwald.

Bardzo prosimy o potwierdzenie chęci przybycia na adres mailowy knas@mik.krakow.pl do 24 października 2017 roku.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2017/10/12/wplyw-diagnoz-i-badan-na-lokalne-polityki-kulturalne-w-malopolsce-seminarium-badaczy-i-praktykow/feed/ 0
Raport Usługi publiczne w Małopolsce – dostępność i koncentracja http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2013/02/15/raport-uslugi-publiczne-w-malopolsce-dostepnosc-i-koncentracja/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2013/02/15/raport-uslugi-publiczne-w-malopolsce-dostepnosc-i-koncentracja/#comments Fri, 15 Feb 2013 15:44:57 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=4586 czytaj więcej]]> Na zamówienie Małopolskiego Obserwatorium Polityki Rozwoju powstało opracowanie Usługi publiczne w Małopolsce – dostępność i koncentracja. Zadanie to zlecono firmie Instytut Nauk Społeczno-Ekonomicznych w Łodzi. Obok m. in. edukacji, ochrony środowiska jedną z poddanych analizie usług była kultura.

Analiza dostępności usług publicznych w województwie małopolskim wraz z identyfikacją i delimitacją obszarów strategicznej interwencji” stanowi opracowanie, które określa aktualny stan koncentracji i dostępności infrastruktury usług publicznych w obszarze kultury, edukacji, ochrony zdrowia, ochrony środowiska, opieki społecznej oraz sportu i rekreacji – zarówno na poziomie lokalnym, jak i ponadlokalnym województwa małopolskiego. Celem badania było zdiagnozowanie sytuacji wyjściowej, oszacowanie zapotrzebowania na dalsze inwestycje, zidentyfikowanie i przestrzenne zdelimitowanie obszarów strategicznej interwencji polityki rozwoju województwa we wskazanym zakresie, a także analiza kosztów realizacji podstawowych usług publicznych. (źródło: MORR)

Celem głównym badania było określenie aktualnego stanu koncentracji i dostępności infrastruktury oraz usług publicznych na terenie województwa małopolskiego, zarówno na poziomie lokalnym, jak i ponadlokalnym, z uwzględnieniem podziału na subregiony. Uwzględnienie w analizie poziomu koncentracji infrastruktury i dostępności usług publicznych pozwoliło z jednej strony przedstawić skalę nasycenia obszaru województwa małopolskiego poszczególnymi kategoriami infrastruktury, a z drugiej – określić poziom dostępności usług dzięki niej generowanych dla mieszkańców w różnych częściach województwa. (źródło: Raport Usługi publiczne w Małopolsce – dostępność i koncentracja, str.19)

W pierwszej części raportu zostały zawarte wyniki analizy poziomu koncentracji infrastruktury i dostępności usług publicznych w województwie małopolskim. Drugi rozdział raportu zawiera wyniki badań dotyczących projekcji zmian na poziomie koncentracji infrastruktury wskutek interwencji przewidzianych do realizacji w perspektywie do 2015 roku. Kolejny rozdział zawiera ocenę dalszego zapotrzebowania na interwencję służącą zwiększeniu dostępności usług publicznych. Ostatni rozdział zawiera identyfikację i przestrzenną delimitację obszarów strategicznej interwencji polityki regionalnej. Ocenę trafności analiz zaprezentowanych w raporcie można poznać z prezentacji dr hab. Jacka Leśkowa, przedstawionej na radzie Małopolskich Obserwatoriów Rozwoju, 5 lutego, 2013 roku.

Dostępność i koncentracja usług publicznych w obszarze kultury w Małopolsce.

Autorzy raportu analizy dostępności i koncentracji usług kulturalnych oparli o dostępne wskaźniki GUS-u:

Przy obliczaniu wskaźników dostępności usług publicznych i koncentracji infrastruktury publicznej w obszarze kultury (przy podziale na powiaty) wykorzystano następujące wartości: liczba kin, obiektów działalności wystawienniczej, muzeów wraz z oddziałami, teatrów oraz instytucji muzycznych. Natomiast dla gmin były to: liczba czytelników bibliotek publicznych w ciągu roku, liczba domów kultury, klubów, świetlic, placówek bibliotecznych, uczestników imprez w domach i ośrodkach kultury, klubach i świetlicach. (źródło: Raport Usługi publiczne w Małopolsce – dostępność i koncentracja, str.27)

W efekcie powstały mapy i tabele umożliwiające porównanie dostępności i koncentracji usług kulturalnych w regionie. Obrazują one liczbę obiektów infrastruktury kultury w nałożeniu na kwestię czytelnictwa w bibliotekach publicznych oraz imprez organizowanych przez publiczne instytucje kultury.

Dodatkowo badacze przeprowadzili wywiady indywidualne i grupowe z wybranymi przedstawicielami samorządów oraz rozesłali ankiety kwestionariuszowe do wszystkich urzędów samorządowych gminnych i powiatowych:

W obszarze kultury wszystkie jednostki miejskie oceniły pozytywnie poziom oraz jakość i dostępność usług publicznych. W badanych ośrodkach występuje bogata oferta kulturalna i liczba placówek zapewniających mieszkańcom kompleksowy dostęp do usług kulturalnych. Analiza badań IDI wykazała, że uwaga badanych została zwrócona przede wszystkim na instytucje takie jak: ośrodki i domy kultury, muzea, galerie oraz biblioteki publiczne. To one wyróżniają się w zakresie zapewniania usług publicznych w obszarze kultury. Respondenci z Chrzanowa, Olkusza, Oświęcimia i Tarnowa w szczególny sposób zaakcentowali wyjątkowość miejskich bibliotek, które w ostatnim czasie zostały zmodernizowane i przystosowane do wykorzystywania najnowszych technologii, […] Nakłady na działalność kulturalną w badanych ośrodkach są dostatecznie wysokie i dzięki temu możliwe jest rozbudowywanie i remontowanie dostępnej infrastruktury. Oferta kulturalna przygotowywana przez miasta uczestniczące w badaniu jest różnorodna, przystosowana do zainteresowań szerokiej grupy mieszkańców. Imprezy organizowane przez miasta mają zasięg zarówno lokalny, krajowy, jak i międzynarodowy, Największe miasta regionów pełnią w powiatach i subregionach funkcję kulturotwórczą, a ich rola w tworzeniu i podtrzymywaniu tradycji kulturowych jest niezastąpiona. Jednak przede wszystkim są one liderami w organizowaniu i prowadzeniu imprez kulturalnych, a także wpływają na urozmaicanie przedsięwzięć kulturalnych, zgodnie z potrzebami mieszkańców miast oraz okolic. Potencjał i dofinansowanie, jakie posiadają duże ośrodki miejskie, sprawia, że usługi publiczne w zakresie kultury w województwie małopolskim są utrzymywane na wysokim poziomie – nie tylko w kwestiach organizacyjnych, ale także merytorycznych. (źródło: Raport Usługi publiczne w Małopolsce – dostępność i koncentracja, str.32)

W efekcie powstały zestawienia stanowisk urzędników samorządowych wobec kwestii dostarczania usług kulturalnych. Należy zatem pamiętać, że ocenę usług kulturalnych w tym raporcie wystawiają ich „dostawcy” a nie odbiorcy.

Kolejnym krokiem było opracowanie map wskazujących obszary strategicznej interwencji, w związku z najsłabszą koncentracją i dostępem do usług. Poniżej przykład mapy w zakresie usług kulturalnych.
Obszary strategicznej interwencji_kultura
(źródło mapy: Raport Usługi publiczne w Małopolsce – dostępność i koncentracja, str.259)

Syntetycznie, najgorzej zostały ocenione następujące gminy: Drwinia, Słomniki, Kozłów, Racławice, Lubień, Tokarnia, Radziemice, Kłaj, Biecz, Bobowa, Łużna, Sękowa, Uście Gorlickie, Dobra, Laskowa, gmina Limanowa, Łukowica, Słopnice, gmina Grybów, Łanowa, Łącko, Łososina Dolna, Piwniczna-Zdrój, Rytro, Czarny Dunajec, Lipnica Wielka, Łapsze Niżne, Nowy Targ, Ochotnica Dolna, Raba Wyżna, Kościelisko, Trzyciąż, Budzów, Bystra-Sidzina, Zawoja, Iwkowa, Gręboszów, Ciężkowice, Gromnik, Rzepiennik Strzyżewski oraz Wojnicz.

W ostatnim rozdziale znajdują się rekomendacje wynikające z raportu. Dla przykładu podajemy te dotyczące subregionu tarnowskiego:

Ocena usług publicznych w zakresie kultury jest dobra, żaden z przedstawicieli gmin nie ocenił jej jako złej. Zaleca się w dalszym ciągu utrzymanie wysokiego poziomu usług publicznych z zakresu kultury. Przede wszystkim ważne jest, aby funkcjonujące na terenie subregionu placówki kulturalne nadal pełniły swoje funkcje na odpowiednim poziomie. Zaleca się także odpowiedzialne zarządzanie placówkami kulturalnymi, aby nie dopuścić do pogorszenia się poziomu usług w tym zakresie. Wykonawcami rekomendacji powinni być przede wszystkim pracownicy i dyrektorzy placówek kulturalnych, ale także władze gmin. (źródło: Raport Usługi publiczne w Małopolsce – dostępność i koncentracja, str.309)

Na podstawie analiz przedstawionych w tym raporcie można wskazać, że istnieje potrzeba metodologicznego opracowania zasad oceny dostępności publicznych usług kulturalnych oferowanych przez samorządy. Obraz przedstawiony w tym raporcie nie uwzględnia:

  • problematyki scharakteryzowania usług publicznych w dziedzinie kultury (typologia usług poddawanych ocenie: lokalnych, artystycznych, animacyjnych, bibliotecznych, itp.);
  • problematyki relacji pomiędzy rozbudowywaniem infrastruktury a zwieszaniem dostępu do usług kulturalnych (jest jeszcze coś takiego, jak rozwój kompetencji kadr kultury);
  • mobilności usługobiorców (korzystanie z usług poza własnym miejscem zamieszkania);
  • możliwości finansowych usługobiorców (kwestie odpłatności za publicznie oferowane usługi).

Dopóki nie scharakteryzujemy katalogu podstawowych usług publicznych w dziedzinie kultury (co powinno oferować państwo i samorządy), dopóki nie określimy minimalnych standardów (zakresów) tychże usług związanych z rozwojem infrastruktury, kompetencjami kadr kultury, finansowaniem publicznym, dopóki nie dopracujemy się nowoczesnego systemu statystyk publicznych w dziedzinie kultury, tego typu analizy „wielkoobszarowe”, z lotu ptaka będą obarczone dużą nietrafnością.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2013/02/15/raport-uslugi-publiczne-w-malopolsce-dostepnosc-i-koncentracja/feed/ 0
Aspiracje i potrzeby kulturowe młodzieży gimnazjalnej z gminy Babice. Jak im sprostać? http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2010/03/30/aspiracje-i-potrzeby-kulturowe-mlodziezy-gimnazjalnej-z-gminy-babice-jak-im-sprostac/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2010/03/30/aspiracje-i-potrzeby-kulturowe-mlodziezy-gimnazjalnej-z-gminy-babice-jak-im-sprostac/#comments Tue, 30 Mar 2010 14:14:44 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=15 czytaj więcej]]> Raport „Aspiracje i potrzeby kulturowe młodzieży gimnazjalnej z gminy Babice. Jak im sprostać?” powstał z inicjatywy wójta gminy Babice, we współpracy z gimnazjami i innymi instytucjami, które pracują z młodzieżą: stowarzyszeniami, Gminnym Centrum Kultury i Sportu i klubami sportowymi. Jednym z celów polityki samorządu babickiego jest stworzenie nastoletnim obywatelom możliwości wielokierunkowego rozwoju: nie tylko poprzez system szkolny, ale i wszelkie zajęcia pozaszkolne i pozalekcyjne. Gimnazjaliści są ważną grupa jeżeli chodzi o przyszłość gminy: od ich kompetencji i relacji do rodzinnych stron będzie zależał rozwój społeczny gminy za kilka lat. Licealiści, uczniowie techników i szkół zawodowych oraz studenci uczą się już poza gminą i często myślą o przeprowadzce do większych miast. Gimnazjaliści są więc swoistą inwestycją władz samorządowych w przyszłość gminy.

Załączniki raportu

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2010/03/30/aspiracje-i-potrzeby-kulturowe-mlodziezy-gimnazjalnej-z-gminy-babice-jak-im-sprostac/feed/ 0