Badania w kulturze » planowanie partycypacyjne http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl Badania w kulturze Thu, 25 Jan 2018 13:07:09 +0000 pl-PL hourly 1 http://wordpress.org/?v=4.0.22 Obywatele i partycypacja. Społeczność i publiczność. Relacja z XV Forum Kraków http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2013/03/09/obywatele-i-partycypacja-spolecznosc-i-publicznosc-relacja-z-xiv-forum-krakow/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2013/03/09/obywatele-i-partycypacja-spolecznosc-i-publicznosc-relacja-z-xiv-forum-krakow/#comments Sat, 09 Mar 2013 20:56:22 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=4641 czytaj więcej]]> Zapraszamy do przeczytania relacji z XV spotkania Forum Kraków, którego gośćmi specjalnymi byli Karol Zamojski z Bydgoszczy, który opowiedział o zmianach w zarządzaniu kulturą w tym mieście oraz Marek Sztark, który zaznajomił uczestników spotkania z metodą animacyjną „Nowa Kultura”. Ponadto drugiego dnia spotkania członkowie Forum Kraków na walnym zebraniu zrzeszenia dokonali wyboru nowego zarządu.

Bydgoszcz – czy ruch obywatelski może zarządzać kulturą w mieście?
W Bydgoszczy, w 2010 roku powstało Forum Kultury Bydgoskiej – ruch społeczny zrzeszający twórców, animatorów i menedżerów kultury. Forum to zorganizowało szereg debat o lokalnych problemach sektora kultury, wynikiem których był Bydgoski Kongres Kultury. Forum Kultury obrało sobie za cel stworzenie metodą partycypacji społecznej strategii kulturalnej miasta tzw. Masterplanu. Koordynacją prac nad tym strategicznym dokumentem zajęła się społeczna Obywatelska Rada ds. Kultury, która w oparciu o Bydgoski Pakt dla Kultury stała się platformą współpracy władz miasta ze stroną obywatelską. Współpraca uzyskała charakter partnerstwa w zakresie zarządzania kulturą w mieście dzięki powołaniu miejskiego Biura ds. Kultury, które zastąpiło zlikwidowany Wydział Kultury.

Dziś (początek 2013 roku) masterplan jest prawie gotowy (musi zostać przyjęty przez radę miasta), ale jednocześnie wyczerpała się energia społeczna wokół Obywatelskiej Rady Kultury. Obywatelska „nadaktywność” wytraciła zdolność do politycznej reprezentacji mieszkańców przekształcając się poniekąd w pole walki pomiędzy (niektórymi) organizacjami społecznymi a (niektórymi) publicznymi instytucjami kultury przy wyczekującej postawie samorządu i władz miasta. Taki przebieg eksperymentalnego procesu w Bydgoszczy, może wskazywać na kluczowe kwestie „normalizacji” zmiany oraz implementacji partycypacji społecznej nie jako przejawu „gorącego” buntu ale jako „letniej” procedury demokratycznej. Według Karola Zamojskiego istotne jest, aby pamiętać, że głos organizacji pozarządowych nie jest tożsamy z głosem obywateli. Tego zabrakło w Obywatelskiej Radzie Kultury w Bydgoszczy. Nie należy mylić także partycypacji społecznej z partycypacją środowisk, gdyż debata w środowisku jest raczej ersatzem debaty publicznej. Funkcjonowanie rady w Bydgoszczy jest eksperymentem na żywym organizmie. Zainicjowana debata (a także zmiana w zarządzaniu kulturą) jest tym trudniejsza, gdyż brakuje klarownych mechanizmów współpracy poszczególnych stron debaty, brakuje narzędzi do działań, które wymagają jednocześnie eksperckości jak i decyzyjności politycznej. Motywacja do zmian nie jest także równo rozłożona. Warto jednak wskazać, że dużym sukcesem Obywatelskiej Rady jest ustalony sposób, w jaki spotyka się ona z przedstawicielami władz. Rada nie zagościła w urzędach i gabinetach, a prowadzi dyskusje i debaty w ramach otwartych spotkań. Bydgoski Pakt dla Kultury jest w momencie przesilenia: poszukiwania nowej energii obywatelskiej, konfliktu z instytucjami kultury nie zainteresowanych debatą, osadzenia się nowych procedur i mechanizmów partycypacji społecznej.

Nowa Kultura – animacja przez wydarzenie artystyczne
Metoda, przedstawiona przez Marka Sztarka z Zachodniopomorskiego Forum Kultury zakłada pracę animatora z małą społecznością w jej lokalnej przestrzeni znaczącej.

Człowiek podlega środowisku, w którym mieszka, ład przestrzenny ma dobroczynny wpływ na jego rozwój, kulturę i los. Zaburzenie tego ładu – zaburza ład społeczny. Każde miejsce ma jednak swoja nowa szanse. A jej siła są jego mieszkańcy. Animatorzy pracujący metoda „Nowej Kultury” obserwując otoczenie, diagnozując je, wskazują i wybierają miejsce, które wymaga interwencji. Zapomniany, zaniedbany zabytek, zamknięty przed ludźmi obiekt o funkcji publicznej, miejsce „tabu”, lub po prostu miejsce ciekawe, potrzebujące wsparcia i rozgłosu. (źródło cytatów: publikacja Zachodniopomorskie Forum Kultury ? siec animatorów w działaniu)

Miejsce to powinno funkcjonować w świadomości społeczności jako publiczne, powinno być miejscem ważnym (potencjalnie) dla lokalnej tożsamości. W tej przestrzeni rolą animatora jest zainicjowanie procesu (zwrócenie uwagi na obiekt) zwieńczonego wydarzeniem artystycznym.

Misja „Nowej Kultury” jest zwrócenie uwagi na miejsce. W nietypowej przestrzeni odbywa sie prezentacja dzieła: koncert, spektakl, wystawa. Odbywa sie spotkanie z wybitnym artysta, wirtuozem swojej sztuki. Wirtuozowski popis harfistki, koncert kwartetu smyczkowego lub orkiestry kameralnej, recital fortepianowy, wystawa wybitnego fotografika przyciąga aspirująca publiczność z okolicznych miast. Zwraca uwagę na wybrane miejsce, jego historie i problemy. Przykuwa uwagę mediów i decydentów. Wydarzenie „Nowej Kultury” wprowadza miejsce do obiegu myśli i działania, do obiegu kultury. Animator pracuje w miejscu wydarzenia tak długo, aż doprowadzi do skutecznego finału. Włącza przy tym lokalną społeczność do działania w procesie przygotowań. Zasada oparta na standardzie zachowań: Goście jada, trzeba posprzątać!, motywuje nawet najbardziej zatwardziałych malkontentów. Mieszkańcy z pozycji biernych obserwatorów stają się gospodarzami miejsca. Muzyka poważna ma szczególny wpływ na zachowania, wymaga szacunku, bezwarunkowej akceptacji, traktowania wydarzenia jak święta, a nawet rytuału. Przygotowania do koncertu muzyki poważnej zobowiązują . (źródło cytatów: publikacja Zachodniopomorskie Forum Kultury ? siec animatorów w działaniu)

Działania animacyjne mogą być procesem trwającym od kilku tygodni do kilku miesięcy. Samo wydarzenie artystyczne musi nosić znamiona unikatowości, angażować artystę/ grupę artystów, których charakteryzuje niezwykły kunszt. Wstęp na wydarzenie powinien być płatny, aczkolwiek cena powinna być niższa niż ta obowiązująca w dużych miastach za podobnej klasy wydarzenie. Publiczność, a więc społeczność kilku sąsiadujących gmin, powinna być z kolei zaangażowana, powinna wspólnie działać, być publicznością aspirującą. Publiczność jest też gronem interesariuszy całego działania. Obecność podczas wydarzenia powinna być wkładem do wspólnej sprawy. Animator dba o to, by publiczność podczas wydarzenia nie była zhierarchizowana i aby nie były obecne role społeczne, do których wszyscy nawykli. Natomiast dba o to, by gratyfikować tych, którzy mieli swój wkład w organizację wydarzenia. Animatorowi, jak i zaangażowanej społeczności przez cały proces towarzyszy uczucie niepewności i napięcia, że coś może się nie powieść, ale jest to element gry, który wzmaga zaangażowanie i chęć do działania (przeciwdziałania przeszkodom).

Walne Zebranie Członków Forum Kraków
Na zakończenie spotkania odbyło się Walne Zebranie Członków Forum Kraków na którym przyjęto sprawozdanie ustępującego Zarządu Forum Kraków oraz dokonano wyboru nowego zarządu FK w składzie: Joanna Orlik, Jacek Gralczyk, Anna Michalak-Pawłowska, Piotr Wyrobiec, Marek Sztark, Marcin Jasiński, Tomasz Ignalski. Nowy zarząd przez kolejne dwa lata będzie kierował działalnością Forum.

Flickr is currently unavailable.

W spotkaniu uczestniczyli:

  • Karol Zamojski, Regionalne Obserwatorium Kultury w Bydgoszczy
  • Marcin Jasiński, naczelnik Wydziału Współpracy z Organizacjami Pozarządowymi Biura Kultury Miasta Stołecznego Warszawy
  • Krzysztof Polewski, dyrektor Gminnego Ośrodka Kultury Mykanów
  • Tomasz Ignalski, dyrektor Miejskiego Domu Kultury Batory w Chorzowie
  • Zofia Bisiak, prezes Stowarzyszenia Akademia Łucznica
  • Krystyna Michalska, Miejski Dom Kultury w Radomsku
  • Elżbieta Kwiatkowska, Miejski Dom Kultury w Radomsku
  • Anna Michalak-Pawłowska, dyrektor Domu Kultury „Dorożkarnia” w Warszawie
  • Jacek Gralczyk, Stowarzyszenie Centrum Wspierania Aktywności Lokalnej CAL
  • Anna Kucharczyk, dyrektor Gminnego Ośrodka Kultury w Lanckoronie
  • Ewa Zbroja, Narodowe Centrum Kultury
  • Małgorzata Jezutek, dyrektor Ośrodka Kultury Kraków-Nowa Huta
  • Janusz Paluch, dyrektor Śródmiejskiego Ośrodka Kultury w Krakowie
  • Ewa Stępień, stażystka Forum Kultury
  • Piotr Wyrobiec, dyrektor Wadowickiego Centrum Kultury
  • Magdalena Poprawska, Imaginga Studio
  • Karolina Pluta, Towarzystwo Inicjatyw Twórczych Ę
  • Alina Witkowska, dyrektor Centrum Kultury i Inicjatyw Obywatelskich w Podkowie Leśnej
  • Justyna Nowakowska, Mazowieckie Centrum Kultury i Sztuki
  • Magdalena Różycka, Mazowieckie Centrum Kultury i Sztuki
  • Marek Sztark, prezes zarządu Towarzystwa Wspierania Rozwoju Pomorza Zachodniego SZCZECIN-EXPO
  • Barbara Turlejska, Urząd Miasta Krakowa
  • Joanna Szulborska-Łukasiewicz, Urząd Miasta Krakowa
  • Aleksandra Stańczuk, Narodowe Centrum Kultury

Spotkanie moderowała Joanna Orlik, dyrektor Małopolskiego Instytutu Kultury.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2013/03/09/obywatele-i-partycypacja-spolecznosc-i-publicznosc-relacja-z-xiv-forum-krakow/feed/ 1
WARSZTATY LABORATORIUM BASZTA – PRZEŁAMUJEMY SCHEMATY MYŚLENIA, czyli wspólne projektowanie w Andrychowie http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2012/03/02/warsztaty-laboratorium-baszta-przelamujemy-schematy-myslenia-czyli-wspolne-projektowanie-w-andrychowie/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2012/03/02/warsztaty-laboratorium-baszta-przelamujemy-schematy-myslenia-czyli-wspolne-projektowanie-w-andrychowie/#comments Fri, 02 Mar 2012 10:47:41 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=3563 czytaj więcej]]> Zapraszamy do przeczytania tekstu przygotowanego przez zespół Stowarzyszenia Twórców Kultury ASTeK o realizacji programu LABORATORIUM baszta w Andrychowie.

foto: Beata Kwiecińska

LABORATORIUM baszta to cykl warsztatów, podczas których wnętrze niezwykłego miejsca – Klubokawiarni Baszta w Andrychowie – oraz jej program kulturalny projektować i urządzać będą wspólnie profesjonaliści i lokalna społeczność.

W przypadku większości instytucji kulturalnych, kierujących swoją ofertę do lokalnej społeczności, mieszkańcy mają ograniczony wpływ na kształt i sposób funkcjonowania takich miejsc. W projekcie LABORATORIUM baszta spotkanie mieszkańców z założycielami klubokawiarni jest najważniejszym elementem całego przedsięwzięcia.

– Młodzież, przedstawicieli lokalnych władz, oraz innych potencjalnych uczestników życia naszej klubokawiarni zaprosimy na warsztaty, które poprowadzą znakomici trenerzy. Podczas pierwszego warsztatu zastanowimy się nad potrzebami mieszkańców i wspólnie wypracujemy pomysły na zmiany, jakie możemy wprowadzić w Baszcie. Drugi warsztat poświęcony będzie wprowadzaniu konkretnych zmian i pomysłów w życie. Zrobią to sami mieszkańcy, we współpracy z artystami i architektem.- mówi Barbara Tworek, z Andrychowskiego Stowarzyszenia Twórców Kultury ASTeK, gospodarzy klubokawiarni.

– Jesteśmy przekonani, że każda instytucja kultury jest dobrem wspólnym całej społeczności lokalnej. To ludzie na co dzień korzystają z tej przestrzeni, dlatego chcą i mogą ją kształtować. Stworzenie z Baszty miejsca, które zamiast „oferować” kulturę pozwoli samym mieszkańcom ją aktywnie tworzyć, jest naszym najważniejszym celem. – mówi Barbara Tworek.

W Andrychowie, miejscowości liczącej prawie dwadzieścia dwa tysiące mieszkańców, brakuje obecnie miejsca przeznaczonego dla młodzieży, w którym mogłaby ona aktywnie i twórczo spędzać czas przez 7 dni w tygodniu. Baszta ma stać się pierwszą w gminie skierowaną do młodych instytucją kultury, prowadzoną przez organizację pozarządową – Andrychowskie Stowarzyszenie Twórców Kultury ASTeK,

Stowarzyszenie przejmie opiekę nad miejscem od marca 2012 roku. Jego członkowie już na samym starcie ambitnie podchodzą do realizowania swojej misji, jaką jest włączenie mieszkańców Andrychowa w działanie klubokawiarni.

Pierwszy warsztat projektowania partycypacyjnego z udziałem lokalnej społeczności odbył się 26 lutego. Jego uczestnicy wzięli udział w grze, której poszczególne zadania miały rozbudzić ich kreatywność, oraz poczucie współuczestniczenia w tworzeniu klubu. Wyświetlana na suficie historia o duchach przybliżyła tradycję Baszty jako ośrodka kultury, funkcjonującego niemal nieprzerwanie od lat 80. Twórcza praca z planem architektonicznym stała się pretekstem do zwiedzenia klubu i do refleksji nad funkcjami jego poszczególnych pomieszczeń. Zajęcia w grupach były sprawdzianem elastyczności myślenia i wczucia się w potrzeby innych, a zadania sprawnościowe pomogły wyzwolić inwencję.

– Wiemy, że przed nami jeszcze mnóstwo pracy. Potrzeba czasu, aby mieszkańcy Andrychowa przyjęli do wiadomości, że Baszta, jako ośrodek kultury, nie tylko stoi dla nich otworem, ale potrzebuje ich w roli współtwórców. Wybierając taki sposób pracy chcieliśmy zachęcić młodych do kreatywności: pokazać, że sami ustalają reguły gry, oraz że najwięcej frajdy daje przełamywanie schematów i dookreślanie funkcji dostępnej przestrzeni na własną rękę. – mówią organizatorzy.

więcej na www.laboratoriumbaszta.org

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2012/03/02/warsztaty-laboratorium-baszta-przelamujemy-schematy-myslenia-czyli-wspolne-projektowanie-w-andrychowie/feed/ 0
Nowa publikacja. Kultura lokalnie. Między uczestnictwem w kulturze a partycypacją w zarządzaniu http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2011/12/14/nowa-publikacja-kultura-lokalnie-miedzy-uczestnictwem-w-kulturze-a-partycypacja-w-zarzadzaniu/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2011/12/14/nowa-publikacja-kultura-lokalnie-miedzy-uczestnictwem-w-kulturze-a-partycypacja-w-zarzadzaniu/#comments Wed, 14 Dec 2011 16:16:18 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=2851 czytaj więcej]]> Prezentujemy Państwu publikację Kultura lokalnie. Między uczestnictwem w kulturze a partycypacją w zarządzaniu, powstałą w ramach zamykanego obecnie projektu „Partycypacyjne zarządzanie w lokalnych instytucjach kultury a profile uczestnictwa w kulturze”.

Gorąco zapraszamy do lektury i dyskusji wszystkie osoby zainteresowane badaniami sektora kultury, a w szczególności uczestnictwa w kulturze oraz zarządzania instytucjami tego sektora. Zapraszamy również samorządowców oraz osoby zarządzające instytucjami, dla których publikacja może okazać się wartościowym źródłem wiedzy o stosunkowo rzadko wdrażanym w Polsce nurcie zarządzania, jakim jest zarządzanie partycypacyjne.

Idea projektu powstała z przekonania, że udział obywateli w życiu publicznym i wzajemne budowanie relacji stanowią istotne elementy zarządzania w sektorze publicznym oraz życia każdej społeczności lokalnej. Chcemy też przyczynić się do promocji idei włączania w zarządzanie instytucjami kultury ich pracowników i użytkowników.

Publikacja dostępna jest jedynie w formie elektronicznej.

Publikacja do pobrania w formacie PDF

Publikacja do pobrania w formacie e-booka: MOBI oraz EPUB

Projekt zrealizowano ze środków Narodowego Centrum Kultury w ramach programu Obserwatorium Kultury (www.obserwatoriumkultury.nck.pl).

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2011/12/14/nowa-publikacja-kultura-lokalnie-miedzy-uczestnictwem-w-kulturze-a-partycypacja-w-zarzadzaniu/feed/ 2
Kolejne plany rozwoju instytucji kultury http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2011/12/13/kolejne-plany-rozwoju-instytucji-kultury/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2011/12/13/kolejne-plany-rozwoju-instytucji-kultury/#comments Tue, 13 Dec 2011 15:23:57 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=2805 czytaj więcej]]> Wraz z końcem roku gotowe będą dwa kolejne plany rozwoju instytucji kultury, z którymi współpracujemy w ramach programu „Zdziałaj dla siebie” prowadząc warsztaty „Myśleć strategicznie”. Są to: Miejski Ośrodek Kultury w Nowym Targu oraz Regionalny Ośrodek Kultury w Częstochowie. Nowotarski MOK kieruje swoją ofertę nie tylko do mieszkańców miasta ale i do mieszkańców i gości Podhala. Częstochowski ROK jest jednym z trzech regionalnych ośrodków kultury województwa śląskiego i działa na terenie jego czterech północnych powiatów. Obie instytucje mają więc zasięg ponadlokalny.

Taka perspektywa ma istotny wpływ na wybór obszarów rozwoju i planowanie celów. Z zespołami obu ośrodków pracowaliśmy metodą partycypacyjną opisując otoczenie instytucji, wyszczególniając jej odbiorców i przygotowując analizę SWOT. Na podstawie tych danych określono obszary (kierunki ) rozwoju i cele strategiczne. Zespół MOK widzi siebie w roli edukatora  podnoszącego kompetencje kulturowe mieszkańców (zarówno odbiorców jak twórców kultury) a śląski ROK chciałby skupić się na edukacji kadr kultury oraz wspieraniu rozwoju gminnych instytucji kultury. Zespoły obu instytucji postawiły sobie także za zadanie promocję swoich regionów: częstochowskiego i Podhala.

Dotychczas w programie „Zdziałaj dla siebie” prowadziliśmy warsztaty planowania strategicznego dla domów i ośrodków kultury działających dla lokalnych (miejskich i wiejskich) społeczności. Współpraca z Nowym Targiem i Częstochową bardzo wzbogaciła nasz bagaż doświadczeń trenerskich.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2011/12/13/kolejne-plany-rozwoju-instytucji-kultury/feed/ 0
Nowa publikacja MIK o zarządzaniu i uczestnictwie w kulturze http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2011/12/01/nowa-publikacja-mik-o-zarzadzaniu-i-uczestnictwie-w-kulturze/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2011/12/01/nowa-publikacja-mik-o-zarzadzaniu-i-uczestnictwie-w-kulturze/#comments Thu, 01 Dec 2011 13:02:38 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=2725 czytaj więcej]]> Prace nad książką „Kultura lokalnie. Między uczestnictwem w kulturze a partycypacją w zarządzaniu” dobiegają końca. Niebawem będzie ona dostępna jako publikacja elektroniczna na stronie Małopolskiego Instytutu Kultury. Książka oprócz prezentacji wyników badań konkretnych instytucji oraz skupionych wokół nich niewielkich grup uczestników kultury, przybliża idee oraz praktyczne rozwiązania związane z wdrażaniem zarządzania partycypacyjnego. Jest też próbą nowatorskiego opisu procesów uczestnictwa w kulturze, jako procesów uspołecznienia.

Publikacja jest podsumowaniem projektu badawczego „Partycypacyjne zarządzanie w lokalnych instytucjach kultury a profile uczestnictwa w kulturze” realizowanego ze środków Narodowego Centrum Kultury w ramach programu Obserwatorium Kultury.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2011/12/01/nowa-publikacja-mik-o-zarzadzaniu-i-uczestnictwie-w-kulturze/feed/ 0
Partycypacja publiczna. O uczestnictwie obywateli w życiu wspólnoty lokalnej http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2011/09/16/partycypacja-publiczna-o-uczestnictwie-obywateli-w-zyciu-wspolnoty-lokalnej/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2011/09/16/partycypacja-publiczna-o-uczestnictwie-obywateli-w-zyciu-wspolnoty-lokalnej/#comments Fri, 16 Sep 2011 15:09:00 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=1732 czytaj więcej]]> Polecamy Państwa uwadze publikację Partycypacja publiczna. O uczestnictwie obywateli w życiu wspólnoty lokalnej wydaną w ramach projektu Decydujmy razem przez Instytut Spraw Publicznych.

Partycypacja – jako wyróżniony aspekt ustroju politycznego i zarazem problem – pojawia się wraz z nowoczesną demokracją, a nabiera znaczenia na tle współczesnego kryzysu uczestnictwa w polityce i deficytu demokracji w procesach decyzyjnych sfery publicznej. […] Kwestia partycypacji, która będzie dalej omawiana w przejawach historycznych, nie ogranicza się jedynie do samego prawa do wywierania wpływu na sferę publiczną, do zinstytucjonalizowanych lub nieformalnych form oddziaływania na sprawy istotne dla jednostek i grup. Partycypacja ma także swoją odwrotną stronę – rodzi więź z instytucjami zbiorowości, poczucie odpowiedzialności za sprawy grupy i gotowość do jej wsparcia w różnej formie w razie potrzeby. (źródło: Partycypacja publiczna. O uczestnictwie obywateli w życiu wspólnoty lokalnej, str. 26)

W publikacji:
Wymiary partycypacji publicznej

  • Andrzej Waśkiewicz; Obywatel twórcą ładu społecznego: Machiavelli, Rousseau, de Tocqueville
  • Jerzy Bartkowski; Tradycje partycypacji w Polsce
  • Arkadiusz Peisert, Krzysztof Stachura; Partycypacja jako wynik rozwoju technik
    komunikowania i zmian charakteru sfery publicznej
  • Kazimierz W. Frieske, Kinga Pawłowska; Obywatelska partycypacja: migotanie idei

Modele partycypacji publicznej – teoria i praktyka społeczna

  • Tomasz Kaźmierczak; Partycypacja publiczna: pojęcie, ramy teoretyczne
  • Anna Olech, Tomasz Kaźmierczak; Modele partycypacji publicznej
  • Katarzyna Dzieniszewska-Naroska, „Odwołać wójta!”, czyli o narodzinach partycypacji
  • Piotr Matczak; Formy partycypacji w procesie politycznym w zakresie ochrony środowiska
  • Arkadiusz Peisert, Demokracja deliberacyjna a praktyka społeczna
  • Tomasz Kaźmierczak, Partycypacja publiczna: obywatel jako koproducent usług publicznych
]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2011/09/16/partycypacja-publiczna-o-uczestnictwie-obywateli-w-zyciu-wspolnoty-lokalnej/feed/ 0
Planowanie rozwoju w lokalnych instytucjach kultury. Planować czy nie planować? http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2011/06/07/planowanie-rozwoju-w-lokalnych-instytucjach-kultury-planowac-czy-nie-planowac/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2011/06/07/planowanie-rozwoju-w-lokalnych-instytucjach-kultury-planowac-czy-nie-planowac/#comments Tue, 07 Jun 2011 10:21:38 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=1500 czytaj więcej]]> Plan rozwoju instytucji, zwany też strategią rozwoju, możemy uzyskać na różne sposoby:  można go zamówić w firmie świadczącej tego rodzaju usługi, może ją napisać dyrektor (samodzielnie lub we współpracy z kadrą zarządzającą), można też ułożyć plan rozwoju partycypacyjnie – czyli  z udziałem całego zespołu.  Ten ostatni sposób ma wiele zalet ale też przysparza pewnych trudności. Jedną z nich jest konieczność wygospodarowania czasu na  spotkania zespołu pracowników, konsultacje poszczególnych zapisów i wreszcie redakcję dokumentu. Należy też przekonać do pracy nad planem cały zespół, co bywa niełatwe.

Często pojawiają się  głosy wątpiące w zasadność tworzenia planów rozwoju. Bo czym różni się taki plan od planów rocznych, które domy kultury przedstawiają systematycznie swoim organizatorom? Po co tworzyć skomplikowane drzewa celów strategicznych i operacyjnych, skoro istnieje statut ośrodka kultury, który nasze zadania precyzuje? Wreszcie, po co plany (lub w innym ujęciu: strategie) rozwoju, skoro istnieją gminne strategie rozwoju uwzględniające także rozwój kultury? Jeżeli ktoś planuje kupno samochodu – to jest to punkt do wpisania do planu rocznego, jeśli stara się on określić, po co jemu i innym ten samochód – to już jest planowanie rozwoju. Gminne i miejskie strategie rozwoju kultury na ogół nie uwzględniają specyfiki danej instytucji. Plany (strategie) rozwoju ośrodka kultury zwykle nie powstają w opozycji do dokumentów tworzonych przez jednostki samorządowe, choćby dlatego, że te ostatnie pozostają na wysokim poziomie ogólności. Dyrektor decydując się na partycypacyjne tworzenie planu rozwoju musi liczyć się z krytycznymi opiniami pracowników na temat organizacji pracy czy gospodarowania finansami. Bywa, że w czasie spotkań zespołu ujawniają się konflikty osobiste i ścierają rożne punkty widzenia.

Jednak, pomimo tych trudności, warto podjąć trud zespołowego tworzenia planu. Spotkania pracowników poświęcone analizie SWOT i formułowaniu celów są okazją do wymiany poglądów, artykułowania zarówno obaw jak i pomysłów. Ustalone wspólnie cele strategiczne i operacyjne są podstawą zrozumiałych dla pracowników decyzji organizacyjnych, kadrowych i finansowych podejmowanych przez dyrekcję instytucji, która jest odpowiedzialna za realizację planu rozwoju.  Każdy nowy pracownik lub współpracownik łatwiej wdroży się do swoich obowiązków rozumiejąc charakter instytucji (jego misję, wizję, otoczenie i kierunki rozwoju). Dla organizatorów lokalnych instytucji kultury (jednostek samorządu terytorialnego) plan rozwoju powinien być podstawą współpracy z dyrektorami tych placówek, także w sprawach związanych z finansowaniem. Plany rozwoju wymagane są często przez grantodawców i sponsorów.

Zważywszy argumenty za i przeciw  – zapraszamy do planowania!

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2011/06/07/planowanie-rozwoju-w-lokalnych-instytucjach-kultury-planowac-czy-nie-planowac/feed/ 2
Jak powstawał „Plan Rozwoju Ośrodka Kultury Kraków-Nowa Huta” http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2010/07/12/jak-powstawal-%e2%80%9eplan-rozwoju-osrodka-kultury-krakow-nowa-huta-na-lata-2009-2014%e2%80%9d/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2010/07/12/jak-powstawal-%e2%80%9eplan-rozwoju-osrodka-kultury-krakow-nowa-huta-na-lata-2009-2014%e2%80%9d/#comments Mon, 12 Jul 2010 10:42:18 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=683 czytaj więcej]]> Coraz więcej instytucji kultury o zasięgu lokalnym, czyli domów i ośrodków kultury, bibliotek ale też organizacji pozarządowych związanych z kulturą lokalną, decyduje się na tworzenie planów rozwoju. Różne są tego powody: od „wymuszenia” takiego dokumentu przez organizatora, czyli jednostkę samorządu terytorialnego, po potrzebę posiadania narzędzia poprawiającego jakość pracy organizacji. Plany rozwoju, zwane także strategiami rozwoju, są w lokalnych instytucjach kultury opracowywane na różne sposoby:

  • przez wynajęte instytucje zewnętrzne, co jest rzadkie, gdyż wiąże się ze sporymi kosztami,
  • odgórnie, czyli przez dyrektora, ewentualnie wspieranego przez kadrę kierowniczą,
  • partycypacyjnie, czyli z udziałem wszystkich pracowników. Do takiego podejścia w konstruowaniu planów zachęca gminne i miejskie biblioteki Program Rozwoju Bibliotek na szkoleniach, których pierwsza edycja trwała od grudnia 2009 r. do czerwca 2010 r.

Dobrym przykładem zespołowego planowania jest proces tworzenia „Planu Rozwoju Ośrodka Kultury Kraków-Nowa Huta na lata 2009-2014”. Dyrektor Ośrodka Kraków-Nowa Huta, Małgorzata Jezutek, tak pisze we wstępie do „Planu”:

Planowanie strategiczne w małych instytucjach nie musi być szczególnie sformalizowane, ani opierać się na metodach ilościowych. Można je prowadzić skupiając się tylko na etapach istotnych dla danej organizacji. Kluczem powodzenia jest doświadczenie i intuicja i dyskusja. Warto także podkreślić, że planowanie strategiczne jest procesem uczenia się.  Z czasem pracownicy wiedzą coraz więcej o swojej organizacji.

Zanim dokument ten trafił do rąk pracowników odbyło się wiele spotkań i warsztatów z udziałem wszystkich pracowników. Logistycznie było to dość skomplikowane przedsięwzięcie, bowiem Ośrodek Kultury Kraków-Nowa Huta to 12 klubów działających w bardzo różnych środowiskach: od blokowisk po tereny typowo wiejskie. Kluby znajdują się w dużych odległościach od siebie i od siedziby dyrekcji. Ośrodek zatrudnia 48 osób. Praca nad planem wymagała kilku spotkań całego zespołu oraz kilkugodzinnych warsztatów, realizowanych w dwóch grupach (po 15-20 osób każda).
Ważnym etapem pracy były spotkania dyrektor ośrodka z pracownikami każdego klubu poświęcone procesowi planowania oraz analizy SWOT wykonywane przez nich dla poszczególnych placówek. Rolą dyrekcji było też ustalenie harmonogramu tych prac oraz zbieranie danych wypracowanych przez poszczególne kluby. Przez cały czas tworzenia planu istotne było, żeby wszyscy pracownicy, niezależnie od tego jak dalece identyfikują się z klubem, w którym na co dzień pracują, mieli świadomość, że proces planowania dotyczy całej instytucji.
W ramach programu „Zadziałaj dla Siebie” zostaliśmy zaproszeni do współpracy służącej włączeniu pracowników Ośrodka w proces wytyczania głównych kierunków rozwoju instytucji. Prowadziliśmy spotkania warsztatowe służące identyfikacji potencjału i możliwości działania  (analiza SWOT dla całego Ośrodka ), moderowaliśmy spotkania mające na celu wyłonienie priorytetów Ośrodka Kultury, a także konsultowaliśmy proces tworzenia „Planu Rozwoju Ośrodka Kultury Kraków-Nowa Huta na lata 2009-2014”.
Celem współpracy była pomoc Instytucji w pełniejszym wykorzystaniu istniejącej wiedzy, doświadczeń i obserwacji. Jednak największy ciężar pracy spoczął w tym przedsięwzięciu na dyrekcji i pracownikach. Powstawanie ostatecznej wersji Planu zajęło w sumie 8 miesięcy. W opinii pracowników był to potrzebny wysiłek. Spośród korzyści, jakie daje rzetelnie opracowany plan rozwoju, wymieniają oni:

  • lepsze funkcjonowanie instytucji,
  • możliwość szybszej reakcji na zmieniające się otoczenie,
  • jasne określanie zadań i metod ich wykonywania,
  • precyzyjniejsze przewidywanie problemów,
  • minimalizację ryzyka popełniania błędów.

„Plan Rozwoju Ośrodka Kultury Kraków-Nowa Huta na lata 2009-2014” zawiera, miedzy innymi:

  • analizę stanu funkcjonowania Ośrodka,
  • plan rozwoju z określający cele priorytetowe instytucji,
  • plan monitoringu i ewaluacji.

Wszystkim, których interesują szczegóły związane z powstawaniem planu rozwoju tej instytucji, a także sam dokument, zapraszamy do kontaktu z dyrektor Ośrodka Kultury Kraków – Nowa Huta, Małgorzatą Jezutek.

W ramach Programu „Zadziałaj dla siebie” warsztaty dla pracowników OK Kraków-Nowa Huta prowadzili Anna Miodyńska i Sebastian Wacięga.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2010/07/12/jak-powstawal-%e2%80%9eplan-rozwoju-osrodka-kultury-krakow-nowa-huta-na-lata-2009-2014%e2%80%9d/feed/ 0