Badania w kulturze » partycypacja społeczna http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl Badania w kulturze Thu, 25 Jan 2018 13:07:09 +0000 pl-PL hourly 1 http://wordpress.org/?v=4.0.22 ENCC Travelling Academy. Partycypacja społeczna i rozwój widowni w nowym świecie cyfryzacji i digitalizacji: rola domów i centrów kultury http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2015/09/07/encc-travelling-academy-partycypacja-spoleczna-i-rozwoj-widowni-w-nowym-swiecie-cyfryzacji-i-digitalizacji-rola-domow-i-centrow-kultury/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2015/09/07/encc-travelling-academy-partycypacja-spoleczna-i-rozwoj-widowni-w-nowym-swiecie-cyfryzacji-i-digitalizacji-rola-domow-i-centrow-kultury/#comments Mon, 07 Sep 2015 15:00:02 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=5612 czytaj więcej]]> Serdecznie zapraszamy wszystkie osoby pracujące w domach i centrach kultury na konferencję ENCC Travelling Academy. Partycypacja społeczna i rozwój widowni w nowym świecie cyfryzacji i digitalizacji: rola domów i centrów kultury organizowaną przez European Network of Cultural Centres (ENCC) w Krakowie w dniach 14-16 października 2015 roku. Spotkanie odbędzie się w Międzynarodowym Centrum Kultury przy Rynku Głównym 25. Udział w konferencji jest odpłatny, opłata dla instytucji z Polski nie będących członkami sieci ENCC wynosi 50 Euro. Aby wziąć udział w konferencji należy się zarejestrować, formularz dostępny jest tu. Program konferencji znajduje się na stronie sieci ENCC. Spotkanie będzie prowadzone w języku angielskim.

Idea konferencji
Wzmocnienie aktywnego udziału obywateli w życiu kulturalnym i demokratycznym jest kluczowym zadaniem dla domów i centrów kultury. Jednocześnie procesy cyfyzacji i digitalizacji głęboko wpływają na współczesną kulturę i aktywność społeczną nas – uczestników kultury. Taka sytuacja daje pole domom i centrom kultury w Europie do wielu eksperymentów związanych z partycypacją obywatelską oraz działań na rzecz rozwoju widowni.

Digitalizacja/cyfryzacja zmusza do budowania nowych sposobów sieciowania, kolaboracji i komunikacji społecznej. Daje też nowe możliwości organizowania się i rozwiązania wspólnych wyzwań obywatelom. Otwierają się również zupełnie nowe przestrzenie dla rozwoju uczestnictwa w kulturze i edukacji kulturowej.

Jaka jest rola ośrodków kultury w sytuacji tak zarysowanych dynamicznych zmian obszarze kultury? Czy można wyobrazić sobie nowe sposoby angażowania się publiczności i projektowania przestrzeni dla aktywności kulturowych? Jak zająć się tym problemem wspólnie poprzez sieciowanie domów i centrów kultury?

Spotkanie to będzie stanowić pole do wymiany poglądów i dobrych praktyk w obszarze animowania aktywności obywatelskiej oraz rozwoju widowni w domach i centrach kultury. W spotkaniu uczestniczyć będą osoby związane z funkcjonowaniem ośrodków kultury z Europy i Polski oraz wielu innowatorów zaangażowanych w rozwój partycypacji społecznej i aktywności obywatelskiej. Trzydniowe spotkanie będzie składać się z warsztatów, wizyt studyjnych i dyskusji.

Serdecznie zapraszamy!

Małopolski Instytut Kultury jest partnerem merytorycznym tego wydarzenia.

European Network of Cultural Centres (ENCC) to europejska sieć współpracy centrów kultury oraz narodowych i regionalnych organizacji zrzeszających centra kultury. Została powołana do życia w 1994 roku, siedziba jej biura znajduje się w Brukseli.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2015/09/07/encc-travelling-academy-partycypacja-spoleczna-i-rozwoj-widowni-w-nowym-swiecie-cyfryzacji-i-digitalizacji-rola-domow-i-centrow-kultury/feed/ 0
Masz Głos, Masz Wybór http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2015/04/02/masz-glos-masz-wybor/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2015/04/02/masz-glos-masz-wybor/#comments Thu, 02 Apr 2015 13:38:37 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=5441 czytaj więcej]]> Czy chcieliby Państwo zmienić coś w swojej miejscowości? Jeśli tak, to warto wziąć udział w tegorocznej akcji Masz Głos, Masz Wybór. Do 12 kwietnia 2015 roku można zgłaszać chęć swojego udziału. Organizatorem tego przedsięwzięcia jest Fundacja im. Stefana Batorego.

W wielu gminach na pewno sporo można poprawić i zmienić na lepsze. W ramach akcji Masz Głos, Masz Wybór pomagamy uczestnikom zrealizować pomysły na zmianę swoich miejscowości. Pokazujemy, jak przekonać nowe władze, by informowały i konsultowały swoje działania z mieszkańcami. Pomagamy wprowadzić budżet obywatelski i przeznaczyć go na projekty naprawdę przydatne lokalnej społeczności. Podpowiadamy, jak zrealizować inicjatywę lokalną dzięki swojej pracy lub środkom pozyskanym od gminy. Wspólnie dbamy o nasze otoczenie – parki, place zabaw, boiska. Zmieniamy na lepsze biblioteki, domy kultury i ośrodki sportu.

W Małopolsce zdecydowanie jest co robić. Fundacja Batorego zapytała 240 gmin w Polsce (po 15 gmin w każdym województwie), czy i jak wpierają inicjatywy lokalne mieszkańców. W województwie małopolskim odpowiedziało 6 gmin, a 9 pozostawiło prośbę o informację bez odpowiedzi! W Małopolsce żadna z wylosowanych do monitoringu gmin nie wprowadziła odpowiednich regulacji, co zgodnie z prawem powinno nastąpić już w 2010 roku.

Jeśli chcą Państwo zmienić tę sytuację, można dołączyć do akcji Masz Głos, Masz Wybór.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2015/04/02/masz-glos-masz-wybor/feed/ 0
Dom kultury, czyli partycypacja w praktyce http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2015/02/19/dom-kultury-czyli-partycypacja-w-praktyce/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2015/02/19/dom-kultury-czyli-partycypacja-w-praktyce/#comments Thu, 19 Feb 2015 17:01:47 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=5397 czytaj więcej]]> W grudniu 2014 roku miałem przyjemność uczestniczyć w konferencji Dom kultury, czyli partycypacja w praktyce, w INSPIRO, w Podłężu. Prowadziłem tam panel pt. Dom kultury w kontekście tworzących go ludzi. Rozmawialiśmy o dwóch tematach. Po pierwsze, czym jest partycypacja i współuczestnictwo w domu kultury? Po drugie, szukaliśmy odpowiedzi na pytanie, czy Dom Kultury INSPIRO jest unikalny (jak jego twórcy), czy też może być modelem dla innych domów kultury w Polsce? Zastanawiali się nad tym: prof. Anna Karwińska z UEK; dr hab. Ewa Bobrowska z UJ; Sławomir Księżniak, dyrektor Domu Kultury Węglin w Lublinie; Beata Kwiecińska i Maciej Dąbrowski z INSPIRO; Marta Tomasiak, koordynatorka konkursu Podziel kwadrat w INSPIRO, oraz Adam Twardowski, zastępca Burmistrza Niepołomic.

Spotkanie było bardzo interesujące, ponieważ o domu kultury nie rozmawialiśmy jak o samorządowym zakładzie ds. upowszechniania kultury ani jak o centrum aktywności lokalnej, ani jak o instytucji animacji i edukacji kulturowej. Twórcy INSPIRO mówili o domu kultury jak o swoim najbliższym domu, Ewa Bobrowska mówiła o nim, jako sferze publicznej (więcej w bardzo ciekawym tekście), Anna Karwińska jako publicznej przestrzeni aktywności obywatelskiej. Z kolei Adam Twardowski mówił o domu kultury jako zobowiązaniu władz samorządowych, aby twórców i animatorów takiego miejsca wspomagać i wspierać.

Poniżej zamieszczam tekst przygotowany jako punkt wyjścia do dyskusji.

INSPIRO. Model dla zmiany lokalnych domów kultury w Polsce czy lokalny i unikalny dom kultury w Podłężu?

Domy kultury, samorządowe centra kultury, gminne ośrodki kultury to bardzo kreatywny i inspirujący temat do debat o lokalnych scenach i praktykach kulturowych. Deklaratywnie większość interesariuszy ich działalności chciałaby, aby były one instytucjami społecznościowymi, przestrzeniami twórczej edukacji, centrami społecznej i kulturalnej aktywności. Wiele z nich na mocy znowelizowanej ustawy o prowadzeniu działalności kulturalnej mogło zostać przekazanych w zarządzanie organizacjom pozarządowym.

Zdecydowanej większości samorządowych domów kultury daleko do tej pozytywnej prospołecznej aktywizującej wizji działania. Duża grupa tych instytucji została przekształcona w platformy zarządzania wszystkim, co samorządy postanowiły wybudować lub zrewitalizować (centra promocji, baseny, ośrodki sportu i rekreacji, centra dziedzictwa i tradycji, kinoteatry…) za środki unijne. Inne z powodzeniem stały się agencjami artystycznymi i promocyjnymi gminy, wiele stało się zapleczem techniczno-finansowym dla powiązanych z nimi (i z władzami) organizacji wspierających rozwój gmin. Największa grupa kontynuuje tradycyjną misję organizacji wydarzeń kulturalnych, prowadzenia zajęć artystycznych oraz udziela wsparcia różnego typu zespołom i grupom amatorskim. Ich „unowocześnianie” zazwyczaj przebiega w trybie urzędniczym: profesjonalizują się jako struktury/agencje menadżersko-samorządowe oraz „otrzymują” od samorządów nowe lub wyremontowane siedziby, których funkcje i kształt podporządkowane są wielofunkcyjnej sali widowiskowej. Ich wypustki, czyli świetlice, kluby, domy ludowe, zazwyczaj dogorywają wraz z ich ostatnimi strażnikami pracującymi na pół etatu.

Obraz przerysowany? Z pewnością. Wiele ośrodków stara się łączyć funkcję impresaryjną z funkcją animacyjno-edukacyjną w ramach tego, co możliwe finansowo, politycznie, organizacyjnie. Są, używając metafory Marka Krajewskiego, „postępowo-reakcyjne” . Jednak poszukiwanie nowej tożsamości domów kultury, szukanie inspiracji po stronie modelu „community centre”, klubokawiarni, „trzecich miejsc”, multidyscyplinarnych ośrodków edukacji twórczej, centrów aktywności lokalnej wskazuje na silną potrzebę „powrotu do źródeł”, aby lokalne domy kultury zdemokratyzowały się i odchudziły o działalność niepowiązaną z funkcjami społecznościowymi czy z edukacją i animacją kulturową. Ten nurt zmian jest w Polsce raczej niestandardowy i rzadko spotykany, a instytucje starające się swoją misją, rozwiązaniami architektonicznymi, metodami działań, dialogiem ze społecznością komunikować ten kierunek zmian, stają się często szeroko komentowanymi „studiami przypadku”.

Dom Kultury INSPIRO jest właśnie tak postrzegany. Wiele osób może zapytać: czy ten model (ten sukces) da się powtórzyć? INSPIRO spełnia szereg kryteriów związanych z modelowym funkcjonowaniem lokalnego domu kultury:

  • Jest prowadzony przez organizację pozarządową (Stowarzyszenie Inspiro).
  • Kadrę stanowią pasjonaci łączący w sobie: zakorzenienie lokalne, kompetencje artystyczne, otwartość wobec odbiorców, energię tworzenia.
  • Modelowo przygotowano i przeprowadzono remont obiektu, powstał nowoczesny i przyjazny obiekt komunikujący, że tu się tworzy, tu jest energia, tu się rozwija…
  • Zajęcia w INSPIRO są multidyscyplinarne i kreatywne, zajęcia z baletu można połączyć z robotyką, teorią gier, edukacją przestrzenną i rodzinnym gotowaniem.
  • Wszystkie „sytuacje twórcze i animacyjne” są przemyślane, dopracowane. Mniej znaczy lepiej.
  • Wiele działań opiera się na wolontariacie: zaangażowaniu rodziców, przyjaciół domu kultury, zarażonych wirusem INSPIRO decydentów i partnerów.
  • Programem rządzi eksperymentowanie i doskonalenie, prowadzący zajęcia mają tu przyjazną atmosferę do tworzenia i budowania ciekawych rozwiązań.

Czy tego sukcesu nie da się powtórzyć? Dlaczego od 2009 roku, roku. w którym Stowarzyszeniu INSPIRO powierzono zadanie prowadzenia gminnej placówki kultury w Niepołomicach, żadnemu z 430 domów kultury w Małopolsce nie było dane podjąć się podobnego eksperymentu z oddaniem sterów organizacji pozarządowej? Jedyną podobną – już historią – była próba przekazania klubu/świetlicy organizacji pozarządowej w Andrychowie. INSPIRO jest zatem wyjątkowe również i z tego względu, że jest wciąż jedynym pozarządowym domem kultury w regionie. To musi się zatem zdarzyć, aby model powtórzyć i upowszechnić?

Oddajmy głos twórcom Domu Kultury INSPIRO: Tamten [przed przejęciem domu kultury w Podłężu – przyp. P.K.] okres naszej działalności nazywamy „bezdomem kultury” – zajęcia organizowaliśmy, gdzie się dało: w szkołach, salach Miejskiego Ośrodka Sportu i Turystyki, domach kultury. Wtedy miejsce nie było najważniejsze, wydawało nam się, że możemy spotykać się wszędzie. Ale ludzie zaczęli pytać, gdzie na co dzień pracujemy, kilka osób miało pomysły na realizację swoich imprez, projektów, chcieli to robić u nas i z nami. A my zajmowaliśmy w domu moich rodziców w Podłężu spiżarkę, która służyła nam za biuro wielkości 2x3m, oprócz mnie i Maćka nic się tam nie mieściło. Wtedy zorientowaliśmy się, że ludzie potrzebują miejsca. […] Początkowo mieliśmy mnóstwo pomysłów na to, jak zmodernizować wszystkie tego typu instytucje w gminie (jest tu 22 tys. mieszkańców, 12 sołectw, a w każdym dom kultury). Na początku przedstawiliśmy burmistrzowi Niepołomic, panu Stanisławowi Kracikowi, nasz plan na ożywienie właśnie tego miejsca. Wybraliśmy Podłęże, bo stąd pochodzi Beata. Prowadziliśmy w tym ośrodku zajęcia plastyczne, więc wiedzieliśmy, jak on działa. [źródło: Wierzymy w krasnoludki, nie w zysk]

Od razu można zwrócić uwagę na kluczowe zagadnienie, to nie samorząd ogłosił „w ciemno” konkurs na poprowadzenie domu kultury przez organizację pozarządową. To był raczej proces zdobywania wzajemnego zaufania, eksperymentowania z „latającym domem kultury”, poszukiwania rozwiązań dla rozwoju bardzo rozbudowanego lokalnego centrum kultury (12 placówek). Po stronie samorządu była chęć znalezienia pozytywnego rozwiązania, a nie „pozbycia się problemu”. Z kolei Stowarzyszenie INSPIRO było raczej modelem organizacyjnym dla działalności „mocnego tandemu” animatorów niż zrzeszeniem ludzi chcących „coś” zmienić, ale nie bardzo wiadomo co.

Modelem zatem, który trzeba upowszechniać nie jest tylko ten związany z funkcjonowaniem INSPIRO. Aby takie miejsca jak INSPIRO mogły powstawać, potrzebne jest upowszechnianie modelu współpracy pomiędzy władzami samorządowymi a lokalnymi aktywistami i animatorami kultury. Wydaje się, że pomoc ze strony samorządu Niepołomic w rozpoczęciu działalności domu kultury, roztoczenie parasola ochronnego nad poczynaniami jego twórców, wsparcie udzielone długiemu procesowi związanemu z doprowadzeniem do remontu było kluczowe. Rzecz jasna przedsięwzięcie nie udałoby się bez kompetencji, pasji i energii działania zespołu związanego z Towarzystwem INSPIRO. Panująca formuła współpracy często oparta jest na kontakcie usługodawcy (płacę i wymagam) z usługobiorcą (podjąłeś się zadania, to teraz sobie radź). Relacje prawdziwego partnerstwa są o wiele rzadsze. Tu tkwi błąd w myśleniu o „cudownym” ozdrowieniu lokalnych placówek dzięki zaangażowaniu organizacji pozarządowych.

Jeszcze istotniejsze jest zrozumienie dla autorskiej wizji działania domu kultury oraz „pogodzenie” się z procesualnością pewnych przedsięwzięć. Zbudowanie i ożywienie domu kultury to długotrwały proces. Strategia początkowych działań musi się opierać na mocnych stronach, dla INSPIRO była to umiejętność pracy z dziećmi, kontakty i zaufanie ze strony rodziców, którym zależało na możliwości rozwoju dzieci. Dzięki temu powstał dom kultury w trudnej przestrzeni, w zaniedbanym lokalu, ale z niebanalną ofertą zajęć i warsztatów. W dodatku z ofertą płatną, dla wielu środowisk uznaną za bardzo drogą w porównaniu z opłatami w samorządowych domach kultury. Niezależnie od tego ludzie z Niepołomic, Podłęża, Krakowa, Wieliczki, nawet Dobczyc zaczęli roznosić „dobrą nowinę” o odmiennym domu kultury – otwartym, przyjaznym, z ofertą działań twórczych. Przez kilka ostatnich lat INSPIRO zbudowało sobie markę, a twórcy, pan Maciek i pani Beata, mają partnerów, współpracowników, grono oddanych wolontariuszy. Są to fundamenty, które mogą zaprocentować nowymi grantami, przedsięwzięciami animacyjnymi rozwojem działalności ukierunkowanej na najbliższe otoczenie – wieś Podłęże. Mówiąc inaczej, stworzone zostało pole do działania i sieć relacji mocno osadzone na podstawowej działalności związanej z edukacją twórczą. Samorząd udzielał wsparcia oraz pozwolił na proces/eksperyment.

Proces trwa, INSPIRO eksperymentuje, ale można chyba powiedzieć, że lokalna społeczność jest dumna z tego miejsca. To unikalny dom kultury, jako model powinien służyć animatorom i samorządom w rozpoznawaniu, projektowaniu i tworzeniu domów kultury – unikalnych w swoich rozwiązaniach i metodach pracy, systemowych w procesie budowania struktur wsparcia i tworzenia długofalowych planów rozwoju.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2015/02/19/dom-kultury-czyli-partycypacja-w-praktyce/feed/ 0
Konferencja Dom kultury, czyli partycypacja w praktyce http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2014/04/02/konferencja-dom-kultury-czyli-partycypacja-w-praktyce/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2014/04/02/konferencja-dom-kultury-czyli-partycypacja-w-praktyce/#comments Wed, 02 Apr 2014 12:46:00 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=5192 czytaj więcej]]> Informujemy o konferencji pt. “Dom kultury, czyli partycypacja w praktyce”, która odbędzie się w Domu Kultury INSPIRO w Podłężu k. Krakowa w dniach 7 – 8 czerwca 2014. Organizatorem spotkania jest Stowarzyszenie Inicjatyw Kulturalnych INSPIRO w ramach projektu Strefa52.

W ramach konferencji przeprowadzone zostaną dwa panele:

Pierwszy z nich – “Dom kultury w kontekście infrastruktury i przestrzeni” poruszy tematy dotyczące angażowania lokalnej społeczności w proces projektowania architektonicznego, współuczestnictwa i współodpowiedzialności za przestrzeń, w której żyjemy, architektury w służbie zmiany społecznej, projektowania uniwersalnego – dla wszystkich i z wszystkimi. Wkrótce zamieścimy szczegółową listę zagadnień, o których chcielibyśmy porozmawiać w trakcie debaty.

Panel drugi – “Dom kultury w kontekście tworzących go ludzi” skupi się na tematach dotyczących istoty domów kultury i modeli ich funkcjonowania, wyzwań stojących przed instytucjami użyteczności publicznej, uczestnictwa mieszkańców w życiu wspólnoty lokalnej, współtworzenia instytucji kulturalnej ze społecznością i wspólnego zmieniania świata.

(źródło: Strefa52)

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2014/04/02/konferencja-dom-kultury-czyli-partycypacja-w-praktyce/feed/ 1
Obywatele i partycypacja. Społeczność i publiczność. Relacja z XV Forum Kraków http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2013/03/09/obywatele-i-partycypacja-spolecznosc-i-publicznosc-relacja-z-xiv-forum-krakow/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2013/03/09/obywatele-i-partycypacja-spolecznosc-i-publicznosc-relacja-z-xiv-forum-krakow/#comments Sat, 09 Mar 2013 20:56:22 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=4641 czytaj więcej]]> Zapraszamy do przeczytania relacji z XV spotkania Forum Kraków, którego gośćmi specjalnymi byli Karol Zamojski z Bydgoszczy, który opowiedział o zmianach w zarządzaniu kulturą w tym mieście oraz Marek Sztark, który zaznajomił uczestników spotkania z metodą animacyjną „Nowa Kultura”. Ponadto drugiego dnia spotkania członkowie Forum Kraków na walnym zebraniu zrzeszenia dokonali wyboru nowego zarządu.

Bydgoszcz – czy ruch obywatelski może zarządzać kulturą w mieście?
W Bydgoszczy, w 2010 roku powstało Forum Kultury Bydgoskiej – ruch społeczny zrzeszający twórców, animatorów i menedżerów kultury. Forum to zorganizowało szereg debat o lokalnych problemach sektora kultury, wynikiem których był Bydgoski Kongres Kultury. Forum Kultury obrało sobie za cel stworzenie metodą partycypacji społecznej strategii kulturalnej miasta tzw. Masterplanu. Koordynacją prac nad tym strategicznym dokumentem zajęła się społeczna Obywatelska Rada ds. Kultury, która w oparciu o Bydgoski Pakt dla Kultury stała się platformą współpracy władz miasta ze stroną obywatelską. Współpraca uzyskała charakter partnerstwa w zakresie zarządzania kulturą w mieście dzięki powołaniu miejskiego Biura ds. Kultury, które zastąpiło zlikwidowany Wydział Kultury.

Dziś (początek 2013 roku) masterplan jest prawie gotowy (musi zostać przyjęty przez radę miasta), ale jednocześnie wyczerpała się energia społeczna wokół Obywatelskiej Rady Kultury. Obywatelska „nadaktywność” wytraciła zdolność do politycznej reprezentacji mieszkańców przekształcając się poniekąd w pole walki pomiędzy (niektórymi) organizacjami społecznymi a (niektórymi) publicznymi instytucjami kultury przy wyczekującej postawie samorządu i władz miasta. Taki przebieg eksperymentalnego procesu w Bydgoszczy, może wskazywać na kluczowe kwestie „normalizacji” zmiany oraz implementacji partycypacji społecznej nie jako przejawu „gorącego” buntu ale jako „letniej” procedury demokratycznej. Według Karola Zamojskiego istotne jest, aby pamiętać, że głos organizacji pozarządowych nie jest tożsamy z głosem obywateli. Tego zabrakło w Obywatelskiej Radzie Kultury w Bydgoszczy. Nie należy mylić także partycypacji społecznej z partycypacją środowisk, gdyż debata w środowisku jest raczej ersatzem debaty publicznej. Funkcjonowanie rady w Bydgoszczy jest eksperymentem na żywym organizmie. Zainicjowana debata (a także zmiana w zarządzaniu kulturą) jest tym trudniejsza, gdyż brakuje klarownych mechanizmów współpracy poszczególnych stron debaty, brakuje narzędzi do działań, które wymagają jednocześnie eksperckości jak i decyzyjności politycznej. Motywacja do zmian nie jest także równo rozłożona. Warto jednak wskazać, że dużym sukcesem Obywatelskiej Rady jest ustalony sposób, w jaki spotyka się ona z przedstawicielami władz. Rada nie zagościła w urzędach i gabinetach, a prowadzi dyskusje i debaty w ramach otwartych spotkań. Bydgoski Pakt dla Kultury jest w momencie przesilenia: poszukiwania nowej energii obywatelskiej, konfliktu z instytucjami kultury nie zainteresowanych debatą, osadzenia się nowych procedur i mechanizmów partycypacji społecznej.

Nowa Kultura – animacja przez wydarzenie artystyczne
Metoda, przedstawiona przez Marka Sztarka z Zachodniopomorskiego Forum Kultury zakłada pracę animatora z małą społecznością w jej lokalnej przestrzeni znaczącej.

Człowiek podlega środowisku, w którym mieszka, ład przestrzenny ma dobroczynny wpływ na jego rozwój, kulturę i los. Zaburzenie tego ładu – zaburza ład społeczny. Każde miejsce ma jednak swoja nowa szanse. A jej siła są jego mieszkańcy. Animatorzy pracujący metoda „Nowej Kultury” obserwując otoczenie, diagnozując je, wskazują i wybierają miejsce, które wymaga interwencji. Zapomniany, zaniedbany zabytek, zamknięty przed ludźmi obiekt o funkcji publicznej, miejsce „tabu”, lub po prostu miejsce ciekawe, potrzebujące wsparcia i rozgłosu. (źródło cytatów: publikacja Zachodniopomorskie Forum Kultury ? siec animatorów w działaniu)

Miejsce to powinno funkcjonować w świadomości społeczności jako publiczne, powinno być miejscem ważnym (potencjalnie) dla lokalnej tożsamości. W tej przestrzeni rolą animatora jest zainicjowanie procesu (zwrócenie uwagi na obiekt) zwieńczonego wydarzeniem artystycznym.

Misja „Nowej Kultury” jest zwrócenie uwagi na miejsce. W nietypowej przestrzeni odbywa sie prezentacja dzieła: koncert, spektakl, wystawa. Odbywa sie spotkanie z wybitnym artysta, wirtuozem swojej sztuki. Wirtuozowski popis harfistki, koncert kwartetu smyczkowego lub orkiestry kameralnej, recital fortepianowy, wystawa wybitnego fotografika przyciąga aspirująca publiczność z okolicznych miast. Zwraca uwagę na wybrane miejsce, jego historie i problemy. Przykuwa uwagę mediów i decydentów. Wydarzenie „Nowej Kultury” wprowadza miejsce do obiegu myśli i działania, do obiegu kultury. Animator pracuje w miejscu wydarzenia tak długo, aż doprowadzi do skutecznego finału. Włącza przy tym lokalną społeczność do działania w procesie przygotowań. Zasada oparta na standardzie zachowań: Goście jada, trzeba posprzątać!, motywuje nawet najbardziej zatwardziałych malkontentów. Mieszkańcy z pozycji biernych obserwatorów stają się gospodarzami miejsca. Muzyka poważna ma szczególny wpływ na zachowania, wymaga szacunku, bezwarunkowej akceptacji, traktowania wydarzenia jak święta, a nawet rytuału. Przygotowania do koncertu muzyki poważnej zobowiązują . (źródło cytatów: publikacja Zachodniopomorskie Forum Kultury ? siec animatorów w działaniu)

Działania animacyjne mogą być procesem trwającym od kilku tygodni do kilku miesięcy. Samo wydarzenie artystyczne musi nosić znamiona unikatowości, angażować artystę/ grupę artystów, których charakteryzuje niezwykły kunszt. Wstęp na wydarzenie powinien być płatny, aczkolwiek cena powinna być niższa niż ta obowiązująca w dużych miastach za podobnej klasy wydarzenie. Publiczność, a więc społeczność kilku sąsiadujących gmin, powinna być z kolei zaangażowana, powinna wspólnie działać, być publicznością aspirującą. Publiczność jest też gronem interesariuszy całego działania. Obecność podczas wydarzenia powinna być wkładem do wspólnej sprawy. Animator dba o to, by publiczność podczas wydarzenia nie była zhierarchizowana i aby nie były obecne role społeczne, do których wszyscy nawykli. Natomiast dba o to, by gratyfikować tych, którzy mieli swój wkład w organizację wydarzenia. Animatorowi, jak i zaangażowanej społeczności przez cały proces towarzyszy uczucie niepewności i napięcia, że coś może się nie powieść, ale jest to element gry, który wzmaga zaangażowanie i chęć do działania (przeciwdziałania przeszkodom).

Walne Zebranie Członków Forum Kraków
Na zakończenie spotkania odbyło się Walne Zebranie Członków Forum Kraków na którym przyjęto sprawozdanie ustępującego Zarządu Forum Kraków oraz dokonano wyboru nowego zarządu FK w składzie: Joanna Orlik, Jacek Gralczyk, Anna Michalak-Pawłowska, Piotr Wyrobiec, Marek Sztark, Marcin Jasiński, Tomasz Ignalski. Nowy zarząd przez kolejne dwa lata będzie kierował działalnością Forum.

Flickr is currently unavailable.

W spotkaniu uczestniczyli:

  • Karol Zamojski, Regionalne Obserwatorium Kultury w Bydgoszczy
  • Marcin Jasiński, naczelnik Wydziału Współpracy z Organizacjami Pozarządowymi Biura Kultury Miasta Stołecznego Warszawy
  • Krzysztof Polewski, dyrektor Gminnego Ośrodka Kultury Mykanów
  • Tomasz Ignalski, dyrektor Miejskiego Domu Kultury Batory w Chorzowie
  • Zofia Bisiak, prezes Stowarzyszenia Akademia Łucznica
  • Krystyna Michalska, Miejski Dom Kultury w Radomsku
  • Elżbieta Kwiatkowska, Miejski Dom Kultury w Radomsku
  • Anna Michalak-Pawłowska, dyrektor Domu Kultury „Dorożkarnia” w Warszawie
  • Jacek Gralczyk, Stowarzyszenie Centrum Wspierania Aktywności Lokalnej CAL
  • Anna Kucharczyk, dyrektor Gminnego Ośrodka Kultury w Lanckoronie
  • Ewa Zbroja, Narodowe Centrum Kultury
  • Małgorzata Jezutek, dyrektor Ośrodka Kultury Kraków-Nowa Huta
  • Janusz Paluch, dyrektor Śródmiejskiego Ośrodka Kultury w Krakowie
  • Ewa Stępień, stażystka Forum Kultury
  • Piotr Wyrobiec, dyrektor Wadowickiego Centrum Kultury
  • Magdalena Poprawska, Imaginga Studio
  • Karolina Pluta, Towarzystwo Inicjatyw Twórczych Ę
  • Alina Witkowska, dyrektor Centrum Kultury i Inicjatyw Obywatelskich w Podkowie Leśnej
  • Justyna Nowakowska, Mazowieckie Centrum Kultury i Sztuki
  • Magdalena Różycka, Mazowieckie Centrum Kultury i Sztuki
  • Marek Sztark, prezes zarządu Towarzystwa Wspierania Rozwoju Pomorza Zachodniego SZCZECIN-EXPO
  • Barbara Turlejska, Urząd Miasta Krakowa
  • Joanna Szulborska-Łukasiewicz, Urząd Miasta Krakowa
  • Aleksandra Stańczuk, Narodowe Centrum Kultury

Spotkanie moderowała Joanna Orlik, dyrektor Małopolskiego Instytutu Kultury.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2013/03/09/obywatele-i-partycypacja-spolecznosc-i-publicznosc-relacja-z-xiv-forum-krakow/feed/ 1
Czy da się stworzyć katalog usług publicznych dla samorządów w obszarze kultury? http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2012/07/20/czy-da-sie-stworzyc-katalog-uslug-publicznych-samorzadow-w-obszarze-kultury/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2012/07/20/czy-da-sie-stworzyc-katalog-uslug-publicznych-samorzadow-w-obszarze-kultury/#comments Fri, 20 Jul 2012 15:37:32 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=4073 czytaj więcej]]> Samorządy są instytucjami użyteczności publicznej i w tym sensie są świadczeniodawcami usług publicznych. Usługi te mogą dotyczyć różnych dziedzin – jedną z nich jest kultura. Pytanie może być następujące: jaki kształt powinien mieć katalog usług publicznych w dziedzinie kultury?

Na początek należy wskazać, na czym polega podejście samorządów do usług publicznych (w wymiarze idealnym, w praktyce, jak wiadomo, bywa różnie):

1. Zapewnianie i realizacja usług publicznych to zadanie samorządów: usługi publiczne obejmują dobra publiczne, w odniesieniu do których niemożliwe jest wykluczenie kogokolwiek z korzystania z nich. Są to dobra, od których oczekujemy określonej jakości – niezależnie od liczby osób z nich korzystających (każdy nowy konsument nie narusza uprawnień pozostałych);

2. Usługi powinny spełniać określone standardy jakości oraz być powszechnie dostępne: doskonalenie zarządzania usługami publicznymi dokonuje się poprzez zwiększanie powszechnej dostępności oraz poprawę jakości usług świadczonych przez jednostki administracji publicznej;

3. Usługami się zarządza – projektując je, wdrażając, monitorując i ewaluując: powszechna dostępność oraz poprawa jakości jest efektem sprawnego zarządzania usługami przez jednostki administracji publicznej, które dbają o zapewnienie warunków do efektywnej ich realizacji, bazując na zdefiniowanych standardach ich realizacji oraz określonym rynku usługodawców;

Rozwój instytucjonalny w obszarze usług publicznych został określony jako przygotowanie i stosowanie standardów usług publicznych, planowanie świadczenia usług publicznych w oparciu o schematy organizacji dostarczania usług publicznych oraz stosowanie mechanizmów doskonalenia świadczenia usług publicznych.

[na podstawie materiałów z projektu Planowanie Rozwoju Instytucjonalnego w Samorządach Lokalnych]

Samorząd powinien zatem określić:

  • jakie usługi będzie „wykonywał” w obszarze kultury;
  • do kogo będą skierowane (usługi są nie tylko dla „ludności” ale też dla innych podmiotów kultury: organizacji pozarządowych, grup nieformalnych, firm prywatnych, itp.);
  • Jakich metod użyje, aby je skutecznie i efektywnie zapewnić (samemu, poprzez instytucje kultury, poprzez zlecanie usług innym „operatorom”).

Przykładowa usługa dostępu do teatru może zatem polegać na stworzeniu instytucji Teatr Miejski, lub na zleceniu usługi prowadzenia teatru Lokalnemu Towarzystwu Teatralnemu, ale też na zafundowaniu wszystkim mieszkańcom darmowych biletów do najbliższego Teatru Wielkomiejskiego. Jak też na wynegocjowaniu z lokalnym prywatnym teatrem obniżenia cen biletów w zamian za preferencyjną stawkę czynszu. Równie dobrze gmina można uznać, że zapewnienie dostępu do teatru nie jest zadaniem priorytetowym… bo ważniejszy jest lokalny zespół pieśni i tańca. Część mieszkańców woli teatr więc się smuci, inni cieszą się z sukcesów zespołu i możliwości posyłania tam własnych dzieci na zajęcia taneczne.

Reasumując samorząd nie jest w stanie zorganizować i sfinansować działań obejmujących wszystkie istniejące potrzeby kulturalne. Może za to przejrzyście i racjonalnie tworzyć lokalny system usług w obszarze kultury korzystając z konsultacji społecznych, partycypacji obywatelskiej, badań i diagnoz kultury. Aktorów uczestniczących w debacie na temat systemu usług publicznych w obszarze kultury może być bardzo wielu. Dziś w wielu miastach i gminach działają już różnego typu inicjatywy obywatelskie, fora kultury lokalnej, które wymuszają na samorządach „podzielenie się” władzą nad lokalnymi politykami kultury.

Niestety wciąż bardzo często „systemy” usług kulturalnych ograniczają się do dotowania bieżącej działalności biblioteki/ domu kultury oraz organizacji różnego typu imprez okolicznościowych. Na dalsze „poszukiwania” wielu samorządów organizacyjnie i kompetencyjnie nie stać.

Istotne jest zatem zaproponowanie jakiegoś początkowego schematu wskazującego jak powinien wyglądać system usług publicznych w obszarze kultury. Lokalnie może on być realizowany w różnych wariantach, ponieważ powinien być dopasowany do wyzwań, potrzeb, aktywności społeczności. Wypracowany w ramach Forum Kraków wstępny pomysł na grupy usług publicznych w obszarze kultury jest następujący:

1. Organizacja wiodącej sceny kulturalnej (impresariat wydarzeniowy)
Wydarzenia (imprezy) masowe i niszowe; przyciąganie nowości i inspiracji; stwarzanie szans rozwoju dla lokalnych talentów

2. Budowanie tożsamości lokalnej, ochrona dziedzictwa kulturowego, animacja pamięci lokalnej
Ochrona zabytków, krajobrazu kulturowego; budowanie współczesnych relacji do dziedzictwa kulturowego; stwarzanie szans dla rozwoju turystyki kulturowej, „oznaczanie” miejsc pamięci

3. Dostęp do informacji i wiedzy (biblioteka)
Nowoczesna biblioteka jako miejsce transferu wiedzy, rozwoju kompetencji digitalnych, stwarzanie przyjaznej przestrzeni do edukacji i aktywności społecznej

4. Inicjowanie i wspieranie aktywności społecznej i gospodarczej w dziedzinie kultury
Wolontariat, organizacje pozarządowe, nieformalne grupy aktywności, podmioty sektora kultury, ekonomia społeczna, partnerstwa kreatywne

5. Edukacja artystyczna, kulturalna i społeczna; Edukacja przez całe życie
Kluczowe kompetencje, ekspresja twórcza, kreatywność, wyrównywanie szans rozwoju osobistego, edukacja zawodowa, nabywanie nowych kompetencji, współdziałanie lokalne

6. Kształtowanie przyjaznej przestrzeni publicznej (w sensie zarówno fizycznej i obywatelskiej)
Otwarty dostęp do przestrzeni kultury, kształtowanie przestrzeni publicznej sprzyjających komunikacji społecznej i współbyciu – rozumianej jako miejsca fizyczne i jako dialog obywatelski/ partycypacja społeczna

Z pewnością jest to tylko punkt wyjścia, otwarty na różne interpretacje. Wskazuje on pewne obszary odpowiedzialności samorządów nie narzucając konkretnych form działań. Może on też służyć, jako „lista sprawdzająca”, które usługi nie są realizowane. Serdecznie zapraszamy do komentowania pomysłu. Wszelkie uwagi będą bardzo cenne.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2012/07/20/czy-da-sie-stworzyc-katalog-uslug-publicznych-samorzadow-w-obszarze-kultury/feed/ 0
Konsultacje nowej edycji Programu Dom Kultury+ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2012/06/29/konsultacje-nowej-edycji-programu-dom-kultury/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2012/06/29/konsultacje-nowej-edycji-programu-dom-kultury/#comments Fri, 29 Jun 2012 10:59:53 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=3931 czytaj więcej]]> XII spotkanie Forum Kraków miało charakter konsultacji założeń nowej edycji programu Dom Kultury+. W 2012 roku Narodowe Centrum Kultury pracuje nad uruchomieniem II edycji programu, która w większym zakresie ma być poświęcona wzmocnieniu i upowszechnieniu mechanizmów dialogu obywatelskiego i dialogu społecznego w lokalnych instytucjach kultury. W ramach jednego z priorytetów beneficjenci programu – domy kultury i organizacje pozarządowe – mają mieć możliwość zrealizowania projektów kulturalnych w oparciu o metodologię partycypacji społecznej.

Nowa edycja programu przygotowywana jest w oparciu o szerokie konsultacje społeczne. MKiDN powołało radę, która wypracowuje założenia tego programu ramach Paktu dla kultury z udziałem Obywateli Kultury i operatora programu – Narodowego Centrum Kultury. Program Dom Kultury+ jest ściśle powiązany z rozwojem programu edukacji kulturalnej, będącej priorytetem Paktu dla kultury. Spotkanie Forum Kraków było kolejnym elementem konsultacji z interesariuszami tego programu – środowiskiem animatorów kultury z publicznych instytucji kultury oraz organizacji pozarządowych.

Wprowadzeniem do dyskusji była prezentacja Karoliny Dziełak i Justyny Kani z Narodowego Centrum Kultury, zawierająca uzgodnione na tym etapie założenia.

W toku dyskusji uczestnicy Forum Kraków sformułowali szereg rekomendacji, które w ich opinii będą istotne dla przyszłości programu. Jednym z kluczowych jest stwierdzenie, że niezależnie od jego kształtu program Dom Kultury+ jest unikalną inicjatywą Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego adresowaną do pracowników domów kultury i zdecydowanie powinien być kontynuowany.

Najistotniejsze ustalenia:

  • tegoroczna, pomostowa edycja programu (o ile będzie ogłoszona) powinna służyć lepszemu przygotowaniu się domów kultury do udziału w drugiej, przyszłorocznej edycji, poprzez zrealizowanie działań angażujących społeczności lokalne we wspólne myślenie o przyszłości;
  • ważną rolę w procesie przemian zachodzących w domach kultury zajmują eksperci spoza środowiska lokalnego, służący wsparciem merytorycznym i wskazujący zewnętrzny punkt widzenia, którzy powinni mieć możliwość udziału w wybranych elementach procesów zachodzących lokalnie;
  • w programie powinny mieć szansę wziąć udział wszystkie domy kultury, niezależnie od ich lokalizacji (miasto/wieś, wysokość PKB lub inne czynniki społeczno-ekonomiczne). w programie powinny być użyte narzędzia tworzenia regionalnych grup (sieci) beneficjentów – domów kultury poprzez organizację spotkań i wspólnych warsztatów, dzięki którym wzmocniona zostanie komunikacja pozioma w programie;
  • ważne byłoby włączenie do działań partycypacyjnych lokalnych samorządów, organizatorów instytucji kultury;
  • konieczne jest zabezpieczenie środków na ewaluację działań zrealizowanych przez poszczególnych beneficjentów i organizację spotkań, których celem będzie omówienie jej wyników.

Część obrad zostało poświęconych kwestii ewentualnego Certyfikatu Domu Kultury+ i jego rekomendowanemu zakresowi.

Obecnym na spotkaniu przedstawicielom MKiDN oraz NCK uczestnicy Forum Kraków zgłosili także gotowość do pracy nad rozwiązaniami systemowymi w ramach kolejnych edycji programu Dom Kultury+. Zaangażowanie Forumowiczów docenił Pan Kazimierz Monkiewicz, zastępca dyrektora Narodowego Centrum Kultury, przekazując pismo z podziękowaniami za organizacją spotkania konsultacyjnego w ramach Forum Kraków. Zapraszamy do przeczytania listu.

W spotkaniu udział wzięli:

  • Justyna Gorgoń, Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego
  • Karolina Dziełak, Narodowe Centrum Kultury
  • Justyna Kania, Narodowe Centrum Kultury

Oraz przedstawiciele środowiska:

  • Marta Białek-Graczyk, Towarzystwo Inicjatyw Twórczych „ę”
  • Tomasz Bukowski, Miejsko-Gminny Ośrodek Kultury w Kaliszu Pomorskim
  • Jacek Gralczyk, Stowarzyszenie CAL
  • Ala Hałoń, Fundacja TAKJAK
  • Iwona Kusak, Regionalny Ośrodek Kultury w Bielsku-Białej
  • Anna Michalak-Pawłowska, Dorożkarnia w Warszawie
  • Krystyna Michalska, Miejski Dom Kultury w Łodzi
  • Anna Miodyńska, Małopolski Instytut Kultury
  • Karol Ostalski, Starostwo Powiatowe w Częstochowie
  • Joanna Orlik, Małopolski Instytut Kultury
  • Janusz Paluch, Śródmiejski Ośrodek Kultury w Krakowie
  • Tomasz Ignalski, Miejski Dom Kultury „Batory” w Chorzowie
  • Krzysztof Polewski, Gminny Ośrodek Kultury w Mykanowie
  • Adam Pastuch, Regionalny Ośrodek Kultury w Katowicach
  • Adam Radosz, Mysłowicki Ośrodek Kultury
  • Magdalena Różycka, Mazowieckie Centrum Kultury i Sztuki
  • Aleksandra Szulc, Dzielnicowy Dom Kultury „Bronowice” w Lublinie
  • Wojciech Szuniewicz, Krotoszyński Ośrodek Kultury
  • Joanna Szulborska, Urząd Miasta Krakowa
  • Alina Witkowska, Centrum Kultury i Inicjatyw Obywatelskich w Podkowie Leśnej
  • Mariusz Wróbel, Silesia Film
  • Piotr Wyrobiec, Wadowickie Centrum Kultury
]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2012/06/29/konsultacje-nowej-edycji-programu-dom-kultury/feed/ 2
Rok Paktu dla kultury http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2012/05/25/rok-paktu-dla-kultury/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2012/05/25/rok-paktu-dla-kultury/#comments Fri, 25 May 2012 12:35:01 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=3896 czytaj więcej]]> Minął rok odkąd Rząd Rzeczpospolitej Polskiej reprezentowany przez Prezesa Rady Ministrów pana Donalda Tuska i ruch społeczny Obywatele Kultury roku podpisali 14 maja 2011 Pakt dla Kultury – umowę społeczną, która określiła zakres zobowiązań państwa w dziedzinie kultury i edukacji kulturalnej. Z tej okazji obywatele i rząd wydali szereg oświadczeń i podsumowań. Najkrócej rok funkcjonowania paktu podsumował prof. Andrzej Mencwel w wywiadzie udzielonym Romanowi Pawłowskiemu z Gazety Wyborczej:

Pakt obowiązuje, władza wywiązuje się z zapisów, zwłaszcza jeśli chodzi o zwiększenie wydatków z budżetu na kulturę. W tym roku jest o 100 mln zł więcej, i to na ważne programy: narodowe i regionalne kolekcje sztuki współczesnej, infrastrukturę domów kultury, edukację medialną.

To dlaczego jest tak źle, skoro jest tak dobrze?

Bo nie został utrwalony mechanizm negocjacyjny, który miał stać się płaszczyzną dialogu państwa ze społeczeństwem.
(źródło: Gazeta Wyborcza)

Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego przygotowało dokument oraz prezentację z podsumowaniem działań zrealizowanych w ramach Paktu. Są w nich wyszczególnione wszystkie podjęte działania, które realizują postulaty paktu oraz plany na kolejne lata. Już w 2013 roku budżet państwa na kulturę może przekroczyć 1%, co było podstawowym postulatem Obywateli kultury.

Prof. Jerzy Hausner wspólnie z prof. Andrzejem Mencwelem opublikowali manifest przypominający główny cel podpisania paktu: uspołecznienie tworzenia i zarządzania politykami kulturalnymi państwa:

Nowa polityka kulturalna, wyzbyta takich kosztownych mistyfikacji, winna otwierać wszystkie placówki kultury na swoje bezpośrednie otoczenie, oddawać je ludziom do współtworzenia, przekraczać wszędzie, gdzie to osiągalne, podziały na nabywców i producentów, widzów i aktorów, twórców i odbiorców. Zrozumienie i stymulowanie możliwości, jakie takiej otwartości i współtworzeniu dają nowe media, przede wszystkim internet, musi stanowić istotny komponent nowej polityki kulturalnej, pojmowanej jako całościowa polityka społeczna. Tylko tymi sposobami możemy uleczyć istniejące instytucje kultury z wiadomych dolegliwości i schorzeń – politycznego klientelizmu (zwłaszcza telewizji), zawodowo-korporacyjnej wsobności (zwłaszcza teatrów), estetyzującego izolacjonizmu (zwłaszcza galerii). Funkcjonujące tak jak dotąd, zbierające lwią część dostępnych publicznych środków, tworzą one zasadniczo kulturę dla wybranych, przybytki dla uprzywilejowanych, salony dla samych siebie. A nam potrzebna jest kultura zmiany, a nie przetrwania, społecznego rozwoju, a nie zastoju, humanistycznej pełni, a nie selektywnego wykluczania. Mija rok i trzeba prawdzie spojrzeć w oczy. Niewiele z tego, co zakładał i do czego zobowiązywał „Pakt dla Kultury”, zostało osiągnięte i weszło w życie. I to nie dlatego, że Obywatele Kultury czegokolwiek zaniechali lub zaniedbali. Przeciwnie – rozszerzenie ich działalności, pobudzenie aktywności środowisk, pakty regionalne i miejskie, jakie dotąd zawarto, to potwierdzają. Samorzutna obrona przedszkoli i szkół, bibliotek i domów kultury tworzy ogniwa nowego społeczeństwa obywatelskiego, a pojawiają się też inicjatywy innych paktów – dla edukacji czy nauki. Natomiast rządzący, którzy, tak wierzymy, podpisywali ten Pakt w dobrej wierze, sprowadzili jego zobowiązania do nielicznych i nieznacznych urzędowych posunięć. Wygląda więc na to, że aksjologicznej warstwy tego porozumienia albo nie zrozumieli, albo nie przyjęli. Co w końcu oznacza, że urzędują dalej tak, jak dotąd, co najwyżej, częściej usprawiedliwiając to, że nie da się inaczej. (źródło: Obywatele kultury)

Zapraszamy również do obejrzenia rozmowy Beaty Chmiel z Jackiem Żakowskim z tygodnika Polityka

Zdanie inaczej się nie da z manifestu Hausnera i Mencwela jest kluczowe. Polska kultura sektora publicznego przypomina pędzący pociąg: skład jest coraz bardziej luksusowy (fundusze unijne na rozwój infrastruktury kultury), w przedziałach jest luźno (pasażerów mniej, bo choć oferta dobra, nie odpowiada na potrzeby), lokomotywa coraz bardziej zużyta (kryzys finansowania bieżącej działalności), a maszynista chce jeszcze przyspieszyć. Decydenci mają zatem poważniejsze problemy niż partycypacja społeczna.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2012/05/25/rok-paktu-dla-kultury/feed/ 1
W Krakowie powstała Komisja Dialogu Obywatelskiego ds. Kultury http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2012/05/07/w-krakowie-powstala-komisja-dialogu-obywatelskiego-ds-kultury/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2012/05/07/w-krakowie-powstala-komisja-dialogu-obywatelskiego-ds-kultury/#comments Mon, 07 May 2012 13:53:46 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=3876 czytaj więcej]]> Komisja została powołana 19 stycznia 2012 roku. Jej regulamin wskazuje następujące zadania:
1. Opiniowanie projektów uchwał RMK i innych dokumentów w zakresie działalności Komisji.
2. Określanie potrzeb społecznych w zakresie działalności Komisji i przedstawianie propozycji ich rozwiązania, w tym w zakresie:

  • Finansowania organizacji pozarządowych w systemie finansowania kultury w Krakowie.
  • Wdrażania uchwalonej w październiku 2010 r. Strategii Rozwoju Kultury w Krakowie na lata 2010-2014 w kontekście realizacji zapisów dotyczących organizacji pozarządowych.
  • Współpracy organizacji pozarządowych z instytucjami kultury (w szczególności miejskimi).
  • Wsparcia organizacji pozarządowych w zakresie infrastruktury – dyskusja nad systemowymi rozwiązaniami, a w dalszej perspektywie współpraca w tym zakresie z innymi powołanymi Komisjami.
  • Narzędzia wsparcia lokalnych kultur – oferta kulturalna dla zróżnicowanych grup społecznych mieszkańców Krakowa, projekty międzypokoleniowe.

3. Współpraca z Wydziałem Kultury i Dziedzictwa Narodowego Urzędu Miasta Krakowa w zakresie opiniowania oraz proponowania dokumentów strategicznych,
4. Współpraca z Krakowską Radą Działalności Pożytku Publicznego, po jej powołaniu.

(na podstawie Regulaminu Komisji Dialogu Obywatelskiego ds. Kultury)

W skład komisji wchodzą organizacje pozarządowe, ich listę (oraz wybrany zarząd) można znaleźć tu.

Komisje Dialogu Obywatelskiego są gremiami inicjatywno-doradczymi, tworzonymi przez organizacje pozarządowe oraz Miasto Kraków. Do ich zadań należy m.in. definiowanie potrzeb lokalnych społeczności oraz zgłaszanie ich władzom miasta. Celem każdej komisji jest polepszenie działań kierowanych do mieszkańców poprzez właściwe określanie potrzeb społecznych w danej dziedzinie, np. rewitalizacji, sportu, zdrowia, pomocy społecznej, kultury, środowiska, oraz sposobu ich zaspokajania. […] Charakter pracy komisji, polegający na współdziałaniu środowiska pozarządowego i urzędniczego powoduje, że mogą się one stać podstawowym partnerem w wypracowywaniu innowacyjnych rozwiązań w poszczególnych dziedzinach zadań publicznych należących do Miasta. (źródło: www.dialogspoleczny.krakow.pl)

Pierwsze merytoryczne spotkanie komisji odbyło się 2 kwietnia 2012 roku. Zapraszamy do przeczytania relacji ze spotkania. Zespół komisji może być rozszerzony o nowe organizacje, które złożą pisemny wniosek o włączenie do prac Komisji do Wydziału Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Termin kolejnego spotkania wyznaczono na 14 maja 2012 roku o g. 18.30, w siedzibie Stowarzyszenia Pisarzy Polskich przy ul. Kanoniczej 7. Zapraszamy do udziału w pracach tego gremium.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2012/05/07/w-krakowie-powstala-komisja-dialogu-obywatelskiego-ds-kultury/feed/ 2
Obywatele Kultury Kraków. Spotkanie otwarcia http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2012/04/11/obywatele-kultury-krakow-spotkanie-otwarcia/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2012/04/11/obywatele-kultury-krakow-spotkanie-otwarcia/#comments Wed, 11 Apr 2012 11:06:53 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=3794 czytaj więcej]]> Chcesz zabrać głos w sprawie kultury w Krakowie i mieć wpływ na jej kształt? Zależy Ci na jakości debaty kulturalnej w naszym mieście? Obywatele Kultury Kraków zapraszają na kampus Uniwersytetu Ekonomicznego w niedzielę 15 kwietnia 2012 roku o godzinie 10.30 na spotkanie otwarcia.

Obywatele Kultury Krakowa (OKK) to ruch społeczny, część ogólnopolskiego ruchu Obywateli Kultury działającego w wielu miastach Polski. Przystępujemy do tej wielkiej akcji społecznej, by pobudzić obywatelską refleksję o potrzebach w kulturze. Ogólnopolską akcję Obywateli Kultury zapoczątkowano kilkanaście miesięcy temu, a zdynamizowały ją starania 11 polskich miast o tytuł Europejskiej Stolicy Kultury 2016. Kraków nie brał w nich udziału, toteż zainicjowanie debaty o kulturze w mieście wymaga innego impulsu – i tę właśnie rolę ma spełnić ruch OKK. (źródło: Obywatele kultury Kraków)

Organizacja spotkania, a także pojemność sali na Uniwersytecie Ekonomicznym wymagają rejestracji do stolików tematycznych. Pozwoli to usprawnić pracę nad poszczególnymi tematami, tak aby spotkanie zaowocowało konkretnymi rezultatami. Stoliki tematyczne:

  • edukacja kulturalna (Koordynatorzy:Karolina Szymaniak, Michał Nagy),
  • instytucje kultury (Koordynatorzy: Joanna Orlik, Agata Wąsowska-Pawlik),
  • dziedzictwo kulturowe (Koordynatorzy: Agata Wąsowska-Pawlik, Joanna Orlik),
  • środowiska twórcze (Koordynatorzy: Magda Link-Lenczowska, Joanna Sanetra-Szeliga),
  • luki: offy, peryferia, obrzeża (Koordynatorzy: Łucja Kornajew, Anna Lewanowicz),
  • festiwale (Koordynatorzy: Anna Nacher),
  • miejskość i kultura miejska (Koordynatorzy: Paweł Kubicki, Anna Nacher, Ewelina Woźniak-Szpakiewicz),
  • organizacje pozarządowe (Koordynatorzy: Łucja Kornajew, Anna Lewanowicz).

Spotkanie otworzą prof. Jerzy Hausner oraz red. Edwin Bendyk.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2012/04/11/obywatele-kultury-krakow-spotkanie-otwarcia/feed/ 4