Badania w kulturze » Centrum Cyfrowe http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl Badania w kulturze Thu, 25 Jan 2018 13:07:09 +0000 pl-PL hourly 1 http://wordpress.org/?v=4.0.22 Relacja ze spotkania „Strategie digitalizacji. Praktyki użycia cyfrowych obiektów” http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2015/12/08/relacja-ze-spotkania-strategie-digitalizacji-praktyki-uzycia-cyfrowych-obiektow/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2015/12/08/relacja-ze-spotkania-strategie-digitalizacji-praktyki-uzycia-cyfrowych-obiektow/#comments Tue, 08 Dec 2015 16:18:09 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=5743 czytaj więcej]]> Tematem spotkania – zorganizowanego we współpracy z Warsztatem Innowacji Społecznych – które odbyło się 20 listopada w Małopolskim Instytucie Kultury, była digitalizacja oraz upowszechnianie cyfrowego dziedzictwa kulturowego w internecie. W celu zawężenia tak szerokiego zagadnienia postanowiliśmy skupić się przede wszystkim na kwestii relacji budowanych z odbiorcami (w praktyce okazało się, że temat digitalizacji budzi wiele emocji, a nawet kontrowersji, co sprawiło, że zarówno w dyskusjach z prelegentami, jak i w czasie debaty zamykającej spotkanie poruszane było wiele innych wątków).

W spotkaniu udział wzięły osoby związane zawodowo z digitalizacją i upowszechnianiem cyfrowego dziedzictwa pracujące w krakowskich instytucjach kultury i sektorze kreatywnym, a także niezawodowi pasjonaci.

Pierwsza prezentacja – Strategie digitalizacyjne wobec odbiorców. Zmiany w latach 2004–2014 autorstwa Aldony Guzik z Uniwersytetu Pedagogicznego im. KEN w Krakowie – dotyczyła wyników pierwszego modułu badań projektu Cyfrowe praktyki i strategie upowszechniania i odbioru dziedzictwa kulturowego w Polsce w latach 2004–2014 realizowanego przez Małopolski Instytut Kultury wraz z Uniwersytetem Pedagogicznym.
Badanie dotyczyło analizy ilościowej stron internetowych upowszechniających cyfrowe obiekty kulturowe, a także sposobów korzystania z tego typu portali i repozytoriów przez studentów krakowskich uczelni (badanie zakładało analizę prac magisterskich pod kątem wykorzystywanych w nich źródeł).

Druga prezentacja – Społeczna świadomość i wykorzystanie digitalizacji autorstwa Łukasza Maźnicy i Wojciecha Kowalika z Fundacji Warsztat Innowacji Społecznych – dotyczyła wyników badań projektu Ekultura na temat potrzeb i świadomości Polaków w kwestii digitalizacji kultury.

W trzecim wystąpieniu – Polityki otwartości w instytucjach GLAM autorstwa Klaudii Grabowskiej z Centrum Cyfrowego – poruszono niezwykle istotny obecnie temat otwartości instytucji kultury, czyli między innymi ich roli dotyczącej zwiększania dostępności do zasobów dziedzictwa kulturowego.

Po koniec spotkania odbyła się dyskusja z udziałem prelegentów i publiczności. Poprowadził ją Jan Strycharz z Warsztatu Innowacji Społecznych.

 

***

Spotkanie było niezwykle inspirujące. Wiele z przedstawionych spostrzeżeń warte jest poddania dalszej refleksji. Naszą szczególną uwagę zwróciły następujące zagadnienia:

  • Co rozumiemy przez digitalizację? Jakie są jej funkcje? Czy jest nią tylko działalność z użyciem profesjonalnego sprzętu, do którego dostęp jest ograniczony ze względu na możliwości finansowe instytucji/jednostek, czy także „domowa” działalność z użyciem zwykłego skanera, aparatu fotograficznego lub smartfona, które dostępne są współcześnie dla większości społeczeństwa?
  • Chaos czy porządek digitalizacyjny? – czy współcześnie mamy do czynienia z procesem „kontrolowanym” i uporządkowanym, czy całkowicie pozbawionym koncepcji i myślenia strategicznego?
  • Zauważono, że stykamy się obecnie z problem wartościowania ilościowego i jakościowego podejścia do procesu digitalizacji. Pierwsze z nich nastawione jest na jak największą liczbę zdigitalizowanych obiektów lub ich zbiorów kosztem jakości, a drugie zakłada pierwszeństwo jakości (wyrażonej między innymi dużą rozdzielczością umożliwiającą przyjrzenie się detalom czy właściwym odwzorowaniem barw), co ogranicza liczbę zdigitalizowanych obiektów w porównaniu do podejścia pierwszego. Problematyczna jest także fetyszyzacja wskaźników ilościowych, które utożsamiane są często z efektywnością działalności instytucji/jednostki.
  • Istnieje potrzeba i konieczność rozgraniczania procesów digitalizacji, udostępniania i upowszechniania.
  • Zauważa się problem niewystarczającego finansowania działań związanych z upowszechnianiem zdigitalizowanych obiektów i promocją projektów.
  • Problem braku świadomości niektórych jednostek i instytucji sprawujących opiekę nad cyfrowym dziedzictwem kulturowym, co do tego jak istotna jest idea udostępniania obiektów szerszemu gronu odbiorców (nie tylko kustoszom czy badaczom).
  • Należy się przyjrzeć dokładnie szansom i zagrożeniom związanym z digitalizacją i upowszechnianiem, a także zwrócić szczególną uwagę na potrzebę kontroli udostępnianych zasobów przez instytucje, która w dobie prężnego rozwoju nowoczesnych technologii i coraz większej powszechności medium, jakim jest internet, może, ale nie musi, być zagrożeniem dla idei otwartości i wolnego dostępu.
  • Odwołując się do powyższego, warto zbadać zagadnienie dobrego i złego wykorzystania cyfrowych obiektów kulturowych, a także spróbować ocenić, czy komercjalizacja cyfrowego dziedzictwa kulturowego jest dobrą praktyką, czy też może być zagrożeniem dla niego.
  • Czy istnieje potrzeba pogłębionej pracy z menadżerami kultury? Jakie jest podejście i jakie kompetencje mają pracownicy instytucji kultury do digitalizacji, udostępniania i upowszechniania?
  • Zwrócono uwagę na problem braku wyczerpujących badań na temat charakterystyki osób, które są odbiorcami inicjatyw digitalizacyjnych mających na celu upowszechnianie cyfrowego dziedzictwa, a także braku rozwiązań, narzędzi, które służyłyby popularyzacji takich projektów i ich efektów, dotarciu nie tylko do odbiorców wyspecjalizowanych (np. badaczy).
  • Wskazuje się również na tendencję (szkodliwą dla osób i instytucji związanych z digitalizacją i upowszechnianiem dziedzictwa) do korzystania przez odbiorców z cyfrowych zasobów pochodzących ze stron www niezajmujących się profesjonalnie działalnością digitalizacyjną i upowszechniającą (np. YouTube) zamiast z zasobów przygotowywanych przez instytucje wyspecjalizowane w tym obszarze, lecz o wiele słabiej rozpoznawalnych wśród internautów. Brak wiedzy odbiorców o źródłach, internetowych „skarbnicach wiedzy” rodzi potrzebę wdrożenia specjalnego projektu promocyjnego, mającego na celu dotarcie do odbiorów, a także edukacji medialnej, zwłaszcza w szkołach i na uczelniach.

 

Tak wiele problemów, wątpliwości i pytań związanych między innymi z potrzebą nazywania i definiowania działań i procesów wymaga dalszych badań i systematycznego debatowania nad nimi. Zamierzamy w przyszłości organizować kolejne spotkania poświęcone tematowi digitalizacji i upowszechniania cyfrowego dziedzictwa kulturowego, o czym będziemy Państwa oczywiście informować.

 

Zapraszamy do śledzenia nas na stronie i fanpage’u Małopolskiego Instytutu Kultury!

 

Materiały ze spotkania:

1. Prezentacja Strategie digitalizacyjne wobec odbiorców. Zmiany w latach 2004–2014 autorstwa Aldony Guzik z Uniwersytetu Pedagogicznego im. KEN w Krakowie.

 

2. Prezentacja Społeczna świadomość i wykorzystanie digitalizacji autorstwa Łukasza Maźnicy i Wojciecha Kowalika z Fundacji Warsztat Innowacji Społecznych.

infografika_duza

Fot. Ekultura. 2016.

infografika1 (1)

Fot. Ekultura. 2016.infografika2 (1)

 Fot. Ekultura. 2016.

3. Prezentacja Polityki otwartości w instytucjach GLAM autorstwa Klaudii Grabowskiej z Centrum Cyfrowego.

 

Nagrania:

Prezentacje:

Debata:

 

Galeria zdjęć ze spotkania >>

 

Fot. Weronika Stępniak, MIK, Seminarium Strategie digitalizacji. Praktyka użycia cyfrowych obiektów, 2015, (CC BY-SA 2.0)

Fot. Weronika Stępniak, MIK, Seminarium Strategie digitalizacji. Praktyka użycia cyfrowych obiektów, 2015, (CC BY-SA 2.0)

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2015/12/08/relacja-ze-spotkania-strategie-digitalizacji-praktyki-uzycia-cyfrowych-obiektow/feed/ 0
Open GLAM, czyli otwartość instytucji kultury w Polsce http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2015/10/13/5670/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2015/10/13/5670/#comments Tue, 13 Oct 2015 16:21:28 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=5670 czytaj więcej]]> Zapraszamy do przeczytania raportu z badań Centrum Cyfrowego pt. Otwartość w instytucjach kultury. Publikacja autorstwa Anny Buchner, Doroty Kawęckiej, Aleksandry Janus i Katarzyny Zaniewskiej jest rezultatem projektu „Kompetencje instytucji kultury a praktyczny wymiar wdrażania otwartości” będącego częścią międzynarodowego projektu badawczego „Open GLAM Benchmark Survey”.

W raporcie podjęto istotną problematykę wdrażania i rozwoju polityki dostępności w instytucjach kultury typu GLAM (skrót od galleries, lib­raries, archives, museums) w kontekście digitalizacji zasobów dziedzictwa kulturowego w Polsce, ale także na świecie.

Badanie składało się z dwóch modułów – badań ilościowych i jakościowych. Pierwszy z modułów został przeprowadzony przez międzynarodowy zespół w ramach projektu badawczego „Open GLAM Benchmark Survey”. Miał on na celu sprawdzenie, na ile instytucje GLAM z różnych części świata wdrażają politykę otwartości. W raporcie uwzględniono przede wszystkim specyfikę polskich instytucji. W ramach drugiego modułu badań, zrealizowanego przez polski zespół, przeprowadzono wywiady grupowe z trenerami otwartości oraz wywiady indywidualne z pracownikami wybranych instytucji GLAM w Polsce. Ta część badań skoncentrowana była głównie wokół praktycznego wymiaru otwartości i związanych z tym kompetencji.

Projekt pozwolił uzyskać istotne informacje na temat tego, jak wdrażanie otwartego modelu, ukazującego dziedzictwo kulturowe jako dobro wspólne, zmienia instytucje oraz ich relacje z otoczeniem. W badaniu dużą uwagę poświęcono czytelności zasad wdrażania otwartego modelu, a także temu, w jakim stopniu są one inicjowane przez instytucje oraz z jakimi korzyściami i wyzwaniami wiąże się Open GLAM. Bardzo ciekawym tematem uwzględnionym w raporcie są kompetencje pracowników i instytucji kultury, którym przyjrzano się z perspektywy deklarowanych potrzeb oraz zaobserwowanych deficytów w tym obszarze. Wyniki badań posłużyły do stworzenia rekomendacji w zakresie regulacji prawnych, podnoszenia kompetencji oraz promowania idei otwartości.

PDF publikacji >>

Zachęcamy do lektury!

 

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2015/10/13/5670/feed/ 0
Raport Kulturotwórcy http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2014/01/24/raport-kulturotworcy/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2014/01/24/raport-kulturotworcy/#comments Fri, 24 Jan 2014 13:31:07 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=5010 czytaj więcej]]> Centrum Cyfrowe Projekt: Polska opublikowało raport z badań pt. „Kulturotwórcy – niekulturocentryczny raport o kulturze”, który jest próbą spojrzenia na miejskie życie kulturalne oczami ludzi, którzy to życie organizują i animują. Ruszyliśmy w teren, aby rozmawiać z aktywnymi pracownikami instytucji publicznych, organizacji pozarządowych, ale też klubów i kawiarni łączących działalność komercyjną z intencjonalnie kulturotwórczą (źródło: Centrum Cyfrowe).

Najciekawszym rozdziałem publikacji jest ten poświęcony próbie typologizacji miejskiego życia kulturalnego. Został on przygotowany z myślą o nakreśleniu obszaru tego, co dzieje się i rozgrywa pod szyldem kultury miejskiej, a co w przekonaniu autorów może przełożyć wypracowanie języka dyskusji, który pomoże nam w nazywaniu tego, „o czym myślimy, kiedy mówimy o kulturze”. To istotna kwestia, dla gremiów mających wypracowywać miejskie polityki kulturalne i strategie rozwoju kultury. Bardzo często debaty o kulturze miejskiej mają surrealistyczny wymiar z powodu braku zrozumienia, o jaką kulturę dyskutanci się spierają. Schemat przedstawiony poniżej może porządkować ten wymiar debaty o kulturze (po więcej zapraszamy do publikacji).

trzy typy kultury miejskiej

Autorzy zaproponowali w swojej typologizacji trzy obszary kultury miejskiej. Pierwszy z nich to kultura Kreuzbergu związana ze spędzaniem czasu, wędrowaniem po mieście rozumianym jako emanacja własnego stylu życia, bywanie tam, gdzie nasi znajomi i własne grupy odniesienia. Na tego typu uczestnictwo w kulturze składają się liczne niszowe lub mainstreamowe oferty i różnorodne miejsca: klubokawiarnie, bazary, parki, kluby muzyczne, galerie handlowe, butiki, itp. Drugi obszar został określony jako kultura aktywizmu. Tu celem uczestnictwa jest aktywizacja i zmiana, a przejawia się takimi formami jak: debaty, ruchy miejskie, projekty artystyczne i animacyjne, nieformalne koalicje na rzecz rowerów, lepszego powietrza, partycypacji społecznej, itp. Trzecim ostatnim obszarem jest kultura kulturalna. To sfera doznać artystycznych i kulturalnych, domena samoekspresji i doznać estetycznych związanych udziałem zajęciach kulturalnych, wydarzeniach artystycznych, uczestnictwo według tradycyjnego modelu kulturalności.

Należy pamiętać, że ten trójpodział dotyczy przede wszystkim metod uczestnictwa w kulturze (spore grupy uczestników płynnie przechodzą z jednego do drugiego obszaru) oraz stylów uprawiania kultury przez tytułowych „kulturotwórców”. Jest użytecznym kluczem opisu tego, co dzieje się w kulturze miejskiej, ale zdecydowanie nie rości sobie praw do definiowania „kultury w mieście”. Trzeba również dodać, że podział ten sytuuje się raczej w ramach koncepcji „miasta kreatywnego” i dobrze opisuje np. Plac Szczepański w Krakowie (widzów Teatru Starego, uczestników projektu Zbiornik Sztuki w Bunkrze Sztuki, bywalców Bomby) gorzej poradzi sobie z suburbiami, blokowiskami czy dzielnicą Krowodrza).

Nadmieniamy jeszcze, że w publikacji znajduje się esej Joanny Orlik, dyrektorki Małopolskiego Instytutu Kultury, poświęcony sytuacji menadżera publicznej instytucji kultury jak „kulturotwórcy”.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2014/01/24/raport-kulturotworcy/feed/ 0
MIK poleca: Zdobywcy kultury w sieci. Prezentacja raportu Obiegi kultury. Społeczna cyrkulacja treści http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2012/01/19/mik-poleca-zdobywcy-kultury-w-sieci-prezentacja-raportu-obiegi-kultury-spoleczna-cyrkulacja-tresci/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2012/01/19/mik-poleca-zdobywcy-kultury-w-sieci-prezentacja-raportu-obiegi-kultury-spoleczna-cyrkulacja-tresci/#comments Thu, 19 Jan 2012 12:28:32 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=3194 czytaj więcej]]> Centrum Cyfrowe Projekt: Polska oraz Zachęta Narodowa Galeria Sztuki zapraszają na spotkanie Zdobywcy kultury w sieci. Prezentacja raportu „Obiegi kultury. Społeczna cyrkulacja treści”

Prezentacja będzie miała charakter dyskusji w gronie autorów raportu Mirka Filiciaka i Alka Tarkowskiego oraz zaproszonych panelistów; Kingi Jakubowskiej (Legalna Kultura), Edwina Bendyka (Polityka, Ośrodek Badań nad Przyszłością Collegium Civitas), dr. Tomasza Rakowskiego (Instytut Etnologii i Antropologii Kulturowej UW) oraz dr. Wojciecha Machały (Katedra Prawa Własności Intelektualnej i Dóbr Niematerialnych WPiA UW)

  • W jaki sposób Polacy uczestniczą dziś w kulturze ?
  • Jak wygląda zdobywanie, korzystanie, udostępnianie i tworzenie treści w internecie?
  • Czy nieformalna cyrkulacja treści istotnie zagraża kulturze „oficjalnej” i obiegowi formalnemu?

Spotkanie odbędzie się w Zachęcie Narodowej Galerii Sztuki w środę, 25 stycznia 2012 roku o godzinie 18.00.

Zapraszamy również do obejrzenia streszczenia raportu.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2012/01/19/mik-poleca-zdobywcy-kultury-w-sieci-prezentacja-raportu-obiegi-kultury-spoleczna-cyrkulacja-tresci/feed/ 3
Zadaniowy budżet Polski 2012: kultura i dziedzictwo narodowe http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2012/01/05/zadaniowy-budzet-polski-2012-kultura-i-dziedzictwo-narodowe/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2012/01/05/zadaniowy-budzet-polski-2012-kultura-i-dziedzictwo-narodowe/#comments Thu, 05 Jan 2012 12:59:17 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=3024 czytaj więcej]]> Centrum Cyfrowe od dwóch lat przygotowuje przyjazną wizualizację zadaniowego budżetu Polski wraz z klarownym wyjaśnieniem jego struktury. Polecamy odwiedziny strony Otwarty Budżet.

Wśród dwudziestu dwóch funkcji państwa polskiego funkcja 9 opisuje rolę i wydatki państwa w obszarze kultury i dziedzictwa narodowego:

2011

2012

Na cel ten w 2011 roku zostało wydane 1,317 miliarda złotych, a w 2012 będzie to 1,768 miliarda złotych. Oznacza to duży wzrost finansowania kultury na poziomie narodowym.

Obraz finansowania w podziale na cztery pod-zadania w roku 2011 i 2012:

  • Podtrzymywanie i rozpowszechnianie tradycji narodowej i państwowej (wzrost z 30 do 42 mln złotych)
  • Ochrona dziedzictwa narodowego (wzrost z 725 do 842 mln złotych)
  • Działalność artystyczna i promocja kultury (wzrost z 396 do 586 mln złotych)
  • Budowa i modernizacja infrastruktury kultury (wzrost ze 166 do 297 mln złotych)

Funkcja Kultura i Dziedzictwo Narodowe jest opisana następująco:

Kultura i zasoby dziedzictwa kulturowego stanowią szczególny czynnik, który wpływa na kształtowanie pozytywnego wizerunku kraju w Europie i na świecie. Kultura jest także podstawowym elementem rozwoju społeczno-gospodarczego. W sferze kultury i dziedzictwa narodowego niezwykle istotne jest realizowanie zadań związanych z zachowaniem, ochroną i rewitalizacją materialnego dziedzictwa kulturowego poprzez renowację, konserwację oraz adaptację obiektów zabytkowych. Znaczące w tym obszarze jest prowadzenie działań wspierających budowę i modernizację obiektów, które pozwalają na upowszechnianie dóbr kultury narodowej oraz jej odpowiednią promocję, co służy integracji i wymianie międzynarodowej, a ponadto przyczynia się do uzupełniania oferty turystycznej kraju. Ważne w tym obszarze działalności państwa jest prowadzenie prac i realizacja zadań mających na celu wsparcie i promowanie wybitnych twórców narodowych, których osiągnięcia i dzieła są istotnym elementem podnoszącym atrakcyjność kraju na arenie międzynarodowej. Istotne jest również podejmowanie działań wspierających i wspomagających inicjatywy edukacyjne, wychowawcze i artystyczne, promujące postawy patriotyczne i popularyzujące wydarzenia i postacie istotne dla dziedzictwa narodowego. (źródło:Opis funkcji państwa budżetu zadaniowego, Ministerstwo Finansów)

Zapraszamy również do zapoznania się Informacją GUS na temat finansowania kultury w 2010 roku. Budżet państwa nie obejmuje wydatków samorządów. Wszystkie samorządy w 2010 roku na kulturę wydały 6,916 mld złotych.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2012/01/05/zadaniowy-budzet-polski-2012-kultura-i-dziedzictwo-narodowe/feed/ 0
Zadaniowy budżet Polski 2011: kultura i dziedzictwo narodowe http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2011/05/27/zadaniowy-budzet-polski-2011-kultura-i-dziedzictwo-narodowe/ http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2011/05/27/zadaniowy-budzet-polski-2011-kultura-i-dziedzictwo-narodowe/#comments Fri, 27 May 2011 09:13:20 +0000 http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/?p=1465 czytaj więcej]]> Według przyjętych planów rządu od 2013 roku budżet kraju będzie opracowywany w systemie zadaniowym. Jednak już w tym roku został przygotowany pilotażowo budżet zadaniowy na rok 2011, który w ciekawy sposób wskazuje, jakie państwo wyznacza sobie funkcje/zadania oraz jak zamierza je finansować.

Budżet kraju jest niezmiernie skomplikowaną ustawą. Bez zaawansowanej wiedzy ekonomicznej i mnóstwa czasu na jego przeanalizowanie trudno go sobie „zwizualizować” i zrozumieć. Z tego powodu Centrum Cyfrowe przygotowało przyjazną wizualizację budżetu z klarownym wytłumaczeniem, na czym on będzie polegał. Gorąco polecamy tę stronę!

Wśród dwudziestu dwóch funkcji państwa polskiego funkcja 9 opisuje rolę i wydatki państwa w obszarze kultury i dziedzictwa narodowego. Wizualizacja Centrum Cyfrowego wygląda następująco (kliknij w obrazek aby powiększyć):

Na cel ten w 2011 roku zostanie wydane 1,317 miliarda złotych w podziale na cztery pod-zadania:

  • Podtrzymywanie i rozpowszechnianie tradycji narodowej i państwowej
  • Ochrona dziedzictwa narodowego
  • Działalność artystyczna i promocja kultury
  • Budowa i modernizacja infrastruktury kultury

Funkcja Kultura i Dziedzictwo Narodowe jest opisana następująco:

Kultura i zasoby dziedzictwa kulturowego stanowią szczególny czynnik, który wpływa na kształtowanie pozytywnego wizerunku kraju w Europie i na świecie. Kultura jest także podstawowym elementem rozwoju społeczno-gospodarczego. W sferze kultury i dziedzictwa narodowego niezwykle istotne jest realizowanie zadań związanych z zachowaniem, ochroną i rewitalizacją materialnego dziedzictwa kulturowego poprzez renowację, konserwację oraz adaptację obiektów zabytkowych. Znaczące w tym obszarze jest prowadzenie działań wspierających budowę i modernizację obiektów, które pozwalają na upowszechnianie dóbr kultury narodowej oraz jej odpowiednią promocję, co służy integracji i wymianie międzynarodowej, a ponadto przyczynia się do uzupełniania oferty turystycznej kraju. Ważne w tym obszarze działalności państwa jest prowadzenie prac i realizacja zadań mających na celu
wsparcie i promowanie wybitnych twórców narodowych, których osiągnięcia i dzieła są istotnym elementem podnoszącym atrakcyjność kraju na arenie międzynarodowej. Istotne jest również podejmowanie działań wspierających i wspomagających inicjatywy edukacyjne,
wychowawcze i artystyczne, promujące postawy patriotyczne i popularyzujące wydarzenia i postacie istotne dla dziedzictwa narodowego. (źródło: Opis funkcji państwa budżetu zadaniowego, Ministerstwo Finansów)

Istotne dla zrozumienia kierunków finansowania polityk publicznych ( w tym tych dotyczących kultury) będzie wskazanie, jak budżet zadaniowy o dwudziestu dwóch funkcjach będzie się łączył z dziewięcioma zintegrowanymi strategiami rozwoju kraju (obecnie podobnie jak budżet zadaniowy funkcjonują one jako „na pewno przeznaczony do realizacji” plan). W planie tym kultura i dziedzictwo narodowe staną się częścią szerszej Strategii Rozwoju Kapitału Społecznego. Porównując ogólne zasady SRKS z przytoczonym powyżej opisem zadania Kultura i Dziedzictwo Narodowe można stwierdzić, że są to bardzo odrębne języki i cele działań.

Ważna uwaga: analizowany tu budżet państwa nie obejmuje budżetów samorządów oraz różnych wydzielonych funduszy, agencji i publicznych osób prawnych – stanowią ono połowę wydatków sektora publicznego. W skali całego kraju to samorządy przeznaczają najwięcej środków na kulturę i dziedzictwo narodowe.

]]>
http://badania-w-kulturze.mik.krakow.pl/2011/05/27/zadaniowy-budzet-polski-2011-kultura-i-dziedzictwo-narodowe/feed/ 0